Με αποδοκιμασίες, κριτική και γιουχάισμα υποδέχθηκαν οι συνδικαλιστές τις προτάσεις του καγκελάριου για μεταρρυθμίσεις στο κοινωνικό κράτος και κυρίως στο συνταξιοδοτικό σύστημα. «Όλοι θα πρέπει να συνεισφέρουν και όλοι θα λάβουν κάτι ως αντάλλαγμα», υποστήριξε ο Φρίντριχ Μερτς. Μιλώντας νωρίτερα σήμερα στο Συνέδριο της Γερμανικής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων DGB, ο καγκελάριος ζήτησε «εθνική συντονισμένη προσπάθεια» για την υπέρβαση της οικονομικής στασιμότητας της Γερμανίας και αναφέρθηκε σε «πίεση για δράση» στην πολιτική, την κοινωνία και τις επιχειρήσεις, λόγω των παγκόσμιων κρίσεων και των συσσωρευμένων διαρθρωτικών προβλημάτων. «Ο κόσμος αναδιοργανώνεται με εκρηκτικό ρυθμό και ιλιγγιώδη ταχύτητα. Αυτό επηρεάζει άμεσα τη Γερμανία, η οποία πρέπει επομένως να συνέλθει», δήλωσε ο κ. Μερτς και παρουσίασε μια ιδιαίτερα ζοφερή εικόνα της κατάστασης: Η ανάπτυξη έχει μείνει στάσιμη εδώ και τουλάχιστον επτά χρόνια, ενώ άλλες χώρες αναπτύσσονταν, εξήγησε. «Η οικονομική ανάπτυξη δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά προϋπόθεση για θέσεις εργασίας, φορολογικά έσοδα, ένα λειτουργικό κράτος πρόνοιας και επαρκείς συντάξεις», πρόσθεσε και έκανε λόγο για αύξηση του κόστους ενέργειας, παραγωγής και διαβίωσης λόγω της νέας ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, αλλά και για το γραφειοκρατικό κόστος που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις.
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο καγκελάριος αποδοκιμάστηκε κατ' επανάληψη από τους συνέδρους, ενώ η ομιλία του διακόπηκε από σφυρίγματα και γιουχάισμα, ειδικά όταν είπε ότι η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας «απαιτεί κάτι από όλους, αλλά είναι απαραίτητη προκειμένου να είναι εγγυημένα σταθερές οι εισφορές για πολλά χρόνια ακόμη». «Δεν είμαι εγώ κακός, αυτά είναι τα δημογραφικά στοιχεία και τα μαθηματικά», απάντησε ο Φρίντριχ Μερτς και ζήτησε «ανοιχτό πνεύμα για αλλαγές», τόσο από τους εργαζόμενους όσο και από τους εργοδότες.
Η επανεκλεγείσα χθες, Δευτέρα, πρόεδρος της Συνομοσπονδίας, η Γιασμίν Φαχίμι, αναφερόμενη κυρίως στις αλλαγές σχετικά με το ωράριο εργασίας, αντέτεινε στον καγκελάριο ότι η Γερμανία δεν μπορεί να επιστρέψει στην εποχή πριν από το 1918 και επισήμανε ότι είναι ήδη εφικτές μέσω των συλλογικών συμβάσεων κάποιες εξαιρέσεις από τον κανόνα του οκταώρου, επιβεβαιώνοντας ότι «τα συνδικάτα της DGB είναι έτοιμα να κάνουν το καθήκον τους». Προειδοποίησε ωστόσο ταυτόχρονα να μην αποφασιστούν «μονομερείς επιβαρύνσεις και διάβρωση των δικαιωμάτων προστασίας των εργαζομένων».
