Εάν εμφανιστεί στασιμοπληθωρισμός, σύμφωνα με την Handelsblatt, θα μπορούσε να διαταράξει μακροχρόνιες σχέσεις στην αγορά κεφαλαίων. Η αμερικανική επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs, για παράδειγμα, βλέπει φτωχότερες προοπτικές για τα ομόλογα σε αυτή την περίπτωση. Οι εμπειρογνώμονες εξετάζουν επί του παρόντος πώς οι επενδυτές μπορούν να προστατευθούν από τις συνέπειες ενός τέτοιου σεναρίου.
Ένας από τους πιο επιφανείς προειδοποιητές είναι ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Larry Summers, ο οποίος είχε ήδη προβλέψει από νωρίς την τρέχουσα έξαρση του πληθωρισμού. Πρόσφατα έγραψε ότι η νομισματική πολιτική της Fed, την οποία θεωρεί υπερβολικά χαλαρή, θα οδηγούσε πιθανότατα σε στασιμοπληθωρισμό. Άλλοι εμπειρογνώμονες βλέπουν επίσης αυτόν τον κίνδυνο.
Σε κάθε περίπτωση, ο πληθωρισμός ήταν ήδη πολύ υψηλότερος από ό,τι ανέμεναν πολλοί οικονομολόγοι και κεντρικοί τραπεζίτες πριν από τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Τώρα τροφοδοτείται περαιτέρω από την εισβολή και τις συνέπειές της. Με τη Ρωσία, ένας από τους σημαντικότερους εξαγωγείς βασικών εμπορευμάτων παγκοσμίως απουσιάζει πλέον σε μεγάλο βαθμό, γεγονός που ωθεί τις τιμές σε περαιτέρω άνοδο. Επιπλέον, τα νέα λουκέτα στην Κίνα απειλούν να επιδεινώσουν τα προβλήματα της αλυσίδας εφοδιασμού.
Ο Laurent Joué, διαχειριστής χαρτοφυλακίου της Lombard Odier Investment Managers (LOIM), λέει: "Ο επενδυτικός κόσμος πρέπει να αναγνωρίσει το γεγονός ότι αντιμετωπίζουμε ένα σοκ στασιμοπληθωρισμού". Κατά την άποψή του, αν και ο στασιμοπληθωρισμός δεν είναι το επικρατέστερο σενάριο, η πιθανότητά του έχει αυξηθεί, λέει. Οι ειδικοί βλέπουν τέσσερις στρατηγικές που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι επενδυτές για να προστατευτούν από τον στασιμοπληθωρισμό - μια επισκόπηση.
1.Nα προτιμάτε τα υλικά περιουσιακά στοιχεία
Εάν οι κίνδυνοι πληθωρισμού αυξηθούν, τα υλικά περιουσιακά στοιχεία τείνουν να γίνονται πιο ελκυστικά, διατηρώντας την αξία τους ακόμη και αν οι τιμές αυξηθούν πιο απότομα. Μια ομάδα με επικεφαλής τον αναλυτή της Goldman Christian Müller-Glissmann βλέπει ευκαιρίες σε ένα τέτοιο περιβάλλον ειδικά για επενδύσεις σε εμπορεύματα, ακίνητα και υποδομές, όπως γράφει σε πρόσφατη μελέτη της. Κατά τα έτη που προηγήθηκαν της έναρξης της πανδημίας, αυτά τα περιουσιακά στοιχεία είχαν χειρότερες επιδόσεις από ένα χαρτοφυλάκιο με 60% μετοχές και 40% ομόλογα, το οποίο θεωρείται εδώ και καιρό ένα είδος προτύπου.
Από την άποψη των εμπειρογνωμόνων, τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία προσφέρουν δύο πλεονεκτήματα σε περιόδους υψηλού και αυξανόμενου πληθωρισμού: έχουν αποφέρει συγκριτικά υψηλότερες αποδόσεις σε ένα τέτοιο περιβάλλον στο παρελθόν και είναι λιγότερο συσχετισμένα με άλλες μορφές επενδύσεων.
Αυτό ισχύει για παράδειγμα για τα εμπορεύματα. Η τιμή του πετρελαίου είναι συχνά ένας καλός οικονομικός δείκτης. Αυξάνεται όταν οι προοπτικές της οικονομίας βελτιώνονται και τα χρηματιστήρια επίσης αυξάνονται. Προς το παρόν, όμως, συμβαίνει μάλλον το αντίθετο: Η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει όταν γίνονται εμφανείς αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, οι οποίες περιορίζουν την προσφορά της ενεργειακής πηγής. Αυτά επιβραδύνουν την οικονομική ανάπτυξη και προκαλούν απώλειες στα χρηματιστήρια.
