Σήμερα, που η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία εμφανίζει σημάδια αναγέννησης, με τα ναυπηγεία της Σύρου να κάνουν την έναρξη της νέας εποχής, ίσως είναι μία χρυσή ευκαιρία να εξεταστούν συνολικά και να αποτυπωθούν ελλείψεις σε όλο το εύρος της ναυπηγοεπισκευαστικής δραστηριότητας που αναπτύσσεται στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας ότι, γενικά, οι ναυπηγοεπισκευαστικές και συναφείς δραστηριότητες είναι εντάσεως εργασίας είναι προφανές ότι το Επιμελητήριο θα ταχθεί υπέρ της ανάπτυξης και διαλυτηρίου, καθώς υποστηρίζει, παντοιοτρόπως, την ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και, συνάμα, του ανοίγματος νέων θέσεων εργασίας.
Το Επιμελητήριο θεωρεί ότι η παρούσα συγκυρία είναι ευνοϊκή, καθώς υπάρχουν τα κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία για την στήριξη επιχειρηματικών δράσεων προς αυτή την κατεύθυνση, είτε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης, είτε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ) που εγκαινιάζει μια νέα πρόσκληση για την υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) Γαλάζιας Οικονομίας, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως γνωστόν, η πρόσκληση για υποβολή προτάσεων αποτελεί ένα από τα πολλά ενδιάμεσα στάδια για την επίτευξη των στόχων της «Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας». Η ανακύκλωση παλαιότερων μονάδων του στόλου εκτιμάται ότι θα συμβάλει στην ταχύτερη αντικατάσταση, με πλοία φιλικότερα προς το περιβάλλον. Η Ελλάδα, που τώρα ο ναυπηγοεπισκευαστικός της τομέας «αναγεννάται» δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία που δημιουργεί η νομοθεσία που έχει θεσπίσει ο ΙΜΟ βάσει της οποίας, παλαιότερα πλοία, αναγκαστικά θα οδηγηθούν στα διαλυτήρια καθώς, είτε δεν επιδέχονται μετασκευές που είναι απαραίτητες για τη συμμόρφωση με τα νομικά πλαίσια, είτε οι μετασκευές αυτές είναι ασύμφορες. Εκ των πραγμάτων, συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι μία μονάδα διάλυσης στην ελληνική επικράτεια είναι απολύτως αναγκαία, καθώς μέσα από την δραστηριοποίηση αυτής, θα λειτουργήσει η κυκλική οικονομία, λόγω της μείωσης ή της υποκατάστασης των εισαγωγών scrap χάλυβα, θα υπάρξει άνοιγμα θέσεων εργασίας ενώ, επίσης, θα υποστηριχθεί και ο εγχώριος κλάδος της ναυπηγοεπισκευής με μεταχειρισμένο εξοπλισμό και όχι μόνο.
Το τελευταίο διάστημα, ελέω της κρίσης που προκάλεσε η πανδημία, και στον τομέα της κρουαζιέρας, έχουμε γίνει μάρτυρες του «πάρτι» που έχει στηθεί στα Τουρκικά διαλυτήρια με τα κρουαζιερόπλοια και άλλα φορτηγά πλοία, να οδηγούνται προς διάλυση. Να σημειωθεί ότι η οικονομία της Τουρκίας ωφελείται τα μέγιστα από την «εφαρμογή» της φιλοσοφίας της κυκλικής οικονομίας δεδομένου ότι, πέραν των ποσοτήτων ναυπηγικού χάλυβος που προκύπτει, πολλά από τα καθαιρούμενα μηχανικά και ηλεκτρονικά εξαρτήματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε άλλα πλοία, είτε υπό επισκευή, είτε σε φάση κατασκευής. Αξίζει να επισημανθεί ότι τα τουρκικά διαλυτήρια άνοιξαν με τον τομέα των κρουαζιερόπλοιων και επιβατηγών της ακτοπλοΐας, που διαλύονται και μία νέα second hand αγορά που σχετίζεται όχι μόνο με τα μηχανολογικά μέρη του πλοίου αλλά με την αξιοποίηση των υλικών από τους χώρους ενδιαίτησης και τα υλικά από το ξενοδοχειακό τμήμα των πλοίων.
Σε δήλωσή του, ο πρόεδρος του Ε.Β.Ε.Π., κ. Βασίλης Κορκίδης, τονίζει ότι: «Το Ε.Β.Ε.Π. θα υποστηρίξει μία τέτοια επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα και από την αξιοποίηση χρηματοδοτικών εργαλείων της ΕΕ ώστε να μην χαθεί ένα ακόμη «όπλο» για την ανάπτυξη της οικονομίας, την υποστήριξη της ναυτιλίας αλλά και της γενικότερης προσπάθειας ανοίγματος θέσεων εργασίας. Μια τέτοια δραστηριότητα θα διεύρυνε το cluster των ναυπηγοεπισκευαστικών και συναφών δραστηριοτήτων με οφέλη εξόφθαλμα προφανή. Το Ε.Β.Ε.Π., πρόσφατα, με επιστολή του στα συναρμόδια υπουργεία, υποστήριξε τη θέση ότι τα ελληνικά ναυπηγεία μπορούν να ναυπηγήσουν κάθε τύπο πλοίου δεδομένου ότι στις ελληνικές ναυπηγικές μονάδες υπάρχει ζέουσα τεχνογνωσία η οποία πρέπει να αξιοποιηθεί. Πόσο μάλλον μπορούν να “διαλύσουν”, αρκεί να δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκών προδιαγραφών διαλυτήριο ανακύκλωσης πλοίων».
