Αντιμέτωπες με ένα μείζον πρόβλημα, το οποίο τους κοστίζει σημαντικά σε επίπεδο παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας, βρίσκονται οι ελληνικές εταιρείες του κλάδου των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ). Το πρόβλημα σχετίζεται με την έλλειψη προσωπικού με τις κατάλληλες δεξιότητες και εξελίσσεται σε μια βραδυφλεγή βόμβα για το μέλλον των εταιρειών του κλάδου. Προφανώς, οι ΤΠΕ δεν είναι ο μόνος παραγωγικός κλάδος της οικονομίας, που πληρώνει ακριβά την έλλειψη στελεχών με τις κατάλληλες δεξιότητες και τη “διαρροή” πολύτιμων ταλέντων στο εξωτερικό. Ανήκει, ωστόσο, στους κλάδους που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα σε μεγαλύτερο βαθμό από το μέσο όρο. Σήμερα, περισσότερες από τέσσερις στις δέκα ελληνικές εταιρείες ΤΠΕ (41,4%) απαντούν ότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κάλυψη κενών θέσεων εργασίας.
Πρόσφατη έρευνα του ΣΕΒ έδειξε ότι συνολικά στην Ελλάδα το 35,6% των επιχειρήσεων του παραγωγικού τομέα της οικονομίας αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Το φαινόμενο εμφανίζεται εντονότερο στους κλάδους της ενέργειας (49,2%) και των ΤΠΕ (41,4%), ενώ λιγότερο έντονη είναι η δυσκολία κάλυψης κενών θέσεων στις επιχειρήσεις της αγροδιατροφής (37,1%) και των δομικών υλικών (34,8%). Ακόμη μικρότερη δυσκολία στην κάλυψη των κενών θέσεων εργασίας έχουν οι εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στα logistics (29,6%) και στην υγεία και το φάρμακο (28,4%).
Μάλιστα, το χάσμα μεταξύ της ζήτησης και της προσφοράς δεξιοτήτων στην ελληνική αγορά εργασίας αναμένεται να διευρυνθεί στο μέλλον, καθώς ο διεθνής ανταγωνισμός θα εντείνεται και οι επιχειρήσεις θα καλούνται να ενσωματώνουν εντατικότερα νέες τεχνολογίες στην παραγωγική διαδικασία.
Οι εξωστρεφείς εταιρείες
Οι εξωστρεφείς και οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι εκείνες που αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα. Το ποσοστό των εταιρειών, που δυσκολεύονται να βρουν τα κατάλληλα στελέχη είναι μεγαλύτερο στις εξωστρεφείς (45,9%) και τις μεγάλες επιχειρήσεις (44,7%). Δηλαδή, στις επιχειρήσεις που, κατά τεκμήριο, δραστηριοποιούνται σε περισσότερο ανταγωνιστικές αγορές και έχουν υψηλότερες απαιτήσεις από το ανθρώπινο δυναμικό σε όρους προσόντων και δεξιοτήτων και εφαρμόζουν αυστηρότερες μεθόδους επιλογής προσωπικού.
Εκτός, όμως, από τις δυσκολίες στην κάλυψη των κενών θέσεων εργασίας, η έρευνα δείχνει ότι οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν ελλείψεις γνώσεων και δεξιοτήτων και στο ανθρώπινο δυναμικό που ήδη απασχολούν και μάλιστα, σε ακόμη υψηλότερο ποσοστό. Το πρόβλημα είναι, επίσης, εντονότερο για τις περισσότερο εξωστρεφείς επιχειρήσεις, όπου οι ελλείψεις δεξιοτήτων εντοπίζονται και σε επαγγέλματα υψηλών προσόντων. Σε κλαδικό επίπεδο, η αγροδιατροφή και η εφοδιαστική αλυσίδα καταγράφουν ιδιαίτερα σημαντικές ελλείψεις γνώσεων και δεξιοτήτων, κυρίως, σε επαγγέλματα μεσαίων προσόντων.
Η έρευνα εντοπίζει ως σημαντικότερες τις ελλείψεις που αφορούν στις τεχνικές δεξιότητες, αυτές δηλαδή που αφορούν στην εκτέλεση συγκεκριμένης εργασίας ή/και επαγγέλματος. Όσον αφορά στις οριζόντιες δεξιότητες, αξιοσημείωτη είναι η σημαντική αναφορά ελλείψεων από τις μεγαλύτερες και τις εξωστρεφείς επιχειρήσεις για τα επαγγέλματα υψηλών προσόντων στην “οργάνωση και διοίκηση έργου” και στη “διαχείριση της τεχνολογίας και της καινοτομίας”. Ως σημαντικότερος λόγος δημιουργίας νέων αναγκών σε γνώσεις και δεξιότητες, καταγράφεται η εισαγωγή νέων τεχνολογιών.
Η έλλειψη δεξιοτήτων προκαλεί στις επιχειρήσεις αύξηση του φόρτου εργασίας για το υφιστάμενο προσωπικό. Ειδικά, οι εξωστρεφείς και οι μεγάλες επιχειρήσεις, αναφέρουν ως σημαντικότερη επίπτωση της έλλειψης, το υψηλότερο λειτουργικό κόστος και την καθυστέρηση στην ανάπτυξη νέων προϊόντων ή/και υπηρεσιών.
Πηγή: sepe.gr
