Του ΑΝΕΣΤΗ ΝΤΟΚΑ
Η μεγάλη παθογένεια του Χρηματιστηρίου διατηρείται αμείωτη και το 2017, καθώς συνεχίζεται η έξοδος υγιών επιχειρήσεων από την αγορά μετοχών. Ηδη πριν συμπληρωθεί το πρώτο δίμηνο του 2017 έχει διαγραφεί η μετοχή της τράπεζας Κύπρου, η οποία αποφάσισε να εισαχθεί στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Σε διαδικασία εξόδου μέσω αντίστοιχων δημοσίων προτάσεων είναι η Ιονική Ξενοδοχειακή (που ελέγχει το ξενοδοχείο Hilton) και ο Αστέρας Βουλιαγμένης. Ταυτόχρονα προστέθηκαν οι δημόσιες προτάσεις από τους βασικούς μετόχους της Kleemann Hellas (με έδρα το Κιλκίς) και της «Κυριακίδης Μάρμαρα Γρανίτες» (με έδρα τη Δράμα). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δύο τελευταίες εισηγμένες συγκαταλέγονται στις πιό εξωστρεφείς επιχειρήσεις με ποσοστό εξαγωγών να ξεπερνά το 85%.
Το δυσάρεστο για την χρηματιστηριακή αγορά είναι ότι αποχωρούν καλές εταιρίες με προοπτικές ανάπτυξης που άντεξαν απέναντι στη κρίση αφού στηρίχθηκαν στην εξωστρέφειά τους. Από την άλλη πλευρά παραμένουν επιχειρήσεις που είναι σε οικονομικό μαρασμό και χωρίς να παρουσιάζουν σημάδια ανάκαμψης. Είναι αξιοσημείωτο ότι από το 1999 μέχρι και σήμερα έχουν διαγραφεί συνολικά 232 επιχειρήσεις και αναμένεται έως το τέλος της χρονιάς να προστεθούν τουλάχιστον άλλες 4 εισηγμένες (Kleemann Hellas, Μάρμαρα Κυριακίδης,Ιονική Ξενοδοχειακή και Αστέρας Βουλιαγμένης), ανεβάζοντας το τελικό αποτέλεσμα στις 236 εισηγμένες. Πρόκειται για συγκλονιστικό νούμερο, εάν συνυπολογίσουμε ότι από το 1999 μέχρι και σήμερα έχουν εισαχθεί ακριβώς 178 εταιρείες.
Ταυτόχρονα, όμως, το Χρηματιστήριο κατέστη φτωχότερο σε φήμη και κεφαλαιοποίηση, καθώς έχουν απομείνει μόλις 2 εισηγμένες (ΟΤΕ, Μινωικές Γραμμές) που ελέγχονται από ξένα κεφάλαια, όταν το 2001 η Αθήνα συγκέντρωνε 15 θυγατρικές πολυεθνικών επιχειρήσεων. Η τελευταία έξοδος θυγατρικής πολυεθνικής αφορούσε την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-Ηρακλής. Ουσιαστικά, δύο είναι οι βασικοί λόγοι που υπήρξε αυτή η μαζική έξοδος εταιρειών που ελέγχονταν από ξένα κεφάλαια. Ο πρώτος λόγος είναι η πολιτική των μητρικών εταιρειών, η οποία από τις αρχές του 21ου αιώνα επιλέγουν να διατηρούν μόνο τη μητρική εταιρεία σε ένα από τα μεγάλα χρηματιστήρια της Δυτικής Ευρώπης και όχι σε περιφερειακές αγορές όπως είναι η Αθήνα.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι οι χαμηλές αποτιμήσεις των μετοχών εξαιτίας της κατρακύλας του Χ.Α. ευνόησε την υποβολή δημοσίων προτάσεων από τους πολυεθνικούς ομίλους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το χαμηλό κόστος και απέκτησαν το 100% των θυγατρικών τους με πολύ χαμηλότερο τίμημα συγκριτικά με την αξία των εταιρειών που είχαν πρωτοεισαχθεί στο Χρηματιστήριο.
Τα παραδείγματα Παπαστράτος - Ρhilip Μorris, Vodafone - Ρanafon - Vodafone UΚ, Κωτσόβολος - Dixons, Ιnteramerican - Εureko, Παυλίδης - Κraft Foods, Χάλυψ - Ciments Francais, Ρόκας - Iberola, Φοίνιξ - Groupama, ΑΒ Βασιλόπουλος - Delhaize, Δέλτα Παγωτού - Nestle, Credit Agricole - Εμπορική κ.ά., στο παρελθόν, είναι ενδεικτικά.
