Όπως είναι φυσικό, την ιδέα υποστηρίζουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι: η δυνατότητα να περνούν λιγότερες ώρες στη δουλειά και στη μετακίνηση προς και από τον χώρο εργασίας, καθώς και η προοπτική ενός τριήμερου ρεπό κάθε εβδομάδα κερδίζουν την προτίμηση όλων. Ποια είναι όμως τα υπέρ και τα κατά της τετραήμερης εργασίας, και ποιος ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστεί σε μία εποχή διαρκώς αυξανόμενης ευελιξίας;
Η πρώτη εταιρεία που ανέφερε τα οφέλη μιας συντομότερης εργασιακής εβδομάδας στη διεθνή ατζέντα, ήταν η Microsoft Ιαπωνίας, όταν παρουσίασε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2019 το Work-Life Choice Challenge Summer. Οι υπάλληλοι δεν ήταν μόνο πιο ευτυχισμένοι, αλλά σε ποσοστό 40% ήταν και πιο αποδοτικοί! «Δουλεύουμε λιγότερο, ξεκουραζόμαστε περισσότερο και μαθαίνουμε πολλά», δήλωσε ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος Takuya Hirano.
«Θέλω οι υπάλληλοι να σκεφτούν πώς να καταφέρουν να αποδώσουν τα ίδια αποτελέσματα σε 20% λιγότερο χρόνο εργασίας». Το αποτέλεσμα; Όχι μόνο ξεπέρασαν τον στόχο, αλλά ωφελήθηκε και όλο το εργασιακό περιβάλλον: μειώθηκε η χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 23%, ενώ των εκτυπώσεων κατά 59%. Το 92% του προσωπικού συμφώνησε πως το πείραμα αποδείχτηκε επιτυχημένο.
Την ίδια άποψη έχει και η νέα πρωθυπουργός της Φινλανδίας, η 34χρονη Sanna Marin, η νεότερη Πρωθυπουργός του κόσμου, που υποστηρίζει το εργασιακό τετραήμερο αλλά και την εξάωρη εργασία. Τη θεωρία αυτή συμμερίζονται όμως και ιατρικές έρευνες καθώς σύμφωνα με τον ιστότοπο του Human Resources Director και το περιοδικό Hypertension, «Οι άνθρωποι που περνούν περισσότερες από 49 ώρες την εβδομάδα στο γραφείο κάθε εβδομάδα, έχουν 70% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κεκαλυμμένη υπέρταση, από εκείνους που δουλεύουν λιγότερες από 35 ώρες».
Παρ’ όλα αυτά, δεν συμφωνούν όλοι με αυτή την αντίληψη, και ειδικά οι επιχειρήσεις σε κρίσιμες περιόδους. Η πρώην διευθύντρια της HP, Meg Whitman, υποστηρίζει ακράδαντα στη σημασία της φυσικής παρουσίας των εργαζομένων. «Όταν πιέζεσαι από τις ημερομηνίες παράδοσης και διεκπεραίωσης και παίρνεις αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο, οι τηλεφωνικές διασκέψεις δεν είναι αποτελεσματικές», λέει. «Τα ψηφιακά εργαλεία είναι σπουδαία, αλλά μια δια ζώσης συζήτηση είναι το γρηγορότερο μέσο για την επίτευξη του σκοπού». Σε αυτό έχει δίκιο: όταν η τεχνολογία δεν είναι επαρκής, οι συναντήσεις χάνονται και οι εργαζόμενοι αναλώνουν χρόνο στους ψηφιακούς τους λογαριασμούς και την ελλιπή σύνδεση στο ίντερνετ, τότε πάσχει τόσο η παραγωγικότητα όσο και η εργασιακή ικανοποίηση.
Ο κόσμος της εργασίας κατευθύνεται προς μια πιο ευέλικτη νοοτροπία, και πιθανώς δεν υπάρχουν πολλά που μπορεί να κάνει κανείς για να αλλάξει την τάση αυτή – πέρα από το να εφαρμόσει την ευέλικτη εργασία σαν ένα εργαλείο που θα ωφελήσει και τους εργαζόμενους αλλά και τις εταιρείες. Για να το πετύχει, θα πρέπει να υπάρχει η κατάλληλη υποδομή η οποία θα δίνει επικεντρώνεται τόσο στο εργατικό δυναμικό όσο στην παραγωγικότητα: σύμφωνα με έρευνα της IWG, το 91% των όσων ρωτήθηκαν στην έρευνά της, θεωρούν ότι η ευέλικτη εργασία «τους βοηθάει να μεγαλώσουν την επιχείρησή τους και να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους».
