Το Ημερολόγιο Pirelli 2017, που φέτος υπογράφει ένας από τους παγκοσμίως κορυφαίους φωτογράφους, Peter Lindbergh, παρουσιάστηκε στις 29 Νοεμβρίου στο Παρίσι. Η έκδοση 2017 παραλαμβάνει τη σκυτάλη από το ημερολόγιο του 2016 το οποίο φιλοτέχνησε η Annie Leibovitz, ενώ ο Γερμανός καλλιτέχνης είναι ο μοναδικός φωτογράφος στον οποίο ανέθεσε για τρίτη φορά η Pirelli τη δημιουργία του Pirelli Calendar. Ο Peter ήταν ο φωτογράφος του Ημερολογίου το 1996 στην έρημο El Mirage στην Καλιφόρνια, και δημιουργός της έκδοσης 2002 στα στούντιο της Paramount Pictures στο Los Angeles. Το 2014, ο Lindbergh μαζί με τον Patrick Demarchelier τράβηξαν τις φωτογραφίες για τον εορτασμό των 50 χρόνων του ημερολογίου, που λανσαρίστηκε για πρώτη φορά το 1964.
Λαμβάνοντας υπόψη μερικές χρονιές που δεν εκδόθηκε, το Pirelli Calendar έφτασε τώρα την 44ή έκδοσή του.
Ο φωτογράφος εξηγεί το θέμα του Ημερολογίου της Pirelli για το 2017: «Με μία εποχή όπου γυναίκες προβάλλονται στα media και παντού ως πρέσβειρες της τελειότητας και της νεότητας, θεώρησα σημαντικό να θυμίσω σε όλους ότι υπάρχει μια διαφορετική ομορφιά, πιο ρεαλιστική και αληθινή, καθόλου επίπλαστη και καθοδηγούμενη από εμπορικά ή άλλα συμφέροντα, μία ομορφιά που μιλά για την προσωπικότητα, το θάρρος να είσαι ο εαυτός σου και να έχεις τη δική σου προσωπική ευαισθησία...».
Ο Lindbergh επέλεξε τον τίτλο “Emotional” για να τονίσει ότι η ιδέα που κρύβεται πίσω από τις φωτογραφίες του ήταν “η δημιουργία ενός ημερολογίου με ζητούμενο την αποτύπωση όχι ενός τέλειου κορμιού αλλά της ευαισθησίας και του συναισθήματος, που προχωρά στα ενδόμυχα της ψυχής των μοντέλων και πετυχαίνει μία ‘έκθεση’ πιο αποκαλυπτική από τη θέα ενός γυμνού σώματος.»
Για να αποτυπώσει την άποψή του περί φυσικής ομορφιάς και θηλυκότητας, ο Lindbergh δημιούργησε τα πορτρέτα 14 ηθοποιών διεθνούς φήμης. Πρόκειται για τις Jessica Chastain, Penelope Cruz, Nicole Kidman, Rooney Mara, Helen Mirren, Julianne Moore, Lupita Nyong’o, Charlotte Rampling, Lea Seydoux, Uma Thurman, Alicia Vikander, Kate Winslet, Robin Wright και Zhang Ziyi. Επίσης συμπεριέλαβε την Anastasia Ignatova, καθηγήτρια Πολιτικής Θεωρίας στο MGIMO, Κρατικό Πανεπιστήμιο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας. Οι επιλογές αυτές για μία ακόμα φορά επιβεβαιώνουν την αγάπη του Lindbergh για το σινεμά, κάνοντας το Cité du Cinéma στο Saint Denis ένα από σημαντικότερα κινηματογραφικά στούντιο στην Ευρώπη, στο χώρο του οποίου διοργανώθηκε το παραδοσιακό δείπνο - γκαλά για την παρουσίαση του νέου ημερολογίου.
"Σκοπός μου ήταν να απεικονίσω τις γυναίκες μ' έναν διαφορετικό τρόπο. Γι’ αυτό, επισκέφθηκα ηθοποιούς που έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή μου, πλησιάζοντάς τις όσο μπορούσα περισσότερο για να τραβήξω αυτές τις φωτογραφίες. Ως καλλιτέχνης νιώθω υπεύθυνος να απελευθερώσω τις γυναίκες από την ιδέα της αιώνιας νεότητας και της τελειότητας. Η ιδέα της τέλειας ομορφιάς που προωθείται από την κοινωνία είναι απλά κάτι ανέφικτο".
Η φωτογράφιση έγινε το διάστημα Μαΐου - Ιουνίου σε πέντε διαφορετικά σημεία: Βερολίνο, Λος Άντζελες, Νέα Υόρκη, Λονδίνο και στην παραλία Le Touquet στη Γαλλία. Το αποτέλεσμα είναι ένα ημερολόγιο που περιέχει 40 εικόνες - με πορτραίτα και τοπία – τραβηγμένες όχι μόνο στο στούντιο αλλά και σε γωνιές πόλεων και ατμοσφαιρικά σημεία. Επομένως βλέπουμε δρόμους, αλυσίδες fast food, φθηνά ξενοδοχεία στο κέντρο του Λος Άντζελες μαζί με την Times Square στη Νέα Υόρκη, το θέατρο Sophiensaele στο Βερολίνο, σοφίτες σε Νέα Υόρκη και Λονδίνο και την παραλία στο Le Touquet.
Ωστόσο, οι κινηματογραφικές πρωταγωνίστριες δεν είναι το μόνο πράγμα που κάνει τη δουλειά του Lindbergh τόσο μοναδική. Ανέκαθεν ήταν γνωστός για την ικανότητά του να βάζει στις εικόνες του στοιχεία του βιομηχανικού κόσμου στον οποίο μεγάλωσε. Αρχική του ιδέα είναι να εισάγει στοιχεία από το χώρο της τεχνολογίας και της βιομηχανίας στο Ημερολόγιο, γι’ αυτό στη φάση που δούλευε πάνω στο project, τράβηξε επίσης πολλές φωτογραφίες στο βιομηχανικό κέντρο της Pirelli στο Settimo Torinese, το πιο προηγμένο τεχνολογικά εργοστάσιο του Group. Αυτή η εμπειρία οδήγησε σε μία σειρά φωτογραφιών του τομέα της αυτοματοποίησης και καινοτομίας, που αποδείχτηκαν τόσο επιδραστικές και ισχυρές – όπως ο ίδιος ο φωτογράφος παραδέχεται σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pirelli World – ώστε “Στο τέλος αποφασίσαμε να κρατήσουμε τις δύο σειρές φωτογραφιών ξεχωριστά και να χρησιμοποιήσουμε αυτές του εργοστασίου σε ένα ανεξάρτητο project, και όχι αυτό του Ημερολογίου.»
