Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) πρέπει να διαλέξει μεταξύ των συμφωνιών του Δουβλίνου και εκείνων της Σένγκεν που έχουν γίνει ασύμβατες στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, δήλωσε σήμερα ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Πάολο Τζεντιλόνι.
Οι συμφωνίες Σένγκεν προβλέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων στο εσωτερικό της ΕΕ, ενώ του Δουβλίνου υποχρεώνουν τους πρόσφυγες να καταθέσουν την αίτηση ασύλου τους στην πρώτη χώρα της ΕΕ στην οποία φθάνουν.
«Η ΕΕ έχει δύο πιθανότητες: να υποστεί ή να προσπαθήσει να διαχειριστεί τις μεταναστευτικές ροές. Είναι σε θέση να τις διαχειριστεί αν το κάνει από κοινού και αν αναγνωρίσει πως οι κανόνες που επινοήθηκαν πριν από ένα τέταρτο του αιώνα δεν προσαρμόζονται πλέον στις ροές του σήμερα», είπε ο Τζεντιλόνι στη διάρκεια επιστημονικού συνεδρίου για τη συνεργασία ανάμεσα στην Ιταλία και την Αφρική στον τομέα της μετανάστευσης.
«Όσο περισσότερο υποστηρίζει κανείς με πάθος τους κανόνες του Δουβλίνου, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να υπερασπιστεί τους κανόνες της Σένγκεν. Πρέπει να διαλέξουμε», επέμεινε ο υπουργός.
«Πέρυσι, 850.000 μετανάστες έφθασαν στην Ελλάδα. Με βάση τις συνθήκες του Δουβλίνου, είναι η Ελλάδα που θα έπρεπε να τους υποδεχθεί. Όλος ο κόσμος ξέρει ότι δεν είναι δυνατό, ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε έτσι και παρ' όλα αυτά εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε πως οι κανόνες του Δουβλίνου πρέπει να τηρηθούν», εκτίμησε, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Αντιμέτωπη εδώ και χρόνια με την παράνομη μετανάστευση, η Ιταλία είδε να αποβιβάζονται στις ακτές της 170.000 μετανάστες το 2014 και 153.000 το 2015 και ζητεί να υπάρξει ευρωπαϊκή διαχείριση του θέματος των μεταναστευτικών ροών.
«Η Ευρώπη πρέπει να αντιληφθεί πως είναι ένα φαινόμενο που θα διαρκέσει μεσοπρόθεσμα και πως στην πρόκληση αυτή πρέπει να αντεπεξέλθουν οι 28 χώρες από κοινού», είπε ο Τζεντιλόνι.
Αναφέρθηκε στο θέμα του ορισμού των λεγόμενων "ασφαλών" χωρών προς τις οποίες θα μπορούν να επαναπατρίζονται οι μετανάστες: «Η διάκριση ανάμεσα στο Αφγανιστάν, που θεωρείται 'ασφαλές' από την Ευρώπη και την Ερυθραία (που δεν είναι ασφαλής) είναι περισσότερο λεπτή και απαιτεί μια ευρωπαϊκή απόφαση».
