Την αισιοδοξία για την έξοδο της χώρας από την έντονη οικονομική κρίση της παρελθούσας επταετίας, εκφράζει ουσιαστικά το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ), το οποίο περιλαμβάνει τις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προβλέψεις για την τετραετία 2018-2021. Υπό σωρευτικές δε προϋποθέσεις, οι θετικές προσδοκίες που είναι ήδη έκδηλες στα μηνύματα των αγορών, σε συνδυασμό με την ομαλή από πλευράς γεωπολιτικών παραμέτρων, εξέλιξη της τουριστικής περιόδου, δύνανται να ωθήσουν την ελληνική οικονομία στο πέρασμα από τη φάση στασιμότητας σε μια φάση σθεναρής ανάκαμψης.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει το Δημοσιονομικό Συμβούλιο στην αξιολόγηση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, το οποίο αναμένεται να κατατεθεί αύριο στη Βουλή μαζί με το πολυνομοσχέδιο με τη συμφωνία με τους θεσμούς. Η αξιολόγηση του Δημοσιονομικού επισυνάπτεται στο μεσοπρόθεσμο, ωστόσο δημοσιοποιήθηκε σήμερα.
Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο εκτιμά ότι οι στόχοι για τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ είναι κατ' αρχήν εφικτοί, ωστόσο παραμένει το ερώτημα κατά πόσον μια συνεχώς περιοριστική δημοσιονομική πολιτική είναι συμβατή με τους στόχους για τη διατήρηση θετικών ρυθμών αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ.
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τον πίνακα με τα βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας που περιλαμβάνεται στο Μεσοπρόθεσμο, το ΑΕΠ θα αυξηθεί εφέτος κατά 1,8%, ενώ το 2018 προβλέπεται αύξηση 2,4%, το 2019 κατά 2,6%, το 2020 κατά 2,3% και το 2021 κατά 2,2%.
Σε γενικές γραμμές, αναφέρεται στην αξιολόγηση, οι προβλέψεις/εκτιμήσεις, σε συνδυασμό με τις επιμέρους δράσεις όπως περιγράφονται, αποτελούν ένα πλαίσιο που συνδυάζει τη μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα με την απαρχή μιας περιόδου οικονομικής μεγέθυνσης και σταδιακής μείωσης του ποσοστού ανεργίας. Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα στηρίζεται σε δύο πυλώνες:
- Στον αυστηρό έλεγχο και ανακατανομή των δαπανών, με συγκεκριμένους στόχους ανά υπουργείο.
- Στη διατήρηση μιας δομής του φορολογικού συστήματος, που ήδη από το 2016 ενσωματώνει δυνατότητες «υπεραπόδοσης», με μόνιμη, δηλαδή διαρθρωτική βάση, σε συνδυασμό με την πιο αποτελεσματική φορολογική διοίκηση.
Με αυτά τα δεδομένα, η δημοσιονομική διαχείριση βρίσκεται σε ένα νέο καθεστώς, διαφορετικό απ' ό,τι ίσχυε στο παρελθόν, ουσιαστικά σε ένα πλαίσιο «μεσοπρόθεσμης διατηρησιμότητας».
Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ
