Συγκεκριμένα, ανέφερε:
«Eξαίρω την επιμονή σας, κοινοβουλευτικά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και είναι ωραία, αλλά δυστυχώς νομίζω ότι δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα σε αυτό το θέμα.
Σας διαβάζω την απάντηση που μας έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον μήνα Απρίλιο, δηλαδή εν μέσω κορονοϊού. Η απάντηση ήρθε προς εμένα, κατόπιν της δικής σας ερωτήσεως:
“Δεν είναι σαφές σε εμάς, δηλαδή στις ευρωπαϊκές αρχές, ποια θα ήταν η νομική βάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επικαλείται το ελληνικό Κοινοβούλιο, η οποία θα επέτρεπε στην ελληνική Κυβέρνηση ή στις διοικήσεις της να απαιτήσουν αποζημίωση από τη Volkswagen στην περίπτωση του σκανδάλου Dieselgate.
Πράγματι εξ όσων γνωρίζουμε δεν υπάρχει τέτοιος νόμος ούτε βάσει της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία των καταναλωτών ούτε βάσει της νομοθεσίας για την έγκριση του τύπου του αυτοκινήτου.
Ελλείψει αυτών των πληροφοριών μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι οι ελληνικές Κυβερνήσεις ή τοπικές διοικήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις υφιστάμενες διοικητικές εξουσίες τους για να θέσουν τέλος σε παράβαση του νόμου για την προστασία των καταναλωτών ή την νομοθεσία για την έγκριση τύπου κατά περίπτωση.
Ορισμένες εθνικές διατάξεις μπορεί να επιτρέπουν στις εν λόγω διοικήσεις ή περιβαλλοντικές διοικήσεις να αξιώνουν αποζημίωση απευθείας ή να ασκούν αγωγή κατά της εταιρείας σε αστικό, εμπορικό ή ποινικό δικαστήριο ανάλογα, το τονίζω, με την κατηγορία του αδικήματος στην Ελλάδα και να απαιτούν αποζημιώσεις για τους ενδιαφερόμενους καταναλωτές για την προκληθείσα περιβαλλοντική ζημία”.
Νομίζω σας εξήγησα και την περασμένη φορά, τα χαρτιά που έχω καταθέσει από την Γενική Γραμματεία Καταναλωτή τα έχετε, δεν τα έχω φέρει πάλι για να τα καταθέσω για δεύτερη φορά, ότι σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία δεν υφίσταται παράβαση. Αφού δεν υφίσταται παράβαση, δεν υπάρχει τρόπος το κράτος να διεκδικήσει αποζημίωση. Εάν στη νομοθεσία μας προβλέπαμε, που δεν το προβλέπουμε, το συγκεκριμένο όριο ρύπου, τον οποίο προέβλεπε η Αμερικανική νομοθεσία και για την Αμερικανική νομοθεσία έβαλε το λογισμικό η Volkswagen, όχι για τις Ευρωπαϊκές χώρες, τουλάχιστον για την Ελλάδα.
Εφόσον σε κανένα σημείο της νομοθεσίας μας, σε κανένα σημείο των διαφημίσεων της Volkswagen στην Ελλάδα, κανένας καταναλωτής στην Ελλάδα δεν μπορεί να αγόρασε αυτοκίνητο με βάση αυτό το συγκεκριμένο ρύπο, αφού πουθενά δεν αναφερόταν αυτός ο συγκεκριμένος ρύπος. Δεν τεκμαίρεται από την υπηρεσία μας δυνατότητα αποζημίωσης από το κράτος.
Έχει o καταναλωτής το δικαίωμα να στραφεί δικαστικά; Βεβαίως και το έχει. Ποιος του το στερεί; Όποιος θέλει μπορεί να πάει στο δικαστήριο της Volkswagen και να διεκδικήσει ό,τι νομίζει. Εμείς δεν λέμε ούτε να πάει κάποιος, ούτε να μην πάει. Συνταγματικό του δικαίωμα είναι να πάει.
Ακόμα και αν σήμερα ψηφίζαμε νόμο, που θα θεσπίζαμε το συγκεκριμένο αδίκημα, σήμερα που το θεσπίζουμε το συγκεκριμένο αδίκημα πια δεν υφίσταται, γιατί η Volkswagen έχει αφαιρέσει το λογισμικό μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει διορθώσει τους ρύπους.
Νόμος που ψηφίζεται σήμερα και θέτει ένα αδίκημα για παρελθόντα χρόνο, αυτό προφανώς γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει. Άρα, δεν καταλαβαίνω γιατί επανέρχεστε διαρκώς ως προς το κράτος.
Ως προς τον κάθε ένα πολίτη ξεχωριστά, ας κάνει ο καθένας ό,τι νομίζει. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στη Ρώμη, στις Βρυξέλλες, στο Πεκίνο, όπου θέλει».
Στη δευτερολογία του, ο κ. Γεωργιάδης πρόσθεσε:
«Πάω πρώτα στη μελέτη του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Σε κανένα σημείο η μελέτη αυτή δεν σημαίνει ότι ξεκινάει διαδικασία κατά της χώρας μας καθ’ οιοδήποτε τρόπο. Δεν λέει αυτό.
Επικρίνεται η Ελλάδα και η Τσεχία γενικώς για τη μη διεκδίκηση αποζημιώσεων. Αυτό δεν σημαίνει κίνηση διαδικασίας κατά της Ελλάδος. Είναι μία ενθάρρυνση να αλλάξουμε τη νομοθεσία μας για το μέλλον, όχι για το παρελθόν.
Ξαναλέω, λοιπόν, εάν πηγαίναμε ως κράτος στα δικαστήρια τη Volkswagen στην Ελλάδα θα χάναμε. Γιατί θα χάναμε; Γιατί αναδρομική προς τα πίσω νομοθέτηση δεν υφίσταται στο δυτικό κόσμο από την εποχή της Αρχαίας Αθήνας και της Ρώμης. Δεν καταλαβαίνω γιατί επιμένετε.
Εάν είχαμε προβλέψει, σας λέω, στη νομοθεσία μας αυτό το συγκεκριμένο ρύπο και τον είχε ξεπεράσει η Volkswagen με δόλιους τρόπους στην Ελλάδα, θα είχαμε αποζημιωτική βάση. Εμείς δεν το είχαμε προβλέψει στη νομοθεσία μας, άρα αν πάμε στο δικαστήριο το μόνο που θα κάνει ο δικαστής θα είναι να διαβάσει ποιο νόμο παραβίασε η Volkswagen; Κανέναν. Γεια σας. Δεν ξέρω πώς να σας το πω πιο απλά. Ούτε εγώ προτίθεμαι να πηγαίνω το δημόσιο στο δικαστήριο για να χάνουμε.
Πρέπει να σας πω δε, ειδικά με τις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες το ελληνικό δημόσιο έχασε πρόσφατα μία πολύ μεγάλη δίκη 100 εκατομμυρίων, όπου πήγαμε δύο μεγάλες γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες βάσει της ελληνικής φορολογικής νομοθεσίας για απόκρυψη φόρων, όπως ίσως γνωρίζετε, και τα ελληνικά δικαστήρια δικαίωσαν τις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και επέβαλαν στο δημόσιο να πληρώσει 100 εκατομμύρια. Άρα, λοιπόν, αυτό θέλετε να κάνουμε συνέχεια; Όταν πάμε στο δικαστήριο, πάμε για να κερδίσουμε. Δεν πάμε για να κάνουμε σόου.
Σας λέω, λοιπόν, όλες οι νομικές υπηρεσίες του κράτους λένε το ίδιο: δεν υπάρχει αδίκημα στην Ελλάδα. Τελεία. Μην μου κάνετε διαρκώς ερώτηση για το ίδιο.
Πάμε τώρα στα επόμενα που είπατε. Πρώτα από όλα, για το ότι προσπαθούμε να φέρουμε το εργοστάσιο της Volkswagen στην Ελλάδα. Αυτή ήταν μία πρωτόλεια συζήτηση που έγινε.
Οφείλω να σας πω ότι η Volkswagen αποφάσισε να ακυρώσει το εργοστάσιό της στην Τουρκία και δεν φαίνεται ότι θα κάνει τέτοιου τύπου εργοστάσιο. Άλλωστε, σήμερα που μιλάμε εργοστάσια παραγωγής βενζινοκινητήρων φαίνεται ότι είναι το παρελθόν και όχι το μέλλον.
Όσον αφορά την ιδέα σας να δώσουμε κίνητρα για να φτιαχτεί εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ελλάδα. Δεν σας κρύβω ότι αυτό είναι κάτι που μας έχει απασχολήσει και στο Υπουργείο Ανάπτυξης και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Και κάναμε μία πρώτη συζήτηση με μεγάλες εταιρίες και με τη Volkswagen, όχι μόνο με την Volkswagen, που ασχολούνται με αυτό το ζήτημα για να δούμε τις πιθανότητές μας.
Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές σε αυτή τη ζωή. Αυτή τη στιγμή πιθανότητες να φτιαχτεί τέτοιου τύπου εργοστάσιο στην Ελλάδα είναι σχεδόν στο μηδέν. Ο λόγος είναι ότι η αγορά η ελληνική είναι πάρα πολύ μικρή στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Κανένας δεν φτιάχνει εργοστάσιο σε μία χώρα με μηδενική εσωτερική αγορά.
