Σε ηλικία 94 ετών έφυγε από τη ζωή στο σπίτι του ο βιομήχανος, Νικόλαος Στασινόπουλος, ο οποίος υπήρξε πρωτοπόρος και οραματιστής, ισχυρός πυλώνας της ελληνικής βιομηχανίας.
Όντας στο τιμόνι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ επί δεκαετίες και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της μέχρι σήμερα, όχι μόνο έθεσε γερές βάσεις για την ανάπτυξή της, οδηγώντας τη σταθερά σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη, αλλά και σχεδίασε την ελληνική βιομηχανία του αύριο που αναδείχθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ποιος ήταν ο Νικόλαος Στασινόπουλος
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, πρωτοπόρος και οραματιστής, ισχυρός πυλώνας της ελληνικής βιομηχανίας. Στο τιμόνι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ επί δεκαετίες και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της VIOHALCO μέχρι σήμερα, όχι μόνο έθεσε γερές βάσεις για την ανάπτυξή της, οδηγώντας τη σταθερά σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη, αλλά και σχεδίασε την ελληνική βιομηχανία του αύριο που αναδείχθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, μαθήτευσε αριστούχος στη σχολή Μπερζάν και αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) με ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις.
Εργάσθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις σε διάφορες θέσεις, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου, αλλά και μετέχοντας ενεργά στην παραγωγική ανάπτυξη και την εξωστρέφεια της τότε Ελληνικής Βιομηχανίας Χαλκού και Αλουμίνιου. Το 1964, μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Στασινόπουλου, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο τα ηνία της ΒΙΟΧΑΛΚΟ.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος έβλεπε πάντα μπροστά από την εποχή του. Διορατικός πάντα και ο ίδιος, διαθέτοντας εξαιρετικές ικανότητες, έδινε ιδιαίτερη έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα και στο υψηλό επίπεδο επιχειρηματικής ηθικής και διαφάνειας. Με τόλμη, διορατικότητα αλλά και σταθερότητα, οπλισμένος με ήθος, συνέχισε και εξέλιξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το έργο του πατέρα του Μιχαήλ.
Αντελήφθη από νωρίς, ότι οι αγορές του εξωτερικού και οι διεθνείς συνεργασίες, ήταν μονόδρομος για την επέκταση του Ομίλου. Ανέπτυξε ένα αποτελεσματικό και ευέλικτο επιχειρηματικό μοντέλο, καθιστώντας τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ ως εταιρεία συμμετοχών και μεταφέροντας όλη την παραγωγή της σε θυγατρικές και συνδεδεμένες εταιρείες. Παράλληλα με μακρόπνοο όραμα και δυναμισμό κράτησε τον Όμιλο σε διαρκή εγρήγορση και στην πρωτοπορία, επιλέγοντας στρατηγικές επενδύσεις και επιδιώκοντας σταθερά την τεχνολογική πρωτοπορία στις παραγωγικές μονάδες.
Εντείνοντας τον εξαγωγικό προσανατολισμό των εταιριών, ανέπτυσσε στρατηγικές συνεργασίες με μεγάλες διεθνείς εταιρίες. Παράλληλα, στοχεύοντας στην παραγωγή πρωτοποριακών και ποιοτικών προϊόντων για τις διεθνείς αγορές, επένδυε στις νέες τεχνολογίες και τεχνογνωσίες που ενίσχυαν την ανταγωνιστικότητα των εταιριών, δημιουργώντας ένα διεθνές δίκτυο τεχνολογικών συνεργασιών.
Με πίστη στην ανθρώπινη πλευρά της επιχειρηματικότητας, εστίασε στην ανάπτυξη των εργαζομένων στις εταιρίες, στους οποίους ήταν πάντα κοντά στηρίζοντάς τους με ουσιαστικό τρόπο.
Με πολύχρονες προσπάθειες, μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, σωστές επιχειρηματικές επιλογές εξέλιξε σταθερά την ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη της Ελλάδας.
Όλα αυτά, μαζί με την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της ελληνικής βιομηχανίας και τη στήριξη και συνεισφορά στην εθνική οικονομία, έπαιξαν σπουδαίο ρόλο ως στοιχεία μιας εξέχουσας επιχειρηματικής διαδρομής.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος ευτύχησε επίσης να δει την επόμενη γενιά, τους υιούς του Μιχάλη και Γιάννη, να αναλαμβάνουν το επιχειρηματικό τιμόνι αυτού του διεθνούς Ομίλου προσδίδοντας νέα ορμή και σύγχρονο πνεύμα, αλλά πάντα με τις ίδιες θεμελιακές αξίες των ιδρυτών.
