Ο τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Χρήστος Σταϊκούρας υποστηρίζει ότι η οικονομία σέρνεται σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας, «με κύρια ευθύνη της κυβέρνησης αλλά και μερική ευθύνη των θεσμών». Ο κ. Σταϊκούρας σημειώνει ότι η κανονικότητα στην οικονομία δεν έχει επιστρέψει στη χώρα, και σε δήλωσή του υπογραμμίζει:
«Υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας, επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, διόγκωση του ιδιωτικού χρέους, πολλαπλασιασμός των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών, εκκρεμείς ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, συρρίκνωση της οικονομικής ελευθερίας, αδυναμία επιστροφής των καταθέσεων στις Τράπεζες και πιστωτική συρρίκνωση: αυτή είναι η “κανονικότητα” της Κυβέρνησης Τσίπρα».
Αναλυτικά, και επικαλούμενος τα στοιχεία οκτώ δεικτών που πρόσφατα ανακοινώθηκαν, ο τομεάρχης της Ν.Δ. επισημαίνει:
«-Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, όπως καταδεικνύουν οι Εκθέσεις του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, συνεχώς υποχωρεί: χάσαμε 4 και 5 θέσεις αντίστοιχα στον σχετικό δείκτη, σε σχέση με πέρυσι.
-Το οικονομικό κλίμα, τους τρεις τελευταίους μήνες, σταθερά επιδεινώνεται: υποχώρησε κατά 4 μονάδες το τελευταίο τρίμηνο.
-Το χρέος των πολιτών προς εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία, μήνα με τον μήνα, διογκώνεται: αυξήθηκε κατά 60% από το τέλος του 2014.
-Οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί πολλαπλασιάζονται: έχουν πραγματοποιηθεί 4,85 εκατομμύρια κατασχέσεις, σε πάνω από 1,1 εκατομμύρια πολίτες.
-Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου παραμένουν σταθερά υψηλές: ξεπερνούν τα 3 δισ. ευρώ, και δεν υπάρχουν πλέον δανειακοί πόροι για την αποπληρωμή τους.
-Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται και η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται: υποχώρησε κατά 20 θέσεις σε σχέση με το 2014.
-Οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν με ουσιαστικό τρόπο στο τραπεζικό σύστημα: έχουν χαθεί πάνω 25 δισεκατομμύρια ευρώ από τις αρχές του 2015.
-Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται: το υπόλοιπο χρηματατοδότησης έχει μειωθεί κατά 18% από τις αρχές του 2015».
Και ο κ. Σταϊκούρας καταλήγει: «Δυστυχώς, με κύρια ευθύνη της κυβέρνησης αλλά και μερική ευθύνη των θεσμών, η οικονομία σέρνεται σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας. Απαιτείται πολιτική αλλαγή και η υλοποίηση ενός συνεκτικού και ρεαλιστικού σχεδίου που θα οδηγεί σε υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, σε δημιουργία καλών θέσεων απασχόλησης και σε ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής».
