«Άκρως πολιτική» χαρακτηρίζει την επιλογή διορισμού του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο ως υπαλλήλου της Goldman Sachs, ο Δημήτρης Παπαδημούλης, ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
«Η Κομισιόν οφείλει να αντιδράσει. Η σιωπή σε αυτή την περίπτωση δεν είναι χρυσός, αλλά συνενοχή. Πλήττει καίρια την αξιοπιστία των θεσμών και της πολιτικής, την ίδια την Δημοκρατία, και υπονομεύει ευθέως το ίδιο το εγχείρημα της συνεργασίας των Ευρωπαϊκών λαών», τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ με δήλωσή του στο Real.gr .
Αναλυτικά η δήλωσή του...
Ο διορισμός του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο ως ακριβοπληρωμένου υπαλλήλου της Goldman Sachs, είναι μια επιλογή άκρως προκλητική. Υπογραμμίζει με έναν κραυγαλέα κυνικό τρόπο τις αιμομικτικές σχέσεις της πολιτικής εξουσίας με τις τράπεζες και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Ο Μπαρόζο υπηρέτησε, για δύο χρόνια ως πρωθυπουργός της Πορτογαλίας και για δέκα ως πρόεδρος της Κομισιόν, ό,τι πιο ακραία νεοφιλελεύθερο στην πολιτική και την οικονομία. Πιάστηκε στον ύπνο από την κρίση που ήρθε το 2008 να σαρώσει την Ευρώπη και όλο τον κόσμο.
Επέμεινε στην ομοιοπαθητική του νεοφιλελευθερισμού μέχρι τέλους, ακόμη και όταν οι ΗΠΑ με την διοίκηση Ομπάμα κατάφεραν να ανακάμψουν με έναν ήπιο κεϋνσιανισμό. Η πρόσληψη του Μπαρόζο από την Goldman Sachs δεν εκπλήσσει, αλλά εξοργίζει. Γιατί προσκρούει σε ένα μεγάλο ηθικό και πολιτικό ασυμβίβαστο, που πρέπει να δεσμεύει για χρόνια όσους πολιτικούς ηγέτες «αποστρατεύονται»: Είναι αδιανόητο να γίνονται ευθύς αμέσως ακριβοπληρωμένοι υπάλληλοι εταιριών, τις οποίες υποτίθεται ότι έλεγχαν στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος.
Η Κομισιόν οφείλει να αντιδράσει. Η σιωπή σε αυτή την περίπτωση δεν είναι χρυσός, αλλά συνενοχή. Πλήττει καίρια την αξιοπιστία των θεσμών και της πολιτικής, την ίδια την Δημοκρατία, και υπονομεύει ευθέως το ίδιο το εγχείρημα της συνεργασίας των Ευρωπαϊκών λαών.