Ως αποτέλεσμα, η τιμή του πετρελαίου τείνει να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από την αγορά μετοχών, κάτι που ισχύει και για άλλα εμπορεύματα. Αυτό το χαρακτηριστικό καθιστά τις επενδύσεις στον τομέα των εμπορευμάτων ελκυστικές ως αντιστάθμιση κινδύνου. Η Goldman Sachs επισημαίνει επίσης ότι αυτό συνέβαινε συχνότερα ιστορικά και ότι τα ράλι των τιμών του πετρελαίου συχνά συνόδευαν περιόδους στασιμοπληθωρισμού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι πόλεμοι έπαιξαν επίσης ρόλο, όπως ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ το 1973, όταν πολλά αραβικά κράτη επιτέθηκαν στο Ισραήλ και οι χώρες παραγωγής μείωσαν στη συνέχεια την παραγωγή πετρελαίου.
Τα ακίνητα και οι υποδομές προσφέρουν επίσης μια εναλλακτική λύση. Κατά τη διάρκεια του στασιμοπληθωρισμού της δεκαετίας του 1970, για παράδειγμα, ο αμερικανικός δείκτης ακινήτων FTSE Nareit είχε καλύτερες επιδόσεις από τον ευρείας βάσης δείκτη S&P 500, ο οποίος περιλαμβάνει 500 μεγάλες αμερικανικές επιχειρήσεις.
Τα ακίνητα, για παράδειγμα, προσφέρουν προστασία από τον πληθωρισμό επειδή επωφελούνται από τις αυξήσεις των τιμών και οι μισθώσεις συχνά περιέχουν ρήτρες σύμβασης για τη μετακύλιση του πληθωρισμού. Ο τομέας των υποδομών έχει το πλεονέκτημα σε περιόδους απότομης αύξησης των τιμών ότι οι εταιρείες εκεί έχουν συνήθως σχετικά μεγάλο περιθώριο να καθορίζουν τις τιμές. Αυτό τους διευκολύνει επίσης να μετακυλήσουν το υψηλότερο κόστος στους πελάτες τους.
2. Διεθνής διαφοροποίηση
Μια κλασική συμβουλή προς τους επενδυτές είναι η διαφοροποίηση. Αυτό ισχύει όχι μόνο σε διάφορους τομείς, αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η μεγαλύτερη διεθνής διαφοροποίηση των επενδύσεων είχε σχετικά μικρό αποτέλεσμα. Οι αγορές αναπτύχθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά έντονα και παράλληλα, γεγονός που φαίνεται, για παράδειγμα, στην υψηλή περιφερειακή συσχέτιση των χρηματιστηρίων. Επιπλέον, οι αμερικανικές μετοχές κέρδισαν ιδιαίτερα έντονα, με αποτέλεσμα το μερίδιό τους στους παγκόσμιους δείκτες αναφοράς να είναι πολύ υψηλό. Στον παγκόσμιο δείκτη μετοχών MSCI World, για παράδειγμα, είναι σχεδόν 70%.
Ωστόσο, η Goldman Sachs υποθέτει ότι αυτό θα αλλάξει σε ένα περιβάλλον στασιμοπληθωρισμού και ότι η διεθνής διαφοροποίηση θα αποδώσει τότε περισσότερο. Οι αναλυτές γύρω από την Müller-Glissmann επισημαίνουν ότι οι αγορές έχουν ήδη αναπτυχθεί με μεγαλύτερη διαφορά από περιοχή σε περιοχή από την αρχή της πανδημίας και ότι η συσχέτιση έχει μειωθεί. Μεταξύ άλλων, επειδή οι οικονομικοί κύκλοι έχουν γίνει λιγότερο συγχρονισμένοι λόγω του κλειδώματος και των μεγαλύτερων διαφορών στη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική.
Από την άποψη των εμπειρογνωμόνων, το προφίλ κινδύνου μπορεί να βελτιωθεί με υψηλότερο μερίδιο μετοχών εκτός ΗΠΑ. Αυτό υποστηρίζεται από το γεγονός ότι οι αγορές είναι ευαίσθητες στις αυξήσεις των επιτοκίων σε διαφορετικές περιοχές. Στις ΗΠΑ, το μερίδιο των μετοχών ανάπτυξης στους δείκτες έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Αυτές θεωρούνται ιδιαίτερα ευαίσθητες στις αυξήσεις των επιτοκίων, επειδή η αξία τους συνίσταται κυρίως στην προοπτική μελλοντικών κερδών. Ωστόσο, η αριθμητική τους αξία μειώνεται όταν αυξάνονται τα επιτόκια.
Αντίθετα, αυτό δεν αποτελεί τόσο μεγάλο πρόβλημα για τις εταιρείες που ήδη αποκομίζουν υψηλά κέρδη στο παρόν. Αυτά έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα σε περιοχές όπως η Ευρώπη. Ο John Vail, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής της ιαπωνικής εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων Nikko AM, πιστεύει επίσης ότι οι αποτιμήσεις στις ΗΠΑ είναι "ακόμη υψηλές" με λόγο τιμής προς κέρδη περίπου 20 και αναμένει ότι θα δεχθούν πιέσεις από την αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων.
