Το νέο μοντέλο ανάπτυξης, που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική οικονομία, ειδικά στην περίοδο μετά τη συμφωνία, βρέθηκε στο επίκεντρο των τοποθετήσεων ξένων και Ελλήνων ομιλητών, κατά τη διάρκεια του διεθνούς συνεδρίου, που συνδιοργάνωσαν το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, και τρία τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, το Καποδιστριακό, το Δημοκρίτειο και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
Μόνο αν η συμφωνία είναι αξιόπιστη και πλήρης, θα μπορέσει η οικονομία της χώρας μας να επιστρέψει στην ανάπτυξη. Αλλιώς, θα συνεχιστεί η αβεβαιότητα, δήλωσε ο καθηγητής και κορυφαίο στέλεχος του ινστιτούτου Brugel, Zsolt Darvas.
Ο κ. Darvas σημείωσε ακόμα ότι αν η Ελλάδα καλύψει το ένα τρίτο της απόστασης, που τη χωρίζει από τις τρεις χώρες με τις καλύτερες επιδόσεις στους δείκτες μεταρρυθμίσεων, τότε το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 4 εκατοστιαίες μονάδες την ερχόμενη πενταετία και κατά 18 μέσα σε 20 χρόνια.
«Με την επίτευξη συμφωνίας», εκτίμησε ο κ. Darvas, «η οικονομία θα πάψει να σέρνεται και θα μπορέσουμε να είμαστε αισιόδοξοι για την επόμενη τριετία».
Υποστήριξε ακόμα ότι, αν δεν υπάρξει συμφωνία, θα είναι πολύ αυξημένες οι πιθανότητες η Ελλάδα να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, με αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση του ΑΕΠ κατά 10%, την αύξηση της ανεργίας και τη λήψη μέτρων για δημοσιονομική προσαρμογή.
Από την πλευρά του ο καθηγητής Hasa Iftekhar, από το Finance Fordham University's Schools of Business, τόνισε ότι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να πρωταγωνιστήσει, μόνο αν αναλάβει ουσιαστική δράση, με συνεπακόλουθα θετικά αποτελέσματα σε μακροοικονομικό επίπεδο. Για να γίνει αυτό, υποστήριξε ότι πρέπει να στηριχθεί η επιχειρηματικότητα και οι επενδύσεις, με μέτρα όπως φορολογικά κίνητρα και εγγυήσεις δανείων.
Τρεις είναι οι βασικές κατευθύνσεις, στις οποίες πρέπει να κινηθεί η ελληνική οικονομία, ώστε να βγει τάχιστα και αποτελεσματικά από την κρίση, σύμφωνα με τον καθηγητή, Paolo Manasse, από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια:
- Να απελευθερωθούν άμεσα οι αγορές προϊόντων. Όπως είπε η μεγάλη πτώση στους μισθούς δεν συνοδεύτηκε από μείωση των τιμών των προϊόντων.
- Να αρθούν οι πιστωτικοί περιορισμοί στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις
- Να μη γίνουν τώρα μεταρρυθμίσεις στις συντάξεις καθώς υπήρξε μεγάλη μείωση των συντάξεων και των μισθών τα προηγούμενα χρόνια.
Ο πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Κωνσταντίνος Κόλλιας, αναφέρθηκε στην «πρώτη οργανωμένη προσπάθεια που γίνεται την τελευταία πενταετία, με το σημερινό συνέδριο, καταγραφής και αναζήτησης των αναπτυξιακών προοπτικών για τη χώρα», κάνοντας λόγο για την ανάγκη εκπόνησης εθνικού σχεδίου, «που θα οδηγήσει σε δημοσιονομική εξισορρόπηση και σε ανάπτυξη τη χώρα». Πρόσθεσε ακόμα ότι πρέπει να υπάρξουν αλλαγές και παρεμβάσεις σε ό,τι αφορά την υποστήριξη των εξαγωγών, ενώ τόνισε πως «το κράτος πρέπει να μεταλλαχθεί. Πρώτον, από παραγωγό σε ρυθμιστή και, δεύτερον, από απλό ιδιοκτήτη σε επενδυτή.
Η συμφωνία με τους δανειστές είναι η μοναδική επιλογή για τη χώρα, υποστήριξε ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, καθηγητής Παναγιώτης Λιαργκόβας, κάνοντας λόγο για σταυροδρόμι: «Ρήξη ή συμφωνία με τους εταίρους; Μόνο μία επιλογή υπάρχει. Αυτή της συμφωνίας, που θα παρέχει ταυτόχρονα προοπτικές για μία μελλοντική ανάπτυξη και έξοδο στις αγορές».
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, καθηγητής Νίκος Χριστοδουλάκης, υποστήριξε ότι απαιτούνται επενδύσεις ύψους 107 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2012, ώστε να καλυφθεί το χαμένο έδαφος των τελευταίων ετών («κάθε χρόνο καταστρέφεται 5-10% του ΑΕΠ, μέσω της μαζικής αποψίλωσης του παραγωγικού κεφαλαίου της χώρας»), αλλά και να δημιουργηθεί μια υγιής παραγωγική βάση. «Επειδή έχουν καταρρεύσει αρκετοί κλάδοι είναι ευκαιρία οι νέες επενδύσεις να μην είναι συμπληρώματα των παλαιών κλάδων αλλά να στραφούν στη δημιουργία νέων κλάδων προστιθέμενης αξίας».
Ο πρώην εκπρόσωπος της χώρας στο ΔΝΤ, καθηγητής Παναγιώτης Ρουμελιώτης, είπε ότι το 2010, «αντί να ξεκινήσει η συζήτηση για το εάν είναι βιώσιμο το χρέος, ξεκινήσαμε από τι δημοσιονομική προσπάθεια πρέπει να καταβάλλει η Ελλάδα. Οι Ευρωπαίοι προσπάθησαν και πέτυχαν να αναβληθεί η συζήτηση για να διασωθούν οι τράπεζες τους. Εάν είχε αντιμετωπιστεί τότε η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, δεν θα φτάναμε σε δημοσιονομική προσαρμογή 6%.Αυτή ήταν η απαρχή της συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας. Μιας ύφεσης άνευ προηγούμενου, μεγαλύτερης και από αυτής του 1929». Τόνισε, μάλιστα, ότι θα οδηγηθούμε στα ίδια λάθη, αν επιχειρηθεί και τώρα να λυθούν τα ταμειακά προβλήματα, χωρίς να έχει υπάρξει συζήτηση για ελάφρυνση του χρέους».
