Συνομιλώντας με τους συντελεστές της παράστασης θυμήθηκε το σύνθημα από πρόσφατη συγκέντρωση καλλιτεχνών όπου φώναζαν: «Ζητούνται ηθοποιοί να κάνουν ότι δεν συμβαίνει τίποτα».
Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε ανάρτηση του στα social media σημειώνει ότι «η πανδημία αποδεικνύεται ότι ήρθε ως άλλοθι για μια κυβέρνηση που θέλει να φιμώσει ό,τι δεν ελέγχει».
Αναλυτικά η ανάρτηση:
«Απόψε στο Θέατρο Πορεία, για την παράσταση This is not Romeo & Juliet σε σκηνοθεσία Αργύρη Πανταζάρα, στην τελευταία βραδιά πριν το κλείσιμο των θεάτρων και όλων των χώρων Πολιτισμού για τον επόμενο μήνα. Η παράσταση ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Μια ελεγεία στον έρωτα, σε μια σύγχρονη και πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή του Σαιξπηρικού κειμένου και με εξαιρετικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Είχανε σήμερα άλλωστε άξαφνα αυλαία, λίγες μέρες μετά τη πρεμιέρα τους. Σε μια περίοδο που τα συναισθήματα όλων έχουν στεγνώσει, η παράσταση ήταν μια όαση συναισθημάτων για τους λιγοστούς θεατές. Μια όαση που κι αυτή θα στερέψει.
Μιλώντας με τους συντελεστές, θυμήθηκα ένα σύνθημα από μία πρόσφατη συγκέντρωση καλλιτεχνών: “Ζητούνται ηθοποιοί να κάνουν ότι δεν συμβαίνει τίποτα”. Αυτή ακριβώς είναι η πραγματικότητα. Η μοναδική απαίτηση που έχει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ από τους καλλιτέχνες - και όχι μόνο - είναι αυτή: Μη μιλάτε, μην αντιδράτε, μη διεκδικείτε.
Ο κόσμος του πολιτισμού βρίσκεται από την αρχή του έτους σε μια ασφυκτική κρίση. Η πανδημία αποδεικνύεται ότι ήρθε ως άλλοθι για μια κυβέρνηση που θέλει να φιμώσει ό,τι δεν ελέγχει. Μια κυβέρνηση που έστελνε την αστυνομία στα σινεμά για να συλλάβει νεαρούς και υπουργοί που ειρωνεύονταν και συκοφαντούσαν κορυφαίους δημιουργούς και καλλιτέχνες όταν τολμούσαν να μιλήσουν για τα προβλήματα του κλάδου τους. Μια κυβέρνηση που θέλει να ξεμπερδεύει με τον μαζικό, λαϊκό πολιτισμό και την καλλιτεχνική δημιουργία, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να στηρίξει τα σινεμά, τα θέατρα, τους συναυλιακούς χώρους, τους ηθοποιούς, τους τραγουδιστές, τους τεχνικούς, τους ηχολήπτες.
Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε το παν ώστε να ακούγονται σε κεντρικό επίπεδο οι διεκδικήσεις και τα προβλήματα των ανθρώπων του πολιτισμού, γιατί το νιώθουμε πρώτα και κύρια ως ηθικό μας χρέος. Γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε αυτή τη χώρα το πρόβλημα δεν είναι οι κατ’ επάγγελμα υποκρινόμενοι, αλλά οι καθ’ έξιν υποκριτές που μάλιστα αυτοανακηρύσσονται σωτήρες».
.
