Ένας δράκος με κομμάτια σύμβολα όπως οι μέλισσες για την εργατικότητα, οι δάφνες για τη δόξα, οι καρδιές για τον έρωτα και τα ψάρια για την οικολογική καταστροφή. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης λέει: Στη Ρόδο ο μύθος θέλει έναν δράκο να αρπάζει τους περαστικούς. Πηγή έμπνευσης για μένα το παραμύθι αυτό.
Από την ενότητα "δρακοσυλλέκτης", ο σιδερένιος δράκος, που φιλοτεχνήθηκε ειδικά για τον χώρο, δεν αρπάζει τους περαστικούς του φιλόξενου ξενοδοχείου αλλά τους προσφέρει κομμάτια από το σώμα, αποκαλύπτοντας έτσι την σιλουέτα του στον Ροδιακό.
Οι δράκοι ζουν παντού και μέσα μας. Θα φτάσουμε να λέμε ποτέ οτι δεν υπάρχουν δράκοι;".
