Τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει η ιστορία στη λήψη σύγχρονων αποφάσεων και την αξιοποίηση της ιστορικής γνώσης για τη διαμόρφωση του μέλλοντος με αυτοπεποίθηση, συζήτησαν, στο πλαίσιο του 11ου Delphi Economic Forum, ο Διευθύνων Σύμβουλος της EY Ελλάδος, Γιώργος Παπαδημητρίου, και ο ομότιμος καθηγητής Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας της έδρας «Κοραής» στο King’s College του Λονδίνου και Πρόεδρος της Βρετανικής Σχολής Αθηνών, Sir Roderick Beaton.
Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της εισαγωγικής του τοποθέτησης, στη συζήτηση με τίτλο “Between History and the Future”, ο κ. Παπαδημητρίου, υπογράμμισε ότι η ιστορία δεν αποτελεί απλώς καταγραφή του παρελθόντος, αλλά «ενεργή δύναμη, που επηρεάζει τις επιλογές του παρόντος και, παράλληλα, διευρύνει – ή περιορίζει – τους ορίζοντες του εφικτού για το αύριο».
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της EY Ελλάδος συνέδεσε τη θεματική της συζήτησης με την 100ετή πορεία της EY στην Ελλάδα – μια διαδρομή που, όπως ανέφερε, «ακολουθεί στενά εκείνη της σύγχρονης Ελλάδας, καθώς χαρακτηρίζεται από αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα και διατήρηση ορισμένων βασικών χαρακτηριστικών, μέσα από μια διαδικασία συνεχούς μετασχηματισμού».
Μέσα από τη συζήτηση με τον Sir Roderick Beaton, έναν από τους σημαντικότερους μελετητές της νεοελληνικής και βυζαντινής ιστορίας, γλώσσας και λογοτεχνίας διεθνώς, υπογραμμίστηκε και η σημασία της διεπιστημονικής σκέψης, καθώς όπως τόνισαν οι δύο συνομιλητές ακόμη και σε ένα περιβάλλον συνεχούς τεχνολογικής καινοτομίας οι ανθρωπιστικές επιστήμες –και δη η ιστορία– παραμένουν κρίσιμες, διότι καλλιεργούν κριτική σκέψη, ενσυναίσθηση, αλλά και την ικανότητα γρήγορης και ψύχραιμης αντίδρασης στις μεταβολές.
Οι δύο συνομιλητές εστίασαν, επίσης, σε θέματα όπως η εξέλιξη της ελληνικής ταυτότητας μέσα στους αιώνες, η ανθεκτικότητα της Ελλάδας ως επαναλαμβανόμενο μοτίβο στις μεγάλες κρίσεις, αλλά και η αξιοποίηση των ιστορικών διδαγμάτων από τους σύγχρονους οργανισμούς για την ενίσχυση της προσαρμοστικότητας και της στρατηγικής τους διορατικότητας.
Παράλληλα, εξετάστηκε ο ρόλος της Ελλάδας στον επόμενο αιώνα, στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, καθώς και το πώς η πολιτισμική κληρονομιά μπορεί να λειτουργήσει ως πηγή έμπνευσης για καινοτομία, σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.
