«Τα παλιά προγράμματα διάσωσης της Ελλάδας δεν πεθαίνουν ποτέ. Απλά μετατρέπονται σε νέους, εξίσου κακούς διακανονισμούς που ενισχύουν τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος».
Με αυτά τα λόγια σχολιάζει η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal τις εξελίξεις στην Ελλάδα, αναφερόμενη στις διαδηλώσεις που έγιναν στην Αθήνα το σαββατοκύριακο, τη στιγμή που ψηφιζόταν στη βουλή άλλο ένα πακέτο αυξήσεων φόρων και μειώσεων στις συντάξεις. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ο Αλέξης Τσίπρας επιδιώκει να δείξει στους δανειστές ότι εφαρμόζει τη συμφωνία του καλοκαιριού, ωστόσο οι ίδιοι οι δανειστές δεν είναι ενωμένοι.
Το ΔΝΤ που συμμετείχε στα πρώτα δύο πακέτα διάσωσης δεν έχει ακόμη υπογράψει το νέο και εκτιμά πως και οι δύο πλευρές -τόσο η Αθήνα όσο και οι Βρυξέλλες- έχουν μη ρεαλιστικές εκτιμήσεις για την ανάπτυξη και τα έσοδα της Ελλάδας, σημειώνει η WSJ και τονίζει πως το για αυτό το Ταμείο επιθυμεί να περάσει η Αθήνα ένα έκτακτο πακέτο μέτρων που θα ενεργοποιείται αυτόματα όταν δεν επιτυγχάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι.
«Το Ταμείο δεν είναι με καμία πλευρά. Ενώ ο κ. Τσίπρας το στηλιτεύει γιατί απαιτεί περισσότερες περικοπές δαπανών, οι Ευρωπαίοι δανειστές δεν είναι χαρούμενοι με την επιμονή του Ταμείου ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι του προγράμματος πρέπει να πέσουν σημαντικά», αναφέρει η WSJ και προσθέτει:
«Οι χαμηλότεροι δημοσιονομικοί στόχοι απαιτούν μεγαλύτερη ελάφρυνση χρέους από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καθώς τα μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα καθιστούν περιορίζουν τη δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους. Η Γερμανία αντιτίθεται σε κάτι τέτοιο», σημειώνει η εφημερίδα.
Τι θα έπρεπε να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας
«Το μυστήριο είναι γιατί ο κ. Τσίπρας, που έχει κάνει εκστρατεία κατά της υπερβολικής λιτότητας, αρνείται να δεχθεί τη θέση του ΔΝΤ. Η κυβέρνηση επιτίθεται στο Ταμείο γιατί είναι υπερβολικά απαισιόδοξο για την τρέχουσα συμφωνία. Η Αθήνα προσποιείται ότι μπορεί να πετύχει τον δημοσιονομικό στόχο που συμφωνήθηκε το περασμένο καλοκαίρι και επί μήνες προσπαθεί να ωθήσει το ΔΝΤ εκτός προγράμματος. Ένας συνδυασμός ιδεολογικής εχθρότητας απέναντι στο Ταμείο και ενός παιχνιδιού που απευθύνεται στο εσωτερικό κοινό του ΣΥΡΙΖΑ, οδήγησε τον πρωθυπουργό σε έναν ακόμη βαθιά εσφαλμένο υπολογισμό», γράφει η Wall Street Journal.
