Της Δήμητρας Μανιφάβα
Περιττές διαδικασίες που κοστίζουν σε χρόνο και χρήμα υποχρεώνονται να ακολουθούν επιχειρήσεις, από τις πιο απλές έως τις πιο πολύπλοκες, που θέλουν να λάβουν άδεια λειτουργίας. Η πολυπόθητη απλοποίηση της γραφειοκρατίας έχει πολύ δρόμο ακόμη, παρά τις όποιες βελτιώσεις έγιναν στο θεσμικό πλαίσιο τα τελευταία χρόνια. Τα παραδείγματα γραφειοκρατικής τρέλας είναι δυστυχώς πολλά και ποικίλα.
Ένα τουριστικό κατάλυμα για να λάβει το Ειδικό Σήμα Λειτουργίας καλείται να προσκομίσει ξεχωριστά την οικοδομική άδεια από τα αρχιτεκτονικά σχέδια, αν και στην οικοδομική άδεια περιλαμβάνονται τα οικοδομικά σχέδια. Αν και η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει έλεγχο εκ των προτέρων μόνο στις περιπτώσεις που ένα κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος έχει ζωικά προϊόντα, η νομοθεσία στην Ελλάδα απαιτεί τον εκ των προτέρων έλεγχο για όλες τις επιχειρήσεις τροφίμων.
Η κυβέρνηση φιλοδοξεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα αυτά με το σχέδιο απλούστευσης της διαδικασίας περί αδειοδότησης των επιχειρήσεων το οποίο επεξεργάζεται σε συνεργασία με την Παγκόσμια Τράπεζα. Κατά τη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ διαπιστώθηκε ότι οι σχετικές ενέργειες είναι εντός του χρονοδιαγράμματος. Ειδικότερα, είναι έτοιμες οι συστάσεις για αλλαγές στη νομοθεσία στους τομείς της μεταποίησης τροφίμων και του τουρισμού και στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, προκειμένου τον ερχόμενο Ιούνιο να είναι έτοιμα τα σχετικά νομικά κείμενα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τρεις παραπάνω τομείς παράγουν το 25% του ΑΕΠ της χώρας. Οι συστάσεις σε ό,τι αφορά τις εξορυκτικές δραστηριότητες θα είναι έτοιμες τον Δεκέμβριο του 2016, έτσι ώστε η νομοθεσία να θεσπισθεί τον Μάρτιο του 2017.
Από την καταγραφή και ανάλυση της υφιστάμενης νομοθεσίας που έχει κάνει το υπουργείο Οικονομίας και ειδικά η υφυπουργός Βιομηχανίας και η γενική γραμματεία Βιομηχανίας προκύπτει ότι το αδειοδοτικό σύστημα της χώρας χαρακτηρίζεται από υπερ-ρύθμιση δραστηριοτήτων, μεγάλη διασπορά εμπλεκόμενων φορέων, μη αξιοποίηση σύγχρονων εργαλείων διοίκησης όπως η ανάλυση ρίσκου και απαιτείται η αντικατάσταση του εξαντλητικού και συχνά αναποτελεσματικού προληπτικού ελέγχου από τον στοχευμένο δειγματοληπτικό έλεγχο εν λειτουργία. Τέλος καταγράφεται έλλειψη σε υποστηρικτικά συστήματα πληροφορικής και σημαντικό έλλειμμα αυτοματοποίησης των διαδικασιών.