Ως δείγμα αναγνώρισης της προσφοράς του στον στίβο του επιχειρείν, ο Νικόλαος Στασινόπουλος τιμήθηκε το 2018 με το «Αριστείο ΙΟΒΕ» για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Επιπλέον, το 2019 έλαβε το βραβείο «Δίολκος» από την Ελληνική Ακαδημία Μάρκετινγκ για τη συμβολή και το παράδειγμά του στην εξωστρέφεια της ελληνικής βιομηχανίας.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος διακρίθηκε επίσης στον πολιτιστικό και κοινωνικό τομέα, καθώς, μαζί με τη μητέρα του Μαριάνθη και τον αδελφό του Ευάγγελο, ίδρυσε στη μνήμη του πατέρα του, το Κοινωφελές Ίδρυμα «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ». Με το Ίδρυμα, το οποίο στη συνέχεια ανέλαβε η σύζυγος του Αλεξάνδρα Στασινοπούλου, άφησε σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα στην Τεγέα Αρκαδίας, τόπο καταγωγής της οικογένειας.
Η ιστορία της Βιοχάλκο
Η οικογένεια Στασινόπουλου ήλθε στην Αθήνα το 1920 από την Τεγέα της Αρκαδίας, όπου σήμερα λειτουργεί το Ιδρυμα «Μιχ. Στασινόπουλος».
Ο Νικόλαος Η. Στασινόπουλος, παππούς του εκλιπόντως, γεννήθηκε το 1866 στην Τεγέα, στο χωριό Αχούρια, μετέπειτα Στάδιο. Από τα νεανικά του χρόνια δραστηριοποιείται στο εμπόριο ξυλείας και ελαιολάδου σε όλη την Πελοπόννησο. Σε ηλικία 30 ετών, είναι ήδη γνωστός και καταξιωμένος. Εκλέγεται πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου της Τρίπολης και συνεχίζει να επεκτείνει τις δραστηριότητές του. Στην εμπορία ξυλείας, προστίθενται σιδηρικά, χρώματα, τζάμια και άλλα υλικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 αποφασίζει να μεταφέρει τις δραστηριότητες του στην Αθήνα και κατασκευάζει κτήριο στην συμβολή 3ης Σεπτέμβριου και Μάρνη σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Χέλμη.
Το κτήριο αποτελεί την πρώτη έδρα της εταιρείας ΑΦΟΙ Ν. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΙ, που ιδρύεται από τους γιούς του, Ηλία και Μιχαήλ, τον Σεπτέμβριο του 1924. Χάρη στην ενεργό συμμετοχή και των τριών παιδιών η εταιρεία αναπτύσσει και νέες εμπορικές δραστηριότητες: Είδη υγιεινής, βιομηχανικά προϊόντα, εργαλεία.
Το 1933 τα τρία αδέρφια μαζί με τους δύο αδελφούς Σαράντη ιδρύουν την Ανώνυμη Εταιρεία: ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΩΛΗΝΟΥΡΓΕΙΑ.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1937 από την ίδια πενταμελή ομάδα επιχειρηματιών, ιδρύεται ο πρόδρομος της ΒΙΟΧΑΛΚΟ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΛΚΟΥ, με την πρώτη μονάδα παραγωγής, στην οδό Πειραιώς 252. Αυτή η πρώτη μονάδα παράγει ράβδους, ταινίες, σωλήνες και άλλα προϊόντα, χαλκού, ορείχαλκου και αλουμινίου, καθώς και είδη για την ελληνική βιομηχανία πολεμικού υλικού, που χρησιμοποιήθηκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Νίκος και ο Ευάγγελος Στασινόπουλος, οι γιοί του Μιχαήλ Στασινόπουλου, που έφυγε από την ζωή το 1964, έχοντας ζήσει δίπλα στον οραματιστή πατέρα τους, προχώρησαν με την σειρά τους σε συνεχείς επενδύσεις σε υποδομές και ανθρώπινο κεφάλαιο που έδιναν τεράστια σημασία, επέκτειναν σταθερά τις δραστηριότητες της ΒΙΟΧΑΛΚΟ στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, μετατρέποντάς την σε έναν από τους κορυφαίους βιομηχανικούς ομίλους επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς.
