«Η φετινή ΔΕΘ το βράδυ των εξαγγελιών δεν θα κριθεί από το ύψος και τη διάρκεια του πακέτου έως το 2030, αλλά από το αποτύπωμα στην τσέπη του πολίτη, στο ταμείο της επιχείρησης και στη καθημερινότητα της πραγματικής οικονομίας μέχρι την ώρα της κάλπης», σημειώνει, σε δήλωσή του, ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς, Βασίλης Κορκίδης.
Αναλυτικά, ο κ. Κορκίδης αναφέρει:
Η φετινή 90ή Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν είναι το βήμα των ετήσιων οικονομικών εξαγγελιών από τους πολιτικούς αρχηγούς, αλλά ουσιαστικά η αφετηρία μιας μακράς προεκλογικής περιόδου, καθώς οι εθνικές εκλογές έχουν τοποθετηθεί για την άνοιξη του 2027. Επομένως, η κυβέρνηση καλείται φέτος στη ΔΕΘ να λύσει μια δύσκολη πολιτική και οικονομική εξίσωση με βασικές παραμέτρους και άγνωστες μεταβλητές. Όπως κάθε εξίσωση έχει γνωστούς και αγνώστους, όπως τη δημοσιονομική σταθερότητα, το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, την οικονομική στήριξη της μικρομεσαίας επιχείρησης και την κοινωνική ανταπόδοση στη μεσαία τάξη. Η σωστή λύση της εξίσωσης είναι να δώσει άμεσα το αποτέλεσμα μιας πειστικής οικονομικής πρότασης για την επόμενη ημέρα.
Η πρώτη βασική παράμετρος της εξίσωσης είναι ο δημοσιονομικός χώρος. Η ελληνική οικονομία έχει πλέον διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά εξακολουθεί να λειτουργεί μέσα σε συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες και σε ένα ιδιαίτερα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον. Η κυβέρνηση συνδέει το περιθώριο των παρεμβάσεων με την ανάπτυξη, τα πρόσθετα έσοδα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και τη διατήρηση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Άρα, η ΔΕΘ δεν μπορεί να εξελιχθεί σε διαγωνισμό παροχών. Το ζητούμενο είναι οι παρεμβάσεις να είναι μόνιμες, ρεαλιστικά κοστολογημένες και παραγωγικές.
Η δεύτερη μεταβλητή είναι το μέγεθος της στήριξης στη μεσαία τάξη και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Εδώ βρίσκεται ίσως το δυσκολότερο κομμάτι της εξίσωσης. Η βελτίωση των μακροοικονομικών μεγεθών δεν μεταφέρεται πάντοτε με την ίδια ένταση στο ταμείο μιας μικρής επιχείρησης και στο διαθέσιμο εισόδημα ενός νοικοκυριού. Η ακρίβεια, το ενεργειακό κόστος, η περιορισμένη πρόσβαση πολλών ΜμΕ σε τραπεζική χρηματοδότηση, οι φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις και το αυξημένο λειτουργικό κόστος εξακολουθούν να πιέζουν την αγορά.
Γι' αυτό και το πακέτο της ΔΕΘ αναμένεται να δώσει έμφαση σε φορολογικές και ασφαλιστικές ελαφρύνσεις, στη μεσαία τάξη, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στους συνταξιούχους και στα ευάλωτα νοικοκυριά. Για την επιχειρηματικότητα, όμως, το ζητούμενο δεν είναι μόνο πόσα χρήματα θα διατεθούν, αλλά πού θα κατευθυνθούν και τι αποτέλεσμα θα παράξουν.
Η τρίτη μεταβλητή είναι ο χρόνος εφαρμογής. Σε μια προεκλογική ΔΕΘ δεν αρκεί να εξαγγελθούν μέτρα τετραετίας. Πρέπει οι πολίτες και οι επιχειρήσεις να προλάβουν να δουν το αποτέλεσμα πριν φτάσουν στις κάλπες. Αυτό μετατρέπει τους μήνες που ακολουθούν μέχρι την άνοιξη του 2027 σε κρίσιμη περίοδο εφαρμογής. Οι φορολογικές μειώσεις πρέπει να φανούν στο διαθέσιμο εισόδημα, οι ρυθμίσεις χρεών να λειτουργήσουν στην πράξη, η χρηματοδότηση να φτάσει στις μικρότερες επιχειρήσεις και η αποκλιμάκωση των επιβαρύνσεων να αποτυπωθεί στη καθημερινότητα της πραγματικής οικονομίας.
