Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη
Στον κόμβο του Αιγίου συναντήσαμε τον οινολόγο, κο Άγγελο Ρούβαλη για να μας ξεναγήσει στο οινοποιείο του, που βρίσκεται 3 Km μόλις από την Εθνική οδό Κορίνθου – Πατρών, στην κοινότητα ΣΕΛΙΝΟΥΣ. Το οινοποιείο της ΟΙΝΟΦΟΡΟΥ κτίστηκε το 1994 στις πλαγιές της Αιγιαλείας σε έξι διαφορετικά επίπεδα αξιοποιώντας την κλίση του εδάφους για την επεξεργασία του μούστου και του τελικού προϊόντος με τη χρήση βαρύτητας, χωρίς αντλίες.
Ο ευγενέστατος οικοδεσπότης, κος Άγγελος Ρούβαλης με την κόρη του οινολόγο επίσης, κα Θεοδώρα Ρούβαλη μας ξενάγησαν φιλόξενα στο χώρο του οινοποιείου τους. Μας μίλησαν για τη νέα ετικέτα του οινοποιείου τον «ΜΙΤΟ της Αριάδνης» και απάντησαν με διάθεση στις ερωτήσεις μας.
Κύριε Ρούβαλη, δημιουργήσατε το πρώτο σας οινοποιείο, τον «Οινοφόρο» την δεκαετία του ‘90. Ποιες ήταν οι προοπτικές την εποχή εκείνη για ένα τέτοιο σημαντικό επιχειρηματικό εγχείρημα;
Δεν το ήξερα τότε, αλλά οι προοπτικές ήταν πραγματικά καλές! Ανάμεσα στους λόγους, ήταν τα Ευρωπαϊκά οικονομικά προγράμματα, τα νέα επιστημονικά δεδομένα στην παραγωγή του κρασιού (για τα οποία ήμασταν η πρώτη γενιά οινολόγων που είχαμε γνώση) και βέβαια οι αλλαγές στο γευστικό γούστο του έλληνα καταναλωτή, που ενθουσιάστηκε με τα κρασιά νέου τύπου. Η μεγάλη έκπληξη (και για μένα) υπήρξε το λευκό κρασί, φρουτώδες και τραγανό, που μας έδωσε ο ορεινός Ροδίτης, ο Ροδίτης της ορεινής Αιγιάλειας, το Ασπρολίθι του 1990. Το Ασπρολίθι υπήρξε η βάση, και είναι ακόμα, όλου του οικοδομήματος
Ποια είναι η άποψη σας για το εμφιαλωμένο και επώνυμο κρασί;
Στη σημερινή Ελλάδα πίσω από το ανώνυμο χύμα κρασί, κρύβονται όλα τα κακά χαρακτηριστικά μας: Η ανεξέλεγκτη ποιότητα, η φθηνή πρώτη ύλη, η παραοικονομία, η φοροδιαφυγή, οι ψευδείς ισχυρισμοί (το δικό μου κρασί) και βέβαια κανένα μέτρο σύγκρισης, καμιά αξιολόγηση, τιμωρία ή επιβράβευση. Στο ανώνυμο χύμα κρύβεται επίσης και ένα μέρος του εισαγόμενου κρασιού. Αντιθέτως το επώνυμο ελληνικό κρασί, με τη νέα ποιότητά του, είναι σε θέση να ξεκλειδώσει συνολικότερες αλλαγές ποιότητας στην Γαστρονομία και τον ελληνικό Τουρισμό.