Γίνεται με προσεκτικά και μελετημένα βήματα. Με σύναψη στρατηγικών συμμαχιών με διεθνείς βιομηχανικές επιχειρήσεις, μεγαλώνοντας τον Όμιλο που σταδιακά επεκτείνουν, κρατώντας – όπως αναφέρεται και στο χρονολόγο που δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή τα 100 χρόνια – την ανθρώπινη πλευρά του και την καθαρότητα του επιχειρείν αξίες που παραμένουν αναλλοίωτες στη παρόδου του χρόνου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μιχάλης Στασινόπουλος, στις αρχές της δεκαετίας του 50 εξαγόρασε από τους αδελφούς του τις μετοχές τους και μετονόμασε την Ελληνική Βιομηχανία Χαλκού σε Ελληνική Βιομηχανία Χαλκού και Αλουμινίου Α.Ε. (Βιοχάλκο Α.Ε.).
Το 1953, άρχισε να αναλαμβάνει ευθύνες στην εταιρεία ο γιος του Νικόλαος Στασινόπουλος. Ενας έξυπνος νέος με δαιμόνιο επιχειρηματικό μυαλό, αρχίζει και δραστηριοποιείται ενεργά. Προχωρά σιγά – σιγά σε επενδύσεις εκσυγχρονισμού της επιχείρησης, για την παραγωγή αλουμινίου.
Από τη δεκαετία του 1960 και μετά η εταιρεία δυναμώνει και χάρη στο μυαλό του Νίκου Στασινόπουλου επεκτείνεται στους κλάδους χάλυβα, καλωδίων, ειδών υγιεινής και πλακιδίων
Έως το 1966 έχει γίνει εταιρεία Συμμετοχών, αποτέλεσμα μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής με στόχο την μεγαλύτερη ανεξαρτησία και ευελιξία των θυγατρικών της, που μπορούσαν πλέον να επικεντρωθούν αποδοτικότερα στις συγκεκριμένες αγορές τους.
Ο πατέρας του Νίκου, ο Μιχάλης, πεθαίνει και αναλαμβάνει πλήρως ο γιος του, κάνοντας μια σειρά από έξυπνες επιχειρηματικές κινήσεις που κατέστησαν τη Βιοχάλκο κολοσσό.
Εισέρχεται ως μέτοχος με 33% η βελγική κοινοπραξία χάλυβα Socobelge, δημιουργείται το δεύτερο εργοστάσιο (της ΕΛΒΑΛ) στον Κηφισό, και το 1965 με τη συμμετοχή του αμερικανικού κολοσσού Phelps Dodge, ιδρύθηκε η Βιοχάλκο – Καλώδια ενώ φτιάχνεται και ένα ακόμη εργοστάσιο στα Οινόφυτα.
Η βέλγικη αυτή εταιρεία επένδυσε στη Βιοχάλκο 1 εκατ. δολάρια, ποσό αστρονομικό για την εποχή, με το οποίο αγοράστηκε το οικόπεδο στον Κηφισό, όπου στεγάστηκε η Βιοχάλκο Αλουμίνιον, η μετέπειτα ΕΛΒΑΛ. Δημιουργήθηκε έτσι το αυτόνομο εργοστάσιο για την παραγωγή προϊόντων αλουμινίου και στο εργοστάσιο της οδού Πειραιώς έμεινε μόνο ο τομέας της παραγωγής προϊόντων χαλκού. Ηδη έχει αρχίσει η μετατροπή της Βιοχάλκο σε εταιρεία holding.
Η συνεργασία με τους Βέλγους δημιούργησε στον όμιλο τον μηχανισμό ανάπτυξης διεθνών συνεργασιών, που αποδείχθηκε καθοριστικός για τη μεγέθυνση των βιομηχανιών, την απορρόφηση τεχνογνωσίας και την επέκταση εκτός ελληνικών συνόρων.
Το 1963 δημιουργείται μια νέα εταιρεία, η Βιοχάλκο Sanitas, όπου συμμετέχουν με 49% οι Βέλγοι και με 51% η Βιοχάλκο. Το 1965 με τη συμμετοχή του αμερικανικού κολοσσού Phelps Dodge ιδρύεται η Βιοχάλκο – Καλώδια, η οποία αργότερα μετονομάζεται Ελληνικά Καλώδια. Την ίδια χρονιά και ενώ είναι υπό κατασκευή το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης πεθαίνει ο αναμορφωτής της ιστορικής Εταιρείας Χαλκού και ιδρυτής του ομίλου Βιοχάλκο, Μιχάλης Στασινόπουλος.
Στις πολλές και σημαντικές στιγμές στην πορεία του ενός αιώνα θα πρέπει να γίνει ιδιαίτερα αναφορά στο 1968 που ιδρύεται το Κοινωφελές Ίδρυμα Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος -ΒΙΟΧΑΛΚΟ στην Τεγέα Αρκαδίας στη μνήμη του Μιχαήλ Στασινόπουλου, από τη σύζυγό του Μαριάνθη και τους γιους του. Μια έμπρακτη αναγνώριση της αγάπης του δημιουργού του Ομίλου, για τον τόπο καταγωγής της οικογένειας και τους συγχωριανούς του.
Το 1967 η εταιρεία Βιοχάλκο – Καλώδια μετονομάζεται Ελληνικά Καλώδια και στο μετοχικό της κεφάλαιο συμμετέχει πλέον με 10% και η Siemens. Εναν χρόνο αργότερα ιδρύεται η Μεταλλουργία Αττικής, η οποία παράγει ως σήμερα καλοριφέρ και τις γερμανικού τύπου μπαταρίες Perla. Η Βιοχάλκο είναι ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 μια μεγάλη βιομηχανία, που απασχολεί πάνω από 1.000 εργαζομένους και περιλαμβάνεται στις 20 πρώτες ελληνικές βιομηχανίες.
Στην αρχή της δεκαετίας του ’70 ο όμιλος ιδρύει μια σειρά από νέες εταιρείες.
Το 1972 δημιουργείται η ΕΤΕΜ και το 1974 αποσπάται η ΕΛΒΑΛ από τη Βιοχάλκο – Αλουμίνιον, η οποία μετονομάζεται Αλουμίνιον Αθηνών.
Το 1978 ο όμιλος ίδρυσε την εταιρεία τεχνολογίας ΤΕΚΑ. Πρόσφατα έθεσε σε λειτουργία ένα νέο χαλυβουργείο, το εργοστάσιο της SOVEL στον Αλμυρό του Βόλου, με το οποίο διπλασιάζει η Σιδενόρ την παραγωγή χάλυβα.
Το 2013, ολοκληρώνεται η εταιρική αναδιάρθρωση μετά την απορρόφηση της ελληνικής Βιοχάλκο και της βελγικής Cofidin S.A. από τη βελγική Viohalco S.A. καθώς και η εισαγωγή της τελευταίας στο Χρηματιστήριο Euronext των Βρυξελλών. Το 2014 έγινε η δευτερογενής εισαγωγή των μετοχών της Viohalco S.A. στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Το 2018, άρχισε να διαπραγματεύεται στο ΧΑ η Ελβαλχαλκόρ , ενώ το 2019 συστάθηκε η Noval Property ΑΕΕΑΠ με την οικογένεια Στασινόπουλου να μπαίνουν δυναμικά και στο χώρο των ακινήτων.
Σήμερα η Viohalco είναι ένας τεράστιος βιομηχανικός όμιλος με τις εταιρείες του να έχουν ενοποιημένο ετήσιο κύκλο εργασιών ύψους 6,63 δισ. ευρώ (2024), παραγωγικές εγκαταστάσεις σε 8 χώρες (Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Βόρεια Μακεδονία και Ηνωμένο Βασίλειο, συμμετοχές σε εταιρείες με παραγωγικές μονάδες στην Τουρκία και την Ολλανδία, ενώ βρίσκεται υπό κατασκευή παραγωγική μονάδα και στις ΗΠΑ), διαθέτει ισχυρό εμπορικό δίκτυο σε 18 χώρες και πραγματοποιεί πωλήσεις σε περίπου 100 χώρες.
Στο τιμόνι της εταιρείας η νέα γενιά, οι γιοι του Νίκου Στασινόπουλου, ο Μιχάλης και ο Γιάννης Στασινόπουλος.
