Του Ανέστη Ντόκα
Ανήμπορη να αντιδράσει η χρηματιστηριακή αγορά, παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα τέλμα που έχει προκαλέσει η κωλυσιεργία της κυβέρνησης να ολοκληρώσει την αξιολόγηση της οικονομίας και να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις.
Eίναι αξιοσημείωτο ότι ο Γενικός Δείκτης παραμένει στα επίπεδα της 13ης Ιουνίου 2016, δηλαδή 10 ημέρες πριν από το βρετανικό δημοψήφισμα όπου αποφασίστηκε η έξοδος της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Οπως μάλιστα δηλώνουν στο businessnews.gr στελέχη χρηματιστηριακών εταιρειών, η σημερινή εικόνα της αγοράς θυμίζει ακριβώς το τετράμηνο Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2003, όταν και τότε η αγορά έδειχνε μια απαξιωτική εικόνα χωρίς τζίρους και καμία επιχειρηματική εξέλιξη. Βέβαια, η διαφορά μεταξύ 2003 και 2016 ήταν ότι πριν από 13 χρόνια ο Γενικός Δείκτης διαπραγματευόταν στις 2.200 μονάδες, έχοντας όμως η χώρα μπροστά της τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Σήμερα η αγορά απαξιώνεται με την παντελή έλλειψη αγοραστικού ενδιαφέροντος, καθώς όλα εξαρτώνται από τις αποφάσεις της κυβέρνησης, η οποία δείχνει να μην έχει αίσθηση του οικονομικού χρόνου που χάνεται εις βάρος της ανάπτυξης.
Η φετινή καθίζηση των συναλλαγών, που σε αρκετές συνεδριάσεις δεν ξεπερνά ακόμη και τα 20 ή 25 εκατ. ευρώ έχει οδηγήσει σε οικονομική ασφυξία τις εταιρείες του κλάδου. Να υπενθυμίσουμε ότι το φετινό αρνητικό ρεκόρ τζίρου κατεγράφη στις 9 Αυγούστου, με την αξία των συναλλαγών να φθάνει μόλις τα 13,44 εκατ. ευρώ. Είναι δεδομένο ότι με 700 και 800 μόλις ενεργούς κωδικούς την ημέρα, δεν μπορεί να σταθεί σε αξιοπρεπή επίπεδα η αγορά που έχει ήδη υποβαθμισθεί και αποτελεί το μοναδικό χρηματιστήριο από τα συνολικά 19 της Ευρωζώνης που είναι στην κατηγορία των αναδυόμενων οικονομιών. Η οικονομική ασφυξία επεκτείνεται καθημερινά στο σύνολο των 31 ιδιωτικών ΑΧΕΠΕΥ (εκτός των θυγατρικών των τραπεζών) που έχουν απομείνει στο Χρηματιστήριο, όταν το 2012 στο Χρηματιστήριο είχαν παρουσία 74 χρηματιστηριακές και το 2001 υπήρχαν 89 χρηματιστηριακές. Ουσιαστικά οι περισσότερες μπορούν ακόμη και επιβιώνουν γιατί έχουν οικογενειακό χαρακτήρα. Δηλαδή δουλεύουν όλα τα μέλη της οικογένειας του ιδιοκτήτη, αλλά και πάλι τίθεται σοβαρό ερώτημα εάν μπορούν να καλύπτουν όλες τις λειτουργίες που απαιτεί μία χρηματιστηριακή εταιρεία, αφού δεν επαρκούν οι εργαζόμενοι. Η πιο «ρηχή» αγορά της Ευρωζώνης ασφαλώς και δεν μπορεί να συντηρήσει τον σημερινό αριθμό χρηματιστηριακών εταιρειών στην Ελλάδα, όπου μαζί με τα 15 μέλη εξ αποστάσεως (remote members) και τις 5 θυγατρικές τραπεζών ανέρχονται στις 51. Οπως έδειξαν και τα πρόσφατα στοιχεία του φετινού Σεπτεμβρίου, 10 μεγαλύτερες χρηματιστηριακές συγκέντρωσαν σχεδόν το 84% των ημερησίων συναλλαγών. Την τελευταία τριετία δεν έχουμε μειώσεις προσωπικού στις χρηματιστηριακές εταιρείες. Ομως, όταν έχει αποχωρήσει το 70% των αντικριστών και των brokers, από το 2010 μέχρι και το 2013, μιλάμε για χαμένη γενιά και σε αυτόν τον κλάδο, όπως έχει συμβεί και σε άλλους κλάδους της ελληνικής οικονομίας.
Σήμερα, σε μία χρηματιστηριακή εταιρεία υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες εργαζομένων. Από τη μία είναι οι αντικριστές (dealers), δηλαδή τα στελέχη που βρίσκονται μπροστά στα μόνιτορ και έχουν ευθύνη να εκτελούν τις εντολές αγοράς και πώλησης μετοχών που δέχονται από τους πελάτες τους. Οι αντικριστές στην πλειονότητά τους αμείβονται με βασικό μισθό από τη χρηματιστηριακή. Η δεύτερη κατηγορία εργαζομένων είναι οι brokers (μεσίτες), που αποτελούν τους ενδιάμεσους μεταξύ των ειδικών διαπραγματευτών (dealers) και των αντισυμβαλλομένων-πελατών τους. Το κέρδος τους προέρχεται από τη χρέωση των πελατών τους για τις υπηρεσίες τους.
