Διατήρηση της υπεροχής των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών, ομαδικές απολύσεις με κοινωνικά σχέδια που θα χρηματοδοτηθούν από κοινοτικές πηγές και κατάργηση της υποχρεωτικής διαιτησίας, είναι οι θέσεις του ΣΕΒ για τα εργασιακά, όπως τις ανέπτυξε ο πρόεδρος του Συνδέσμου, Θεόδωρος Φέσσας, στη συνάντηση των προέδρων των εργοδοτικών οργανώσεων με την υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα.
Αναλυτικά οι προτάσεις του ΣΕΒ έχουν ωε εξής:
1) Για τις επιχειρησιακές και κλαδικές συμβάσεις εργασίας: ο ΣΕΒ θεωρεί ότι ένας μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων επιβάλλεται να αναδιαρθρωθεί για να επιζήσει. Αυτό δεν εξαρτάται από τον κλάδο δραστηριότητας της κάθε επιχείρησης. Αντίθετα, σε κάθε κλάδο υπάρχουν κάποιες επιχειρήσεις που πάνε καλά και πολλές που θα μπορούσαν να επιζήσουν μόνο με δραστικό εκσυγχρονισμό. Είναι αδύνατον επομένως σε κλαδικό επίπεδο να μπορεί να επιτευχθεί ένας κατώτερος κοινός παρονομαστής, που να ανταποκρίνεται στις διαφορετικές ανάγκες των επιχειρήσεων. Η σημερινή ρύθμιση με την οποία υπερέχει η επιχειρησιακή σύμβαση έναντι της κλαδικής, εξασφαλίζει την επιβίωση πολλών επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας. Η εφαρμογή κριτηρίων εξαίρεσης από τις κλαδικές (opt out) ενέχει σημαντικούς κινδύνους στην εφαρμογή τους (περιοριστικά κριτήρια που δεν θα καλύπτουν όλες τις περιπτώσεις, δημοσιοποίηση προβλημάτων επιχείρησης, αβέβαιη υιοθέτηση της ρύθμισης κ.λπ.).
2) Για τις Ομαδικές απολύσεις - Κοινωνικά Σχέδια (Social plans): Η πρόταση του ΣΕΒ είναι να προβλεφθεί ανοικτό πρόγραμμα με κοινοτική χρηματοδότηση (ΕΠΑΝΑΔ, Ταμείο Παγκοσμιοποίησης ή άλλη πηγή) για την κάλυψη των εξόδων των σχεδίων αυτών. Στην παρούσα φάση και για κάποια χρόνια ακόμη, οι ομαδικές απολύσεις αφορούν περιπτώσεις ζωής και θανάτου ορισμένων παραγωγικών μονάδων. Επομένως, τυχόν περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση αυτών, θα έθετε σε κίνδυνο τη διατήρηση των υπόλοιπων θέσεων εργασίας στις μονάδες αυτές. Για την αποτελεσματικότητα των κοινωνικών σχεδίων απαιτείται προγραμματισμός εκ μέρους της Πολιτείας. 3) Για την υποχρεωτική διαιτησία: Ως προς το πλαίσιο ρυθμίσεων για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, αναζητείται τρόπος εφαρμογής των διεθνών κανόνων που δεν προβλέπουν τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία. Η υποχρεωτική διαιτησία αποτελεί θεμελιώδη στρέβλωση του τοπίου των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και έχει επισωρεύσει πολλά προβλήματα στο παρελθόν – σημειώνει ο ΣΕΒ. Τα αρμόδια όργανα του ILO έχουν κρίνει ότι το ελληνικό σύστημα διαιτησίας είναι αντίθετο προς τις Διεθνείς Συμβάσεις 98 και 154 και προς την ελευθερία των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Επιπροσθέτως, επιβάλλεται να κυρωθεί νομοθετικά το άρθρο 6§3 του αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, που προβλέπει μόνο εθελοντική διαιτησία.
«Για τον ΣΕΒ, μια σύγχρονη και εύρυθμη αγορά εργασίας, όπως αυτή περιγράφεται στις πάγιες θέσεις του, συνδέεται άμεσα με τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της οικονομίας, δηλαδή τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της και την υιοθέτηση μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους και πρόσβασης στους μηχανισμούς ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ», τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση του Συνδέσμου.