Ασχολείστε με τη γη και το αμπέλι από τα παιδικά σας χρόνια. Τι σας έχει διδάξει αυτό;
Η ασχολία με τη γη και το αμπέλι αποτελεί μια Παιδευτική διαδικασία. Το αμπέλι απαιτεί το ρίζωμα σε έναν τόπο και ως εκ τούτου διδάσκει και υποχρεώνει το σεβασμό στο περιβάλλον, ανθρώπινο και φυσικό, του τόπου αυτού. Επίσης, ο ίδιος ο κύκλος του αμπελιού και οι ανθρώπινες επεμβάσεις πάνω σε αυτό συνιστούν μια παιδευτική λειτουργία. Το κλάδεμα π.χ. , αυτός ο αυστηρός περιορισμός των κλαδιών του αμπελιού από τον άνθρωπο, το δυναμώνει μελλοντικά και επιδρά στην ποιότητα της επόμενης εσοδείας & έμμεσα της μεθεπόμενης. Συνειδητοποιείς λοιπόν, πως το παρόν είναι μια συνέχεια του παρελθόντος, μια κριτική και μια προβολή του στο μέλλον.
Θεωρείτε ότι ως λαός διαθέτουμε οινική κουλτούρα;
Η απάντηση έχει δύο όψεις. Ναι, έχουμε οινική κουλτούρα με την έννοια ότι το κρασί βρίσκεται στο καθημερινό μας τραπέζι, όπως και στο γιορτινό. Από αιώνες περιλαμβάνεται ως βασικό στοιχείο της Μεσογειακής μας διατροφής.
Από την άλλη, ο μέσος Έλληνας επαγγελματίας δεν έχει τις βασικές γνώσεις που χρειάζεται έτσι ώστε να επιλέξει σωστά, να σερβίρει σωστά και να αναδείξει το προϊόν κρασί, εκπαιδεύοντας με αυτό τον τρόπο το κοινό του, το οποίο παρ όλα αυτά έχει απαιτήσεις. Ειδικά ο τουρίστας με γνώσεις, απελπισμένος, ψάχνει να βρει τα ποιοτικά ελληνικά κρασιά, ενώ στην καλύτερη των περιπτώσεων θα αποφύγει τα κακά οξειδωμένα προϊόντα! Οι εστιάτορες, ας είναι σίγουροι, όταν ανεβάσουν την ποιότητα των κρασιών που σερβίρουν θα επιβραβευτούν ποικιλοτρόπως.
Πώς βλέπετε το ελληνικό κρασί σε παγκόσμια κλίμακα;
Αναμφίβολα η Ελλάδα κυριάρχησε στο παγκόσμιο εμπόριο οίνου από την αρχαιότητα έως το Μεσαίωνα, εμπόριο κυρίως μεσογειακό. Η κατοχή της χώρας από τους Οθωμανούς, παράλληλα με την ανακάλυψη νέων ηπείρων και επιστημονικών δεδομένων, έδωσαν άλλες λύσεις στην παραγωγή και στο εμπόριο του κρασιού.
Τώρα η Ελλάδα ξαναμπαίνει στο παιχνίδι καθώς το παγκόσμιο εμπόριο οίνου γνωρίζει μια νέα άνθιση και μεγάλες καταναλώτριες χώρες (π.χ. οι ΗΠΑ) δημιουργούν σταθερή αύξηση της ζήτησης. Το 1/3 των κρασιών καταναλώνονται αφού έχουν περάσει κάποια σύνορα! Αλλά το δικό μου όραμα για το ελληνικό κρασί είναι να γίνει ο μοχλός που θα δημιουργήσει στη χώρα μας ένα καινούργιο εθνικό προϊόν, το σύνολο δηλ, «Προϊόντα ποιότητας της ελληνικής γης-Γαστρονομία-Τουρισμός-Πολιτισμός», εθνικό προϊόν ποιοτικό και ικανό να λάμψει παγκόσμια!
