Με προεξοφλημένη από Τύπο και αναλυτές την μη παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Φρανσουά Μπαϊρού, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουελ Μακρόν επί της ουσίας βρίσκεται ήδη στη φάση της αναζήτησης ενός προσώπου που θα μπορούσε να καταρτίσει και να «περάσει» από την γαλλική Εθνοσυνέλευση τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026.
Με δεδομένη την άρνηση των κομμάτων της ακροδεξιάς «Εθνικός Συναγερμός» της Μαρίν Λεπέν και της ριζοσπαστικής αριστεράς «Ανυπότακτη Γαλλία» του Ζαν-Λυκ Μελανσόν να συνεργαστούν καθ' οιονδήποτε τρόπο με τον Γάλλο πρόεδρο, η πλέον πιθανή οδός για τον σχηματισμό βιώσιμης κυβέρνησης, που διαφαίνεται στην παρούσα φάση, είναι η συνεργασία των κομμάτων τα οποία στηρίζουν την υπάρχουσα κυβέρνηση, με ένα τμήμα των κομμάτων της Αριστεράς, αρχής γενομένης από το Σοσιαλιστικό. Με άλλα λόγια ο σχηματισμός ενός κυβερνητικού σχήματος που λίγο-πολύ θα έχει είτε την ανοχή είτε την στήριξη όλων των κομμάτων που βρίσκονται πιο αριστερά από την Λεπέν και πιο δεξιά από τον Μελανσόν. Δηλαδή ενός κυβερνητικού σχήματος που θα διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Προ ημερών η ηγεσία των Σοσιαλιστών παρουσίασε ένα σχέδιο κρατικού προϋπολογισμού με λιγότερα μέτρα λιτότητας από αυτά του νυν πρωθυπουργού Μπαϊρού (τα οποία προσέγγιζαν τα 44 δισ. ευρώ) και έθεσε ως όρο για να συμμετάσχει σε κυβέρνηση να ορίσει ο Γάλλος πρόεδρος πρωθυπουργό προερχόμενο από τους κόλπους του. Ο γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Φορ έχει αφήσει να εννοηθεί πως είναι «διαθέσιμος», ενώ μερίδα του γαλλικού Τύπου αναφέρεται και στον πρώην Υπουργό και Επίτροπο στις Βρυξέλλες Πιέρ Μοσκοβισί, ο οποίος τα τελευταία χρόνια είναι Πρόεδρος του γαλλικού Ελεγκτικού Συνεδρίου και δεν διστάζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα να κρούει δημοσίως τον κώδωνα του κινδύνου για την δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας.
Εν πάση περιπτώσει όμως, τα βλέμματα όλων θα είναι στραμμένα από σήμερα το βράδυ προς τον πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος, εφόσον επαληθευτούν οι προβλέψεις για την πτώση της κυβέρνησης Μπαϊρού, θα πρέπει είτε να ορίσει νέο πρωθυπουργό είτε να προκηρύξει εκ νέου βουλευτικές εκλογές, όπου σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις πρώτη σε ψήφους θα έλθει και πάλι η ακροδεξιά, χωρίς να αποκλείεται η περίπτωση να αποκτήσει αυτή τη φορά απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
