Συγκεκριμένα κατά τις επαφές που έγιναν στις Βρυξέλλες με στελέχη της Κομισιόν, η κυβέρνηση διασφάλισε ότι βρίσκεται σε ισχύ η απόφαση του 2014, η οποία και προέβλεπε ότι σε περίπτωση που υπάρξει πώληση, τότε το πρόστιμο των 135,8 εκατ. ευρώ δεν θα βαρύνει το νέο ιδιοκτήτη.
Η εξασφάλιση από πλευράς κυβέρνησης ότι βρίσκεται σε ισχύ η απόφαση του 2014, ισοδυναμεί με φιλί της ζωής για την Λάρκο, υπό την έννοια ότι το πρόστιμο καθιστούσε απαγορευτική την οποιαδήποτε σκέψη για πώληση και άρα η βιομηχανία ήταν καταδικασμένη σε ξαφνικό θάνατο, άμα τη εφαρμογή της απόφασης για την επιβολή προστίμου.
Ωστόσο τα εμπόδια για το διαγωνισμό δε σταματούν μόνο στο θέμα της καταδίκης για τις παράνομες κρατικές ενισχύσεις. Πλέον το βασικό μέλημα του ΥΠΕΝ είναι πως θα φτάσουμε στην πώληση, με όρους που θα καθιστούν εφικτή την εξεύρεση αγοραστή.
Σε αυτό το σκέλος εντοπίζονται δύο βασικά προβλήματα: πρώτο το περιβαλλοντικό, που αφορά στην απαράδεκτη ρύπανση του Ευβοϊκού κόλπου και την παραβίαση κάθε έννοιας νομιμότητας ως προς την περιβαλλοντική αδειοδότηση της βιομηχανίας. Δεύτερον τα χρέη της Λάρκο προς τρίτους με κυριότερη την οφειλή προς τη ΔΕΗ, η οποία έχει ήδη ξεπεράσει στα 340 εκατομμύρια ευρώ και διαρκώς διογκώνεται.
Στόχος είναι από την εκκαθάριση εν λειτουργία και τους δύο χωριστούς διαγωνισμούς για την παραχώρηση των ιδιωτικών παγίων της Λάρκο (εργοστάσιο Αγίου Ιωάννη και ιδιωτικά μεταλλεία) και των ορυχείων που ανήκουν στο δημόσιο και έχουν παραχωρηθεί στη βιοηχανία, οι πιστωτές της εταιρείας να καλύψουν το μεγαλύτερο δυνατό μέρος των απαιτήσεών τους.
Εφόσον βρεθεί λύση στη βάση του πτωχευτικού κώδικα για τους πιστωτές και ταυτόχρονα διευθετηθούν τα περιβαλλοντικά ζητήματα, εκτιμάται από πλευράς κυβέρνησης ότι η Λάρκο μπορεί να κινήσει το ενδιαφέρον επενδυτών εντός και εκτός Ελλάδος. Είναι χαρακτηριστικό ότι απαιτούνται επενδύσεις εκατομμυρίων σε αντιρρυπαντικές τεχνολογίες ενώ πρέπει να σταματήσει η εναπόθεση σκουριάς στη θάλασσα. Εκτιμάται ότι το ύψος των αναγκαίων περιβαλλοντικών επενδύσεων ξεπερνά τα 150 εκατ. ευρώ.
Ο πυρήνας του προβλήματος
Πάντως για τη Λάρκο, η οποία αποδεδειγμένα αδυνατεί υπό κρατικό έλεγχο να καταστεί βιώσιμη και κερδοφόρος, ο πυρήνας του προβλήματος είναι ότι διαθέτει απαρχαιωμένο παραγωγικό εξοπλισμό, ο οποίος θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί, ώστε το κόστος παραγωγής να περιοριστεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι στιγμής η Λάρκο έχει κοστίσει περισσότερα από 500 εκατ. ευρώ σε δημόσιο και πιστωτές εκ των οποίων τα περισσότερα οφείλει στη ΔΕΗ, ενώ ακόμη 60 εκατ. οφείλει σε προμηθευτές και 50 εκατ. σε τράπεζες.
Την ίδια στιγμή τα κοστολόγια της εταιρείας εμφανίζονται ανεξέλεγκτα:
• Το κόστος μισθοδοσίας υπερβαίνει ακόμη και τις 73 χιλιάδες ετησίως για τους παλαιούς εργαζόμενους.Το μέσο κόστος για τους 1195 εργαζόμενους ανέρχεται σε 43.628,42 ευρώ
• Συνεχίζονται τα προκλητικά πριμ γαλοπούλας και οβελία 40 και 100 ευρώ αντίστοιχα, πέραν του δώρου Χριστουγέννων
• Καταβάλλεται πριμ παραγωγής 4 έως 6 εκατ. ευρώ ετησίως, παρά το γεγονός ότι όσο μεγαλύτερη είναι η παραγωγή νικελίου τόσο αυξάνονται οι ζημιές
• Δεν εφαρμόστηκε ποτέ το ενιαίο μισθολόγιο παρά τις ρητές εντολές που δόθηκαν το 2012
• Επιχειρήθηκε η υπογραφή νέας ΣΣΕ με αυξήσεις και νέα επιδόματα που όμως μπλοκαρίστηκε από το ΤΑΙΠΕΔ
Υπαρκτό το ενδιαφέρον
Ακόμη και σήμερα παρά τα προβλήματα, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, παραμένει ενεργό το ενδιαφέρον επενδυτών, υπό τον όρο ότι η εταιρία θα παραδοθεί καθαρή από τις οφειλές και από το πρόστιμο της ΕΕ, προκειμένου να κατευθυνθούν τα επενδυτικά κεφάλαια στις αναγκαίες επενδύσεις εκσυγχρονισμού του παραγωγικού εξοπλισμού αλλά και για την προστασία του περιβάλλοντος. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές το ενδιαφέρον υπάρχει τόσο εντός της Ελλάδος όσο και από διεθνείς επενδυτές.
Πηγή: capital.gr