Εδώ στο οινοποιείο σας είχαμε την χαρά να δοκιμάσουμε σχεδόν όλες τις ετικέτες των κρασιών σας. Το «Ασπρολίθι», τον «Μικρό Βοριά», τον «Ιανό» και το τελευταίο σας θαύμα τον «Μίτο της Αριάδνης». Πώς έχουν επιλεχτεί τυχαία οι «τίτλοι» αυτοί;
Καθόλου τυχαία αλλά με πολύ κόπο και ξενύχτια! Το «ΑΣΠΡΟΛΙΘΙ» σηματοδοτεί το λευκό κρασί και την ορεινή περιοχή. Έχει ως υπότιτλο « εν μέση πέτρα άμπελος ηβή» που σημαίνει ότι μέσα στις πέτρες το αμπέλι αναπτύσσεται με ορμή, όπως ο έφηβος. Ο αυθεντικός ορεινός Ροδίτης που γεννιέται μέσα από την πέτρα (λίθος) των πλαγιών Αιγιαλείας.
Ο «ΜΙΚΡΟΣ ΒΟΡΙΑΣ» αναδείχνει το δεύτερο σημαντικό πλεονέκτημα της αμπελουργικής Αιγιάλειας, που είναι ο βορινός προσανατολισμός και η θετική επίδραση των μελτεμιών, των μικρών βοριάδων του καλοκαιριού, στα φρέσκα φρουτώδη κρασιά μας. Ο μυθικός « ΙΑΝΟΣ» επιλέχτηκε για τα κρασιά μακρόχρονης παλαίωσης, που δημιουργούμε στην υπόγεια κάβα μας , επειδή έχει την ικανότητα να βλέπει ταυτόχρονα το παρόν και το μέλλον, «ωσεί παρόντα». Όπως ακριβώς και ένα μπουκάλι παλαιωμένο κρασί περιέχει το παρελθόν του στα βαρέλια αλλά και την αντοχή του στο μέλλον. Αυτό το όνομα όμως έχει και μια άλλη ρίζα, αφού ο Ιανός είναι ο Θεός με τα δύο πρόσωπα, και γι αυτό το είχαμε επιλέξει με τον έξοχο Γιάννη Μπουτάρη, σ ένα αρχικό κρασί που είχαμε φτιάξει μαζί!
Τέλος, το τελευταίο κρασί μας ο «ΜΙΤΟΣ» σηματοδοτεί το νήμα της αναζήτησης ανάμεσα σε πολλές ποικιλίες και περιοχές αλλά και ανάμεσα στις γενεές των δημιουργών, καθώς το αμπέλι και το κρασί είναι έργο πολλών γενεών. O ΜΙΤΟΣ της Αριάδνης (blue), Sauvignon blanc έχει δείξει τις μεγάλες ποιοτικές του δυνατότητες καλλιεργούμενο στις ορεινές και βορεινές πλαγιές της Αιγιαλείας. Το Ασύρτικο από τη μεριά του, επιβεβαιώνει τον ηγεμονικό του χαρακτήρα αλλά και το terroir της Αιγειάλειας – γεμάτο ορυκτότητα και εσπερειδοειδή – στη σύνθεσή του με το Sauvignon blanc.
O ΜΙΤΟΣ της Αριάδνης (gold), o ελληνικός ορεινός Ροδίτης ενώνεται με την ενδιαφέρουσα διεθνή ποικιλία Viognier, που καλλιεργείται στα αμπελοτόπια της ορεινής Αιγιάλειας σε υψόμετρο 850μ.
Who is Who: Άγγελος Ρούβαλης
Σπούδασε στο Χημικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Πάτρας. Έκανε ειδίκευση στην Οινολογία στο Ινστιτούτο Οινολογίας του Πανεπιστημίου Bordeaux II της Γαλλίας. Την εξαετία 1974-1980 ήταν μέλος φοιτητικού κινήματος με αντιδικτατορική δράση.