Η τέταρτη μεταβλητή είναι η αξιοπιστία. Οι πολίτες έχουν πλέον μεγαλύτερη εμπειρία στην αξιολόγηση οικονομικών υποσχέσεων. Δεν αρκεί ένας μεγάλος αριθμός εξαγγελιών σε βάθος χρόνου. Απαιτείται καθαρή απάντηση σε τέσσερα ερωτήματα, όπως, πόσο κοστίζει κάθε μέτρο, ποιος το δικαιούται, πότε εφαρμόζεται και ποιο είναι το πραγματικό όφελος. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει επισημάνει ότι οι πολίτες είναι ρεαλιστές και ότι οι υποσχέσεις πρέπει να εξαγγέλλονται, αφού ληφθούν υπόψη οι δημοσιονομικές συνέπειες.
Για την αγορά, η εξίσωση της ΔΕΘ πρέπει επομένως να έχει και μία πέμπτη μεταβλητή, το «μέρισμα» από την ανάπτυξη. Οι ελαφρύνσεις δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως κοινωνικό μέρισμα, αλλά και ως επενδυτικό κεφάλαιο για την οικονομία. Μείωση του μη μισθολογικού κόστους σημαίνει περισσότερη δυνατότητα για προσλήψεις. Μικρότερη φορολογική επιβάρυνση σημαίνει μεγαλύτερη δυνατότητα επανεπένδυσης. Καλύτερη πρόσβαση στη χρηματοδότηση σημαίνει μεγέθυνση. Φθηνότερη ενέργεια σημαίνει ανταγωνιστικότερη παραγωγή. Μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα σημαίνει κατανάλωση, τζίρο και περισσότερα δημόσια έσοδα.
Η φετινή ΔΕΘ έχει, συνεπώς, έναν διπλό χαρακτήρα. Είναι ο τελευταίος μεγάλος οικονομικός σταθμός πριν από τις εθνικές εκλογές, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζεται και ως αφετηρία ενός ευρύτερου σχεδιασμού με ορίζοντα το 2030. Παράλληλα, κυβερνητικές τοποθετήσεις έχουν ήδη συνδέσει τη ΔΕΘ με τις πρώτες δεσμεύσεις του προγράμματος της επόμενης τετραετίας. Αυτό ανεβάζει τον πήχη, αφού οι εξαγγελίες πρέπει να απαντούν τόσο στις άμεσες πιέσεις όσο και στις μεσοπρόθεσμες ανάγκες της οικονομίας.
Για τις επιχειρήσεις, και ιδιαίτερα για τις ΜμΕ, το μήνυμα πρέπει να είναι σαφές. Η αγορά δεν ζητά ανεξέλεγκτες παροχές. Ζητά μόνιμες μειώσεις βαρών, περισσότερη ρευστότητα, πρόσβαση στη χρηματοδότηση, ανταγωνιστικό ενεργειακό κόστος, σταθερό φορολογικό περιβάλλον και λιγότερη γραφειοκρατία. Ζητά ένα οικονομικό συμβόλαιο βιωσιμότητας που θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις να επενδύουν, να προσλαμβάνουν και να αναπτύσσονται.
Η πραγματική εξίσωση της προεκλογικής ΔΕΘ, λοιπόν, δεν είναι πόσα θα δοθούν, αλλά πόσα μπορούν να επιστρέψουν στην οικονομία και πόσο μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινότητά νοικοκυριών και επιχειρήσεων, χωρίς να διακινδυνεύσουν όσα έχουν κατακτηθεί. Η φετινή ΔΕΘ το βράδυ των εξαγγελιών δεν θα κριθεί από το ύψος και τη διάρκεια του πακέτου έως το 2030, αλλά από το αποτύπωμα στην τσέπη του πολίτη, στο ταμείο της επιχείρησης και στη καθημερινότητα της πραγματικής οικονομίας μέχρι την ώρα της κάλπης.
