Ο Ιούδας όχι ο Ισκαριώτης, αλλά αυτού η επίκληση είναι διάσημη, διότι καλούνταν Θαδδαίος και Λεββαίος που σημαίνει θαρραλέος. Ήταν αυτάδελφος του Κυρίου. Ονομάζεται Ιούδας Ιακώβου, δηλαδή αδελφός Ιακώβου του αδελφοθέου καθώς ήταν υιός του μνήστορος Ιωσήφ, ο Ιάκωβος ήταν αδελφός του από την πλευρά του πατρός του κατά τον Νικηφόρο Κάλλιστο και τον Άγιο Επιφάνειο. Ήταν απόστολος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ήταν ένας από τους 12 αποστόλους. Αναφορές για τον Άγιο έχουμε στα παρακάτω εδάφια μέσα στην Καινή Διαθήκη.
Αναφορές μέσα στην Καινή Διαθήκη :
Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος από τις αναφορές που βρίσκονται μέσα στην Καινή Διαθήκη στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο (Κεφάλαιο Σ,16). “16. ᾿Ιούδαν ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιούδαν ᾿Ισκαριώτην, ὃς καὶ ἐγένετο προδότης “
Στις Πράξεις (Κεφάλαιο Α,13)
“13 καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ᾿Ιάκωβος καὶ ᾿Ιωάννης καὶ ᾿Ανδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, ᾿Ιάκωβος ᾿Αλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ ᾿Ιούδας ᾿Ιακώβου.”
Στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο ονομάζεται Θαδδαίος ή Λεββαίος (Κεφάλαιο Ξ ,3) “3.Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θωμᾶς καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης, ᾿Ιάκωβος ὁ τοῦ ᾿Αλφαίου καὶ Λεββαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Θαδδαῖος”
Στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο Κεφάλαιο (Α,13) “13 Λέγει αὐτῷ ᾿Ιούδας, οὐχ ὁ ᾿Ισκαριώτης· Κύριε, καὶ τί γέγονεν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτὸν καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ ”
Έγραψε την «Καθολική Επιστολή», η οποία φωτίζει όλους τους πιστούς που πιστεύουν στον Κύριο. Η θεόπνευστη αυτή Επιστολή απευθύνεται προς τους χριστιανούς της Αντιόχειας και πιθανότατα γράφτηκε στα Ιεροσόλυμα γύρω στο 65-70 μ.Χ. Αυτή δεν έχει δογματικό περιεχόμενο, αλλά είναι εξαιρετικά διαφωτιστική και μεστή από μηνύματα, τα οποία χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη σωτηριολογική σημασία. Διασώζεται ακόμη στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο η ερώτηση που θέτει προς τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό την ώρα του μυστικού δείπνου όταν τους προλέγει για τα μελλούμενα κι ότι θα στείλει τον Παράκλητο: «“Κύριε, και πως συμβαίνει ότι θα φανερώσεις τον εαυτό σου σε εμάς κι όχι στον κόσμο;” Και ο Κύριος Ιησούς Χριστός λέγει “Εάν κάποιος με αγαπά, θα τηρήσει τον λόγο μου και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει και θα έρθουμε σε αυτόν να κατοικήσουμε”» (Ιω. Ιδ΄ 22).
Στις πόλεις της Αραβίας και σε όλη τη γη της Συρίας και της Μεσοποταμίας έζησε τη σαγήνη του Ευαγγελίου. Στην Έδεσσα, η οποία ήταν η πόλη του Αυγάρου, ύστερα στάθηκε, όπου ήταν εκεί πρώτα ο άλλος Θαδδαίος, ο οποίος ήταν ένας εκ των εβδομήκοντα. Μία ταύτιση έγινε από μερικούς ερευνητές, προς το Θαδδαίο (Αλφαίο) εκ των εβδομήκοντα αλλά τόσο ο Ευσέβιος αλλά και Σύριοι συγγραφείς τους διακρίνουν σαφώς.
Aυτό που χρειαζόταν εκπλήρωσε κάλλιστα και με λόγια θεϊκά και με εξαίσια έργα δοξάζοντας τον Κύριο Ιησού Χριστό και με ειρηνικό τέλος προς αυτόν διαβαίνει. (Νικηφόρος Κάλλιστος, Εκκλησιαστική Ιστορία) .Αυτός λοιπόν στάλθηκε στον κόσμο από τον Κύριο Ιησού Χριστό, ως αδελφός αυτού και μυσταγωγός και ως κάρβουνο που έχει πυρωθεί από την λαμπρότητα του. Κάθε πλάνη κατέφλεξε, του εσκοτισμένους εφώτισε, έσπειρε σπόρο ευσεβείας σε όλη την οικουμένη. Απέδωσε πολύ καρπό, οδήγησε πολλούς στην αληθινή πίστη και έπεισε να χλευάζουν τα είδωλα των Ελλήνων. Επειδή λάτρευαν τα είδωλα δεν μπορούσαν να βρουν γιατρειά από ανίατες ασθένειες και κατέφευγαν στον Άγιο και έτσι λάμβαναν διπλή γιατρειά σώματος και ψυχής.
Έτσι ο Άγιος έχει μείνει στη συνείδηση των πιστών ότι γιατρεύει ανίατες ασθένειες, λύνει δύσκολες υποθέσεις στις οποίες δεν υπάρχει καμιά ελπίδα επίλυσης και ότι σπεύδει ταχέως. Αναθεωρημένος ο βίος του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου, καθώς τα στοιχεία από τους συναξαριστές είναι συγκεχυμένα διότι συγχέονται μ’ αυτά (τον ταυτίζουν) με τον Άγιο Ιούδα Θαδδαίο που η μνήμη του εορτάζεται την 21η Αυγούστου από τους εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.
