Η τουρκική εφημερίδα «Milliyet» και η «Καθημερινή» φιλοξενούν αμοιβαία άρθρα των διευθυντών τους αναφορικά με την ελληνοτουρκική προσέγγιση, στο πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ των δύο εφημερίδων στο φόρουμ εκπροσώπων των μέσων ενημέρωσης των δύο χωρών που πραγματοποιήθηκε αρχικά στις 19 Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη και στη δεύτερη αντίστοιχη διοργάνωση που έλαβε χώρα στην Αθήνα, στις 11 και 12 Δεκεμβρίου.
Στο άρθρό του ο διευθυντή της «Καθημερινής», Αλέξης Παπαχελάς, σημειώνει ότι «το 2024 ξεκινά με την Ελλάδα και την Τουρκία να εισέρχονται σε μια φάση ανάπτυξης των σχέσεών τους. Έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να είμαστε ισχυροί φίλοι, αλλά και "ισχυροί αντίπαλοι"», προσθέτοντας ότι «αφού είμαστε δέσμιοι της γεωγραφίας και μερικές φορές της Ιστορίας, η μοίρα μας είναι αναπόφευκτα συνδεδεμένη».
«Συμφωνήσαμε με τον Οζάι Σεντίρ να γράψουμε αυτά τα άρθρα και να δημιουργήσουμε έναν μόνιμο δίαυλο επικοινωνίας που θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά χρήσιμος σε μια πιθανή μελλοντική ελληνοτουρκική κρίση. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπου η παρεξήγηση ή η παρερμηνεία μιας δήλωσης ή μιας ενέργειας μάς έφερε αντιμέτωπους. Και σε αυτές τις καταστάσεις, ειδικά στην εποχή των "fake news", δεν υπάρχει τίποτα πιο χρήσιμο από την άμεση επικοινωνία από δημοσιογράφους που μπορούν να "διαβάσουν" με ακρίβεια τι είναι αλήθεια και τι ψέμα» σημειώνει ο κ. Παπαχελάς.
Καταλήγοντας, ο διευθυντής της «Καθημερινής» υπογραμμίζει ότι «μέσω της επικοινωνίας μπορούμε να συμβάλουμε στην αμοιβαία κατανόηση και τη σταθερότητα στην περιοχή μας, η οποία γειτνιάζει με τις μεγάλες κρίσεις που βιώνουμε».
Από την πλευρά του, ο διευθυντής της «Milliyet», Οζάι Σεντίρ, γράφει για τις προοπτικές της ελληνοτουρκικής προσέγγισης.
Στο άρθρο του με τίτλο «Ένας Τούρκος, δύο Αθήνες», ο Τούρκος δημοσιογράφος εφιστά την προσοχή στις ομοιότητες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και σημειώνει: «Τα σημεία όπου οι ζωές μας τέμνονται δεν είναι μόνο τα τραγούδια, δεν είναι μόνο το τζατζίκι ή ο μπακλαβάς. Ο τουρκικός και ο ελληνικός λαός έχουν υποφέρει πολύ από στρατιωτικά πραξικοπήματα και κυβερνήσεις που υποστηρίζονται από τον στρατό. Πλήρωσαν ένα υψηλό τίμημα για αυτόν τον σκοπό». Ο Οζάι Σεντίρ σχολιάζει ότι «το χέρι πίσω από τα πραξικοπήματα στη δική μας πλευρά και το χέρι πίσω από τα πραξικοπήματα στη δική σας πλευρά ήταν πάντα το ίδιο. Ακόμη και αυτή η πληροφορία θα έπρεπε να μας λέει πολλά».
