Με αφορμή την ολοκλήρωση της δωρεάς του παλαιού Τεμένους από την Εθνική Τράπεζα προς το υπουργείο Πολιτισμού παραθέτουμε την ιστορία του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του Τεμένους και πως αυτό κατέληξε στην Εθνική Τράπεζα.
Σύμφωνα με τη διπλωματική εργασία της Μαρία Λουκμά με τίτλο «Το τέμενος Ισκεντέρ Μπέη στα Γιαννιτσά- Μελέτη τεκμηρίωσης και αποκατάστασης», κατά τη διαδικασία ανταλλαγής ακινήτων, το 1928, το ακίνητο που βρίσκεται το τέμενος γίνεται ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.
Στοιχεία κυρίως για το οικόπεδο καθώς και για τον τύπο του τζαμιού δίνονται από τον πίνακα περιγραφής του ανταλλάξιμου κτήματος (πρώην Α.Κ. 1673) και του πρωτόκολλου παραλαβής -παράδοσης από την Κτηματική Υπηρεσία που υπογράφηκε το 1928, τα οποία συνοδεύονται και από τοπογραφικό σχέδιο σε κλίμακα 1:500.
Στο πρωτόκολλο παραλαβής- παράδοσης που έγινε στις 23/ 4/ 1928 από τον αποθηκάριο του γραφείου αποικισμού παραδόθηκε το τζαμί σε εκπρόσωπο του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας: «το εν τη κάτω αγορά κείμενον τέμενος υπό την επωνυμίαν Ελ-Κεμπήρ χρησιμοποιηθέν μέχρι σήμερον παρά της υπηρεσίας Αποικισμού ως αποθήκη ξυλείας».
Με βάση τα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Γιαννιτσών και τις αντίστοιχες συμβολαιογραφικές πράξεις, το 1934 το ακίνητο αγοράζεται από τον Κ. Κουφοδόντη για να χρησιμοποιηθεί ως αποθηκευτικός χώρος.
Το 1950 το αγοράζει ο επιχειρηματίας Σιδέρης Δίνας και το μετατρέπει σε εκκοκκιστήριο βάμβακος που λειτούργησε για 25 χρόνια περίπου.
Το 1960 η Π. Δίνα με αγοραπωλητήριο συμβόλαιο κατέχει το 50% του ακινήτου.
Το 2001 γίνεται πλειστηριασμός του ακινήτου για να περιέλθει στην Εθνική Τράπεζα Ελλάδος η οποία σήμερα κατέχει την κυριότητα του 92% εξ αδιαιρέτου του ακινήτου και το υπόλοιπο 8% ανήκει στους κληρονόμους Παπαμιχαήλ του αρχικού ιδιοκτήτη (Δίνας).
