Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο παρελθόν είχε απειλήσει την Ιρλανδία και την Κύπρο με διακοπή της χρηματοδότησης των τραπεζών προκειμένου οι χώρες να μπουν σε πρόγραμμα διάσωσης.
Ωστόσο, δεν εφάρμοσε αυτό το μοντέλο με την Ελλάδα, λόγω της διάθεσης της χώρας για πολιτική των άκρων.
Μέσω εβδομαδιαίων –και πλέον σχεδόν καθημερινών- δόσεων ρευστότητας, η στήριξη της ΕΚΤ προς τις ελληνικές τράπεζες έχει δώσει στην ελληνική κυβέρνηση περιθώριο να διαπραγματευτεί τη διάσωση με τους πιστωτές μέχρι την τελευταία στιγμή, χωρίς την επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων. Αυτό έχει ενοχλήσει όσους επιμένουν στην αυστηρή τήρηση των κανόνων στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ, όμως είναι ένα τίμημα που ο Μάριο Ντράγκι ενδεχομένως θα πρέπει να πληρώσει προκειμένου να παραμείνει άθικτο το ευρώ.
«Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι η υπομονή της ΕΚΤ», σχολιάζει στο Bloomberg ο Holger Schmieding, οικονομολόγος της Berenberg Bank. «Ήταν μια υπερβολικά πολιτική απόφαση για την ΕΚΤ. Η Ιρλανδία δεν φαινόταν ότι θα έφευγε από το ευρώ και η Κύπρος ήταν πολύ πιο οριακή. Έτσι κάποιες φορές ανακαλύπτεις μια ευελιξία που δεν γνώριζες πριν».
Ο επονομαζόμενος ELA για τις τράπεζες αποτελεί μέρος της εργαλειοθήκης της ΕΚΤ από τότε που ιδρύθηκε. Στόχο είχε να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να βοηθά τα φερέγγυα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δεν μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν από την αγορά και ούτε διέθεταν ενέχυρα για κανονική δανειοδότηση από την ΕΚΤ. Το μέτρο δεν είχε ποτέ σχεδιαστεί για να σώσει ολόκληρες χώρες.