Τι μας είπανε, λοιπόν, όλοι; Και η Volkswagen και η TELSA και η BMW, με όλους έχουμε μιλήσει. Μας είπαν όλοι το ίδιο πράγμα: πρώτα θα αποκτήσετε μία κρίσιμη μάζα ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ελλάδα ώστε μετά να έχει νόημα για έναν επενδυτή να φτιάξει εργοστάσιο για να πουλάει αυτοκίνητα, να πουλάει ανταλλακτικά, να έχει service, να βάζει ηλεκτρικούς ταχυφορτιστές και όλα τα υπόλοιπα. Όταν έχεις σε όλη την Ελλάδα 100 ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν μπορεί να έρθει ο άλλος να κάνει εργοστάσιο στην Ελλάδα.
Άρα αυτό που κάναμε με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος είναι το πρώτο βήμα για να φτιάξουμε στην Ελλάδα, όχι φυσικά αύριο γιατί δεν θα γίνει σε μία ημέρα, σε ένα βάθος τριών – τεσσάρων ετών το κατάλληλο περιβάλλον στην Ελλάδα για να διεκδικήσουμε μετά εργοστάσιο.
Για να σας το πω πιο απλά, η TESLA έπρεπε να κάνει εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε όλη την Ευρώπη. Πού το έκανε τελικά; Στη Γερμανία το έκανε.
Θεωρητικά θα ήταν η τελευταία χώρα που θα πήγαινε γιατί έχει πολύ μεγάλο ανταγωνισμό από την εγχώρια γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Κι όμως τελικά προτίμησε να πάει στη Γερμανία παρά τα κίνητρα που της έδιναν άλλες χώρες για να πάει να κάνει το εργοστάσιό της σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και εμείς, σας είπα, μπήκαμε σε αυτή τη συζήτηση. Γιατί η Γερμανία είναι η μόνη χώρα που έχει φτιάξει κρίσιμη μάζα καταναλωτών ηλεκτρικών αυτοκίνητων.
Άρα, μην βάζετε το κάρο μπροστά από το άλογο. Πάντα το άλογο πάει μπροστά από το κάρο. Πρώτα θα φτιάξουμε το κατάλληλο περιβάλλον για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα στην Ελλάδα, και αυτό κάνει η Κυβέρνησή μας, και μετά θα διεκδικήσουμε με αξιώσεις και την παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ελλάδα. Γιατί δεν γίνεται ανάποδα, αυτός είναι ο λόγος.
Και σας είπα, και έχουμε ασχοληθεί και έχουμε δουλέψει και το θέμα και μας έχει απασχολήσει. Και πράγματι η ηλεκτροκίνηση είναι το μέλλον. Εγώ ενθαρρύνω τους καταναλωτές να πάνε στο ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Εγώ πήρα ως βουλευτής ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Το πόσο το έχω ευχαριστηθεί, κύριε συνάδελφε, δεν λέγεται. Δεν θα γύρναγα ποτέ σε βενζίνη. Τόσο πολύ μου αρέσει. Το έχω λατρέψει.
Άρα, λοιπόν, πάμε όλοι να κάνουμε μία μικρή επανάσταση στην καθημερινότητά μας, που είναι και φιλική στο περιβάλλον, να κάνουμε το βήμα και να μπορούμε να διεκδικήσουμε και την παραγωγή.
Ως προς την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου που είπατε, βεβαίως για αυτό εργαζόμαστε και αυτό θέλουμε να κάνουμε. Και συμφωνώ μαζί σας και η εγκατάσταση στην Ελλάδα μεγάλων βιομηχανικών μονάδων είναι ένα μεγάλο ζήτημα.
Προφανώς, για να κλείσω με την ερώτηση, τα 100 ενδεχόμενα εκατομμύρια που υπολογίσατε τις αποζημιώσεις σε ένα ενδεχόμενο εργοστάσιο καταλαβαίνετε ότι είναι τίποτα. Η επένδυση της Volkswagen, εάν γινόταν, θα ήταν μία επένδυση που σε βάθος δεκαετίας θα είναι 8 δισεκατομμύρια, δηλαδή 8 χιλιάδες εκατομμύρια. Άντε, λοιπόν, εγώ να σας πω να μας κάνει σκόντο τα 100 εκατομμύρια. Δεν είναι αυτό που θα κρίνει την επένδυση. Είναι πολύ μικρό το ποσό για να κρίνει μια τέτοια επένδυση.
Άρα επανερχόμαστε, το κάνουμε σωστά, δομημένα με πρόγραμμα για να έχουμε επιτυχία».