Το 1982 ξεκινά να εργάζεται ως Οινολόγος στην Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Σαντορίνης ως το 1985. Την τριετία 1985-1988 ήταν Υπεύθυνος Ποιοτικού Ελέγχου στην Achaia Clauss. Το 1990 παράγει το κρασί Ασπρολίθι. Το 1993 ιδρύει το πρότυπο οινοποιείο ΟΙΝΟΦΟΡΟΣ στην χαρισματική αμπελουργική ζώνη του Αιγίου (ορεινά αμπέλια 500 έως και 900 μέτρων), το οποίο λειτουργεί σε έξι διαφορετικά επίπεδα, διαφορετικής λειτουργίας το καθένα και το οποίο είναι επισκέψιμο με δυνατότητα οργανωμένης ξενάγησης. Στις πλαγιές της Αιγιάλειας, που θεωρούνται από τις καλύτερες αμπελουργικές ζώνες διεθνώς, παράγονται ελληνικές αυτόχθονες ποικιλίες (Ροδίτης, Λαγόρθι) αλλά και διεθνείς (Chardonnay, Cabemet Sauvignon, Riesling, Sauvignon blanc, Syrah και Merlot).
Η ΟIΝΟΦΟΡΟΣ παράγει την σειρά φρέσκων φρουτωδών κρασιών “Μικρός Βοριάς”, την σειρά κρασιών παλαίωσης “lανός” και το -κλασικό πια- λευκό κρασί από Ροδίτη “Ασπρολίθι”, η κυκλοφορία του οποίου σημάδεψε την στροφή του ελληνικού κρασιού στην ποιότητα.
Από το 2004, στην ΟIΝΟΦΟΡΟ συμμετέχουν με ποσοστό 50% τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΛΑΡΙΑ ΟΙΝΩΝ (Βασίλης Κουρτάκης), προσδίδοντας διεθνή εμβέλεια στο πρότυπο ελληνικό οινοποιείο, δίνοντας ώθηση για την ποιοτική αναβάθμιση και την εμπορική επιτυχία των προϊόντων της Οινοφόρου. Επίσης, δραστηριοποιείται σε τοπικό επίπεδο με άξονα την ανάδειξη της Αιγιάλειας ως ζώνης ποιότητας (αμπελουργικά και αγροτουριστικά) και σε εθνικό επίπεδο στην κατεύθυνση ανάπτυξης της σχέσης του κρασιού με τον πολιτισμό. Τέλος, είναι εκπρόσωπος του Συνδέσμου Ελληνικού Κρασιού και της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Αμπέλου και Οίνου της Ευρωπαϊκής κοινής αμπελοοινικής πολιτικής για το κρασί στις συνεδριάσεις του Υπουργείου Γεωργικής Ανάπτυξης.
Σταθερή διάκριση της ΟΙΝΟΦΟΡΟΥ ως της καλύτερης ελληνικής εταιρίας στην σχέση ποιότητας-τιμής των προϊόντων της από τον παγκοσμίου Κύρους ετήσιο οδηγό – WΙNE REPORT του Tom Stevenson και σειρά χρυσών βραβείων σε διεθνείς διαγωνισμούς οίνου. Το 2007 ο Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου απένειμε στον κ. Ρούβαλη το Ειδικό Βραβείο για το Κρασί Παλαίωσης με την υψηλότερη βαθμολογία για το κρασί ΙΑΝΟΣ CAVΑ 2003 (Χρυσό Μετάλλιο) και δύο Ασημένια Μετάλλια για το ΜΙΚΡΟΣ ΒΟΡΙΑΣ ΛΑΓΟΡΘΙ 2006 και ΜΙΚΡΟΣ ΒΟΡΙΑΣ MERLOT / CABERNET SAUVIGNON 2006. Την ίδια χρονιά, η Ελευθεροτυπία ανακήρυξε το Ασπρολίθι ως το Ελληνικό Λευκό Κρασί της Χρονιάς από ελληνικές ποικιλίες.
Υπήρξε Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου ΣΕΟ και της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Αμπέλου και Οίνου ΕΔΟΑΟ. Επίσης, υπήρξε Μέλος της Ένωσης Οινοπαραγωγών Πελoπovvήσoυ και Αντιπρόεδρος στην Εταιρία Έρευνας και Πολιτισμού Αιγιαλείας ενώ υπήρξε ιδρυτικό Μέλος της σημαντικής προοδευτικής δημοτικής παράταξης του Αιγίου ΕΔΗ.
