Ξεκινούν σήμερα Δευτέρα εκ νέου οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα με στόχο να υπάρξει συμφωνία έως τη Μεγάλη Πέμπτη, ούτως ώστε να επικυρωθούν από έκτακτο Eurogroup το οποίο έχει κατ’ αρχήν έχει προγραμματιστεί για τη Μεγάλη Πέμπτη.
Οι δύο πλευρές πρέπει να αντιμετωπίσουν δύο κεντρικά θέματα:
Πρώτον, να κλείσουν τις εναπομένουσες εκκρεμότητες του κανονικού πακέτου, δηλαδή τα δημοσιονομικά μέτρα των 5,4 δις. ευρώ με το ασφαλιστικό, τη φορολογία εισοδήματος και τους έμμεσους φόρους.
Δεύτερον, να συμφωνήσουν στο προληπτικό πακέτο μέτρων 3,6 δις. ευρώ, που, όπως συμφωνήθηκε στο άτυπο Eurogroup της περασμένης Πέμπτης, θα ενεργοποιηθεί εάν διαπιστωθεί ότι δεν επιτυγχάνεται ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018.
Ως προς το πρώτο:
1. Στο ασφαλιστικό αναζητούνται επιπλέον περικοπές 70 εκατ. ευρώ στις επικουρικές συντάξεις
2. Στη φορολογία εισοδήματος, η κυβέρνηση έχει υποβάλει συμβιβαστική πρόταση για το αφορολόγητο όριο, διαφορετική από αυτή που περιλαμβάνεται στο σχετικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή.
Συγκεκριμένα, προτείνει να δίνεται η φορολογική έκπτωση των 2.000 ευρώ σε όσους έχουν οικογένεια με τρία παιδιά. Το αφορολόγητο θα μειώνεται στα 1.900 για οικογένειες με λιγότερα παιδιά και στα 1.800 ευρώ (που ζητάει για όλους το ΔΝΤ) για φορολογούμενους χωρίς παιδιά.
3. Στα κόκκινα δάνεια, η συμφωνία αναζητείται στην εξαίρεση από την πώληση μόνο εκείνων που έχουν υποθήκη την πρώτη κατοικία η αξία της οποίας δεν ξεπερνάει τις 140.000 ευρώ. Η εξαίρεση θα ισχύει μέχρι το τέλος του 2017. Η τρόικα θέλει να τεθούν και εισοδηματικά κριτήρια.
Ως προς το δεύτερο, δηλαδή τα προληπτικά μέτρα, οι δυσκολίες είναι περισσότερες, αφού θα πρέπει να συμφωνηθούν:
1. Η λίστα των μέτρων. Δεδομένου του όγκου του προληπτικού πακέτου, απαιτούνται παρεμβάσεις σε μισθούς, συντάξεις, άμεσους και έμμεσους φόρους. Σύμφωνα με πληροφορίες, το οικονομικό επιτελείο έχει ήδη επεξεργαστεί τέτοια σενάρια. Η κυβέρνηση πάντως θα ήθελε να μην υπάρχει πλήρης και λεπτομερής καταγραφή, αλλά ένας θεσμοθετημένος «κόφτης δαπανών», δηλαδή μια αυτόματη διαδικασία ad hoc περικοπής δαπανών, όταν διαπιστώνεται υστέρηση έναντι των δημοσιονομικών στόχων. Με αυτό τον τρόπο θα επιλύετο και το θεσμικό πρόβλημα, καθώς όπως υποστηρίζει η Αθήνα, το ελληνικό σύνταγμα δεν προβλέπει τη θεσμοθέτηση μέτρων εν αναμονή. Ωστόσο, είναι πιθανό
2. Ο μηχανισμός ενεργοποίησης, δηλαδή ποιος και πότε θα διαπιστώνει το μέγεθος της υστέρησης ώστε στη συνέχεια να ενεργοποιείται η διαδικασία εφαρμογής των μέτρων. Στην κυβέρνηση υπάρχουν σκέψεις να προτείνει τη σύσταση μιας επιτροπής από την Eurostat και την Ελληνική Στατιστική Αρχή, η οποία θα έχει ως έργο να παρακολουθεί την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών και να πιστοποιεί γρήγορα τυχόν υστέρηση. Δεδομένου, ότι οι στατιστικές αρχές δεν κάνουν εκτιμήσεις και προβλέψεις, η διαδικασία ενεργοποίησης θα βασίζεται σε απολογιστικά στοιχεία. Από την άλλη, οι θεσμοί θέλουν να διατηρηθεί η υφιστάμενη διαδικασία, δηλαδή στο πλαίσιο της αξιολόγησης θα εκτιμάται η πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών και θα επιλέγονται από την προκαθορισμένη λίστα εκείνα τα μέτρα που θεωρούνται αναγκαία για τη διόρθωση.
