Ο Σήφης Βαλυράκης αγνοείτο από το μεσημέρι της Κυριακής (24/1) όταν επέβαινε σε φουσκωτό σκάφος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το φουσκωτό σκάφος βρέθηκε προσαραγμένο, από άλλο σκάφος, κοντά στη νησίδα Ασπρονήσι, χωρίς μάλιστα να επιβαίνει σε αυτό ο ίδιος. Η μηχανή του σκάφους δούλευε κανονικά, ενώ στο εσωτερικό του φωσκωτού βρίσκονταν δύο ψαροντούφεκα.
Η επιχείρηση του λιμενικού σώματος για τον εντοπισμό του πρώην υπουργού ξεκίνησε σήμερα το απόγευμα με τη συμμετοχή δύο πλωτών και ιδιωτικών σκαφών ενός ελικοπτέρου του πολεμικού ναυτικού και ομάδας της Μονάδας Υποβρυχίων αποστολών.
Περίπου στις 8.30 το βράδυ της Κυριακής το σώμα του πρώην υπουργού βρέθηκε κοντά στο νησί «Πεζονήσι» περίπου ένα μίλι μακριά από το σκάφος.
Σύμφωνα με στελέχη του λιμενικού, ο 77χρονος πιθανότατα γλίστρησε από κάποια αιτία από το σκάφος και έπεσε στη θάλασσα με αποτέλεσμα το φουσκωτό να συνεχίσει την πορεία του.
Πάντως περισότερο φως στα αίτια του θανάτου του πρώην υπουργού αναμένεται να ρίξει η νεκροψία - νεκροτομή.
Βιογραφικό Ιωσήφ (Σήφη) Βαλυράκη
Πνεύμα ανήσυχο, άνθρωπος ελευθερόφρων, πάντα παρών στους μεγάλους δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας από τα χρόνια της δικτατορίας και μετά, ο Ιωσήφ (Σήφης) Βαλυράκης είχε γεννηθεί στα Χανιά στις 12 Μαρτίου 1943, στην «καρδιά» της γερμανικής κατοχής...
Γαλουχημένος σε πολιτικό περιβάλλον -πατέρας του ήταν ο παλιός βουλευτής της Ένωσης Κέντρου και διοικητής της «Σιδηράς Πυροβολαρχίας» στο Αλβανικό Μέτωπο, Ιωάννης Βαλυράκης- ο Σ. Βαλυράκης από νωρίς και εκείνος πολιτικοποιήθηκε, στην αρχή ως μέλος της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ), της νεολαιΐστικης οργάνωσης της Ένωσης Κέντρου.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και οργανώθηκε στο ΠΑΚ. Το 1971 όμως, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση επτά ετών. Το επόμενο έτος κατόρθωσε το ακατόρθωτο και δραπέτευσε από τις περιβόητες φυλακές της Κέρκυρας και κατέφυγε στην Αλβανία, όπου συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών. Αφέθηκε ελεύθερος μετά από διεθνείς παρεμβάσεις και εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, όπου ανέλαβε οργανωτικός υπεύθυνος του ΠΑΚ Ελλήνων φοιτητών Ιταλίας.
Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το 1974. Από το 1974 έως το 1975, διετέλεσε γραμματέας της Επιτροπής Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ και μέλος του Γραφείου Διεθνών Σχέσεων. Το 1975, έγινε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ.
Το 1977, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων με το ψηφοδέλτιο του Κινήματος και το 1981, ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ως υφυπουργός Συγκοινωνιών, ενώ αργότερα διετέλεσε υφυπουργός Πολιτισμού (Αθλητισμού).
Έχοντας αδιάλειπτη παρουσία στις διεργασίες του Κινήματος, στις 24 Σεπτεμβρίου 1990, στο δεύτερο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, καθώς επίσης και στο τρίτο Συνέδριο του κόμματος στις 17 Απριλίου 1994.
Στις 4 Απριλίου 1995 ορκίστηκε υπουργός Δημόσιας Τάξης.
Στις 30 Ιουνίου 1996, στο 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος και το Μάρτιο του 1999, εξελέγη εκ νέου στο 5ο συνέδριο.
Ο εκλιπών ήταν παντρεμένος με την εικαστικό Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη και έχουν δύο γιους.
