Μετά τις ριζοσπαστικές αλλαγές του 2017, που έκαναν τα μονοθέσια πιο φαρδιά και πολύ πιο γρήγορα, οι φετινές αλλαγές είναι χαρακτηριστικά μικρότερες. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι σημαντικές, αντίθετα μάλιστα, με κάποιες να αλλάζουν σημαντικά τα τετράτροχα.
Τέλος τα Shark Fins και τα Τ-wings
Πάντα οι ομάδες έψαχναν στα κενά στους κανονισμούς να αναπτύξουν συστήματα τα οποία βελτίωναν την επίδοση του μονοθέσιου τους. Το 2017 αυτά τα «κενά» οδήγησαν στα «πτερύγια καρχαρία» στα καλύμματα των κινητήρων και τις πτέρυγες Τ στο τέλος τους. Αυτά απαγορεύτηκαν για το 2018, με κλείσιμο του… «κενού»!
Στα κόκκινα παραλληλόγραμμα του σχήματος απαγορεύεται να υπάρχουν αεροδυναμικά βοηθήματα. Και οι ομάδες εκμεταλλεύτηκαν το κενό ανάμεσά τους για τα shark fins και τα T-wings που είχαν σα στόχο να κατευθύνουν τον αέρα στην πίσω πτέρυγα και, σε κάποιες περιπτώσεις, να παράγουν κάποιο μικρό ποσοστό αρνητικής άνωσης.
Μετά τις αλλαγές του 2018, τα καλύμματα των κινητήρων θα μοιάζουν περισσότερο σε αυτό της Sauber σε δοκιμές στο Austin τον Οκτώβρη του 2017, με διάφορα είδη πτερυγίων μικρών διαστάσεων, που σε τίποτε δε θα θυμίζουν όμως τα μονοθέσια της προηγούμενης χρονιάς.
Το HALO
Η πιο σημαντική, ίσως, αλλαγή για το 2018, είναι η εφαρμογή του HALO, του συστήματος προστασίας του cockpit σε περίπτωση ατυχήματος και απομάκρυνσης συντριμμιών από το κεφάλι του πιλότου. Η σχεδίασή του δε διαφέρει από την αρχική που παρουσίασε η Mercedes το 2015, στην αίτηση της FIA, με μία κεντρική κολώνα να υποστηρίζει ένα «πέταλο» που προστατεύει το κεφάλι του οδηγού. Παρόλο που η σχεδίαση του HALO, ουσιαστικά, είναι απόλυτα προσδιορισμένη από τους κανονισμούς, δεν είναι περίεργο να περιμένουμε κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις εκ μέρους των ομάδων στην επιφάνεια κυρίως του σχήματος.
Σημαντικό ρόλο θα παίξουν και η δοκιμές «πρόσκρουσης» που θα διεξάγει η FIA στο HALO, με στατικές φορτίσεις του όπως φαίνεται στην εικόνα, γεγονός το οποίο έχει αναγκάσει τις ομάδες να καταναλώσουν σημαντικό σχεδιαστικό χρόνο, ιδιαίτερα για να μη φορτώσουν το μονοθέσιο με περίσσιο βάρος από τις βάσεις του HALO. Αν και δόθηκε μία αύξηση του ελάχιστου επιτρεπόμενου βάρους κατά 7 κιλά, για να καλύψει την όλη κατασκευή, αναμένεται ότι το πραγματικό της βάρος θα πλησιάζει τα 15 κιλά, περιορίζοντας τη δυνατότητα χρήσης έρματος, όπου χρειάζεται και βάζοντας σε μειονεκτική θέση τους μεγαλόσωμους, βαρείς, οδηγούς.
Οι «πονηρές» αναρτήσεις
Πιστεύεται γενικά ότι το 2017 αρκετές ομάδες όπως η Red Bull (πάνω) και η Ferrari (κάτω) χρησιμοποίησαν ένα μικρό σύνδεσμο στα άκρα της εμπρός ανάρτησης ο οποίος μετέβαλε το ύψος του αυτοκινήτου ανάλογα με το πόσο έστριβε το τιμόνι, αυξάνοντάς το στις αργές στροφές και μειώνοντάς το στις γρήγορες, κάτι πολύ σημαντικό για την αεροδυναμική των μονοθέσιων. Τέτοια συστήματα απαγορεύονται ρητά από τη FIA για το 2018.
Τρεις κινητήρες τη χρονιά
Με στόχο να γίνουν οι μονάδες παραγωγής ισχύος της F1 πιο αξιόπιστες, μειώνοντας (;) το κόστος των ομάδων, το 2018 κάθε πιλότος έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει μόλις τρεις (3) κινητήρες για τους είκοσι έναν (21) αγώνες του πρωταθλήματος, σε σχέση με τους τέσσερις (4) κινητήρες για τους είκοσι (20) αγώνες πέρσι.
Αυτή η αλλαγή δεν έχει προσδιορισθεί ακόμη αν θα κάνει καλό ή κακό στον ανταγωνισμό, αφού τα όρια ανάμεσα στην υπερβολική χρήση, ίσον αναξιοπιστία και τη συντηρητική, ίσον εκτός ρυθμού, θα είναι ιδιαίτερα μικρά. Σίγουρα όμως θα κάνει δυσκολότερα τα upgrade των κινητήρων, αφού οι ομάδες θα έχουν μία ευκαιρία λιγότερη να τα εφαρμόσουν.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο x-auto.gr
