Την παραίτησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ο Κώστας Ζαχαριάδης, με αιχμές κατά του κόμματος, κάνοντας παράλληλα άνοιγμα προς τον Αλέξη Τσίπρα.
Όπως τονίζει ο κ. Ζαχαριάδης: «Ένας ΣΥΡΙΖΑ που θα κατεβαίνει με άλλο ψηφοδέλτιο από τον Τσίπρα στις εκλογές δεν μπορεί να είναι ο δικός μου ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα μου. (…) Για τον λόγο αυτό, δεν μπορώ να μετέχω στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως διαμορφώνεται από εδώ και πέρα».
Αναλυτικά, αναφέρει στην ανακοίνωσή του:
«Στις κρίσιμες στιγμές στην πολιτική και στο δημόσιο βίο πρέπει να μιλάμε ανοιχτά και ξεκάθαρα.
Ας αναλογιστούμε πως γνωρίσαμε και πως βιώσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του ως σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ μεταμορφώθηκε από μικρό σε μεγάλο κόμμα γιατί υπήρξαν κοινωνικές και πολιτικές ανάγκες που κατόρθωσε να εκπροσωπήσει και γι’ αυτό έγινε ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας δύο φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας στα πιο δύσκολα και σκληρά χρόνια.
Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει σημαντικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντικειμενικά δεν έχει τα πολιτικά και τα κοινωνικά καύσιμα των περασμένων ετών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε στο εσωτερικό του από το 2012 ως το 2023 ένας χώρος ενότητας και ανασύνθεσης διαφορετικών πολιτικών και κοινωνικών ρευμάτων της εποχής τους. Μετά το σοκ της πολιτικής απαξίωσης του 2023 – 2024, παρά την φιλότιμη και συνεπή προσπάθεια του Σωκράτη Φάμελλου, δεν μπόρεσε να δημιουργήσει συνθήκες ενότητας στην προοδευτική πολυκατοικία που θα απειλούσαν την ηγεμονία της ΝΔ, εξαιτίας της άρνησης της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και της ΝΕΑΡ.
Η ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα έφερε νέα δεδομένα που κανείς δεν μπορεί να αγνοεί. Αναδιατάσσει τον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, φαίνεται ότι μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στη μετατόπιση των πολιτικών συσχετισμών στη χώρα, δίνει πολιτική στέγη, ελπίδα και προοπτική σε ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορικής μας βάσης, προσελκύει νέα ακροατήρια. Ο κόσμος μας, ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ όπως τον γνωρίσαμε, έχει ήδη διαλέξει.
Το ερώτημα είναι τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα που κλείνει ο πολιτικός κύκλος όλου του πολιτικού μας συστήματος όπως τον γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια.
Σε αυτή τη συνθήκη ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ξανά σε μια νέα δίνη εσωστρέφειας και, ενόψει της Κεντρικής Επιτροπής της 11ης Ιουλίου, τίθεται ζήτημα και πολιτικής κατεύθυνσης και ηγεσίας. Ξανά εσωστρέφεια κι ας έχουμε όλοι ομολογήσει ότι τα περιθώρια έχουν εξαντληθεί προ πολλού. Ξανά προσωπικές αναφορές και τοξικές αντιπαραθέσεις και όχι μόνο στα social media, αλλά και σε όλα τα media.
Έχω υποστηρίξει και στα όργανα του κόμματος και δημόσια ως προσωπική μου άποψη ότι ο χώρος μας πρέπει να κατέβει με ένα ψηφοδέλτιο στις επερχόμενες εκλογές. Τα πολλά ψηφοδέλτια αντικειμενικά γίνονται και αντιπαραθετικά, ακόμα και αν τα κόμματα δεν επιλέγουν να συγκρούονται ευθέως μεταξύ τους. Μια τέτοια εξέλιξη είναι λάθος, τόσο για τον ευρύτερο χώρο μας, όσο και για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κατά τη γνώμη μου, ένας ΣΥΡΙΖΑ που θα κατεβαίνει με άλλο ψηφοδέλτιο από τον Τσίπρα στις εκλογές δεν μπορεί να είναι ο δικός μου ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα μου. Και αυτή η μετατόπιση στον δημόσιο λόγο του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη συντελεστεί. Για τον λόγο αυτό, δεν μπορώ να μετέχω στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως διαμορφώνεται από εδώ και πέρα. Πολύ περισσότερο δε, εάν προοπτικά αναπτυχθεί εχθροπάθεια και αντιπαράθεση με μη πολιτικούς όρους.
Πολλοί θα σημειώσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στις μέχρι τώρα αποφάσεις του δηλώνει ότι θέλει συνεργασίες. Αυτό είναι σωστό. Θέλω όμως να θυμίσω σε όλους ότι ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τη δυνατότητα να επιβάλει τους όρους της αναδιάταξης του χώρου, όπως γινόταν κάποτε, γιατί αυτά καθορίζονται από έναν συσχετισμό δύναμης που έχει ήδη κριθεί και κανείς δεν μπορεί να κάνει ότι δεν τον βλέπει. Ήταν η ώρα για τη μεγάλη πολιτική υπέρβαση που δεν έγινε από την δική μας πλευρά, με βάση τα νέα δεδομένα και με βάση τα νέα πραγματικά μας μεγέθη. Τα κόμματα δεν είναι θρησκευτικά δόγματα. Έχουν αρχή, έχουν μέση, έχουν τέλος.
Είμαστε στην αρχή της αρχής ενός νέου κύκλου στο πολιτικό σύστημα της χώρας αλλά και του ευρύτερου χώρου μας που θα διαρκέσει πολύ. Ο διάλογος και η αντιπαράθεση με τις άλλες απόψεις πρέπει να γίνει μόνο με πολιτικά επιχειρήματα και με αίσθημα συντροφικότητας και πολιτικοποίησης της διαφωνίας ή της διαφοράς. Χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις, αιχμές και επιθέσεις, τα πληρώσαμε πολύ ακριβά αυτά. Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές, όλες οι απόψεις θα κριθούν πολιτικά. Όλοι έχουμε δικαίωμα και στο σωστό και στο λάθος και στην επανόρθωση».
