Η ανάληψη περισσότερων και μεγαλύτερων πρωτοβουλιών, ενός δύσκολου project ή το ξεκίνημα μιας νέας εργασίας μπορεί εν μέρει να προσφέρουν χαρά και ενθουσιασμό αλλά από την άλλη πλευρά είναι και αρκετά αγχωτικές διαδικασίες, σύμφωνα με τον Michael Licenblat από το Ceoworld Magazine.
Όταν κάποιος είναι σε θέση να μετατρέπει τις προκλήσεις σε ευκαιρίες και το στρες σε δημιουργικότητα, ενέργεια και ενθουσιασμό τότε είναι σε θέση να δημιουργήσει «ισχυρές» ομάδες ικανών στελεχών, που αντέχουν να εργάζονται υπό πίεση.
To 1915 o Walter Bradford Cannon επινόησε τον όρο «μάχη ή φυγή» για να περιγράψει τη συμπεριφορά των ζώων απέναντι σε απειλές. Με το πέρασμα του χρόνου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι και οι άνθρωποι έχουν τις ίδιες αντιδράσεις όταν αντιμετωπίζουν απειλές και προκλήσεις. Ο όρος «μάχη ή φυγή» υπάρχει μέσα μας και ασυναίσθητα εκδηλώνεται με τη συμπεριφορά μας.
Όταν νέοι ηγέτες βρίσκονται υπό πίεση, όταν ομάδες πρέπει να ανταπεξέλθουν σε πολλαπλά projects ή όταν η υπηρεσία εξυπηρέτησης πελατών έχει να φέρει εις πέρας δύσκολες συναλλαγές τότε ο καθένας από εμάς φέρνει ασυναίσθητα στο μυαλό του δύο λέξεις: «μάχη» ή «φυγή».
Πολλές επιχειρήσεις, οργανώσεις και σχολεία παρέχουν τεχνική και διαδικαστική κατάρτιση, έτσι ώστε οι άνθρωποι να είναι σε θέση να εκπληρώσουν τους ρόλους τους. Ωστόσο, συχνά δεν ξέρουν πώς να τους βοηθήσουν όταν αυτή η πίεση συσσωρεύεται και αποσπά την προσοχή τους και τη λήψη αποφάσεων. Είναι σε αυτό το στάδιο, όταν οι περισσότεροι θα πρέπει να δώσουν απάντηση στην ερώτηση: «μάχη ή φυγή»;
Στο χώρο εργασίας, η απάντηση «φυγή» μπορεί να αναδυθεί στην αναβλητικότητα, την ιεράρχηση ευκολότερων καθηκόντων, αποφεύγοντας την αντιπαράθεση, ή περιμένοντας από κάποιον άλλο να επιλύσει ένα ζήτημα. Η ανταπόκριση της «φυγής» μοιάζει με καταφύγιο από την πρόκληση ή την απειλή.
Η απάντηση «φυγή» μπορεί επίσης να εκδηλωθεί σε άτομα που περιμένουν κάποιον να τους δείξει τη λύση, να δώσει την απάντηση. Μπορεί να θεωρηθούν ως τεμπέληδες ή ανίκανοι αλλά δυστυχώς αυτό που συμβαίνει είναι ότι έχουν κολλήσει σε μια αυτοματοποιημένη και ασυνείδητη αντίδραση «φυγής» λόγω της πίεσης που έχουν δεχτεί.
Εναλλακτικά, η απάντηση «μάχη» μπορεί να αναδυθεί στην προληπτική επίλυση προβλημάτων, αναλαμβάνοντας την ευθύνη ή δημιουργώντας διαφανή λογοδοσία.
Η «μάχη» ως απάντηση είναι σχετικά άμεση και προληπτική δράση. Δεν φοβάται κάποιος να λερώσει τα χέρια του, να είναι καινοτόμος, δημιουργικός, έτοιμος να διακινδυνεύσει την αποτυχία, προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ο Δρ Hans Selye ανακάλυψε ότι η εμπειρία του καθενός σε στρεσογόνες καταστάσεις διαφέρει ανάλογα με το αν οι παρορμητικές αντιδράσεις είναι θετικές ή αρνητικές.
Έτσι, πριν κάποιος ορίσει νέους στόχους για την ομάδα του ή πριν από την ανάληψη νέων έργων καλό είναι να εξετάσει πώς θα λειτουργήσει η ομάδα όταν η πίεση διπλασιαστεί.
Όταν ο φόρτος εργασίας αυξηθεί, οι απαιτήσεις του πελάτη κλιμακωθούν και υπάρξουν αλλαγές, τα μέλη της ομάδας θα κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για να είναι αποτελεσματικά ή θα τα παρατήσουν επιλέγοντας τη «φυγή»;
Δεν έχει σημασία πόσο πολύ έχετε «δουλέψει» την τεχνική κατάρτιση της ομάδας σας. Πάντα, οι αντιδράσεις στην πίεση που γίνονται ενστικτωδώς θα επηρεάζουν την προσωπική παραγωγικότητα και τη συμπεριφορά της ηγεσίας.
*Αυτό το άρθρο δημοσιεύεται σε συνεργασία με το CEOWORLD magazine