3. Χρήση μετρητών ως αντιστάθμιση κινδύνου
Κανονικά, τα ομόλογα είναι το κλασικό μέσο αντιστάθμισης σε πολλά χαρτοφυλάκια. Η λογική πίσω από αυτό είναι ότι κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση από τις μετοχές. Εάν, για παράδειγμα, απειλείται ύφεση, αυτό συνήθως προκαλεί απώλειες τιμών στο χρηματιστήριο. Από την άλλη πλευρά, τα ομόλογα συνήθως αυξάνονται επειδή οι κεντρικές τράπεζες αντιδρούν με μειώσεις των επιτοκίων, γεγονός που οδηγεί σε αύξηση των τιμών των ομολόγων.
Στην περίπτωση του στασιμοπληθωρισμού, ωστόσο, οι επενδυτές δεν αντιμετωπίζουν μόνο τον κίνδυνο ύφεσης, αλλά και τον κίνδυνο πληθωριστικού σοκ. Τα περιουσιακά στοιχεία που αποδίδουν καλά κατά τη διάρκεια μιας ύφεσης, όπως τα ομόλογα, δεν το κάνουν απαραίτητα όταν ο πληθωρισμός αυξάνεται απότομα. Εάν οι τιμές αυξηθούν, οι κεντρικές τράπεζες αυξάνουν τα επιτόκια, όπως συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ, για παράδειγμα. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε αύξηση των αποδόσεων και πτώση των τιμών των ομολόγων.
Σε σύγκριση με τα ομόλογα, τα μετρητά μπορούν επομένως να αποτελέσουν την καλύτερη εναλλακτική λύση σε ένα τέτοιο περιβάλλον για τη μείωση του κινδύνου στο χαρτοφυλάκιο. Αν και υποτιμάται επίσης από τον πληθωρισμό, είναι τουλάχιστον προστατευμένο από τις απώλειες των τιμών. Ο διαχειριστής χαρτοφυλακίου Joué της Lombard Odier το θεωρεί ως μια επιλογή για τους επενδυτές που ανησυχούν τόσο για τον κίνδυνο ύφεσης όσο και για το σοκ του πληθωρισμού. "Τα μετρητά έχουν ιστορικά αποτελέσει ένα εξαιρετικό μέσο αντιστάθμισης του στασιμοπληθωρισμού".
4. Εξετάστε μερισματικές μετοχές, μετατρέψιμες μετοχές και μετοχές αξίας
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα χαρτοφυλάκια με στάθμιση 60% μετοχές και 40% ομόλογα προσέφεραν ένα σχεδόν τέλειο μείγμα. Σε περιόδους πτώσης του πληθωρισμού και αύξησης των εταιρικών κερδών, παρήγαγαν καλές αποδόσεις με συγκριτικά χαμηλή μεταβλητότητα. Σε περίπτωση στασιμοπληθωρισμού, ωστόσο, οι συσχετίσεις θα μπορούσαν να αλλάξουν.
Οι ειδικοί της Goldman Sachs βλέπουν τον κίνδυνο ότι τα χαρτοφυλάκια 60/40 θα παράγουν χαμηλές πραγματικές αποδόσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Κατά την άποψή τους, εναλλακτικές λύσεις για τους επενδυτές προσφέρουν επίσης ορισμένες μικτές μορφές ομολόγων και μετοχών. Μία από αυτές είναι οι μερισματικές μετοχές, οι οποίες, όπως και τα ομόλογα, παρέχουν στους επενδυτές σταθερές εισροές μετρητών. Για παράδειγμα, οι αμερικανικές μετοχές με την υψηλότερη μερισματική απόδοση υπεραπέδωσαν έναντι του S&P 500 κατά τη διάρκεια του στασιμοπληθωρισμού της δεκαετίας του 1970, όπως ακριβώς έκαναν και μετά το σκάσιμο της φούσκας dotcom στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Μια άλλη υβριδική μορφή είναι τα μετατρέψιμα ομόλογα, δηλαδή τα ομόλογα με δικαίωμα αγοράς μετοχών. Όπως και τα ομόλογα, προσφέρουν τόκο και έχουν καθορισμένη διάρκεια στο τέλος της οποίας εξοφλούνται. Τα επιτόκια τους είναι χαμηλότερα από εκείνα των συμβατικών ομολόγων. Από την άλλη πλευρά, οι επενδυτές μπορούν να τα ανταλλάξουν με μετοχές κατά τη διάρκεια της διάρκειας. Λόγω του δικαιώματος αγοράς που συνδέεται με αυτά, η απόδοσή τους εξαρτάται επίσης από τη χρηματιστηριακή αγορά.
Οι μετοχές αξίας, οι οποίες έχουν χαμηλή αποτίμηση, μπορούν επίσης να είναι ενδιαφέρουσες για διαφοροποίηση. Αυτό αφορά τομείς όπως οι τηλεπικοινωνίες, οι τράπεζες ή οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Οι εμπειρογνώμονες της Goldman Sachs τονίζουν ότι οι μετοχές αξίας συσχετίζονται λιγότερο με τις μετοχές τεχνολογίας τα τελευταία δύο χρόνια. Σε σύγκριση με τις τελευταίες, έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι λιγότερο ευαίσθητες στις μεταβολές των επιτοκίων. Ωστόσο, τείνουν να είναι περισσότερο κυκλικές και, συνεπώς, πιο ευάλωτες σε μια αναπτυξιακή ύφεση.
