Η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου με 261 ψήφους υπέρ και 33 παρών, σε σύνολο 294 βουλευτών, αναδείχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη σημερινή ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής.
Η κα Σακελλαροπούλου, είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ιστορία της χώρας και εκλέχθηκε από την πρώτη ψηφοφορία (κατά την οποία απαιτούνταν 200 θετικές ψήφοι), σύμφωνα με το πρόσφατα αναθεωρημένο άρθρο 32 του Συντάγματος.
Συγκεκριμένα, επί 294 παρόντων βουλευτών, και μετά από ονομαστική ψηφοφορία, η κα Σακελλαροπούλου έλαβε τις ψήφους των βουλευτών της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του Κινήματος Αλλαγής ενώ "παρών" δήλωσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ, της Ελληνικής Λύσης και του ΜέΡΑ. Από την ψηφοφορία απουσίαζαν ο βουλευτής της ΝΔ, Α. Σαμαράς ο οποίος βρίσκεται σε οικογενειακό ταξίδι στις ΗΠΑ και με επιστολή του γνωστοποίησε ότι αν ήταν παρών θα στήριζε την υποψηφιότητα της κ. Σακελλαροπούλου, καθώς και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζουράρις, Τρ. Αλεξιάδης και Ν. Συρμαλένιος οι δύο τελευταίοι για λόγους υγείας. Ο κ. Αλεξιάδης και ο κ. Συρμαλένιος γνωστοποίησαν, με επιστολή τους στον πρόεδρο της Βουλής ότι αν ήταν παρόντες θα ψήφιζαν την κυρία Σακελλαροπούλου.
Ο πρόεδρος της Βουλής Κ. Τασούλας θα βρεθεί (στις 13.30) στο γραφείο της στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να της ανακοινώσει το αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση τα καθήκοντά της θα τα αναλάβει τυπικά στις 14 Φεβρουαρίου ημέρα Σάββατο, δεδομένου ότι η θητεία του νυν προέδρου Προκόπη Παυλόπουλου ολοκληρώνεται στις 13 του μήνα.
Σημειώνεται πως ο κ. Παπούλιας το 2005 είχε ψηφιστεί από 279 βουλευτές, ως πρόταση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Να σημειωθεί ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος είχε λάβει το 2015 233 ψήφους. Για την ιστορία ο Μιχάλης Στασινόπουλος εξελέγη το 1974 με 206 ψήφους, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος το 1975 με 210. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1980 με 183 και το 1990 με 153, ο Χρήστος Σαρτζετάκης με 180 το 1985 ενώ ο Κωστής Στεφανόπουλος με 269 το 2000.
Ποια είναι η Αικατερίνα Σακελλαροπούλου
Η καταγόμενη από την Ξάνθη Αικατερίνη Σακελλαροπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1956. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Νομικής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1978.
Το 1982 διορίσθηκε Εισηγητής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1988 προήχθη στον βαθμό του Παρέδρου και τοποθετήθηκε στο Γ΄ Τμήμα. Το 2000 προήχθη στον βαθμό του Συμβούλου και τοποθετήθηκε στο Ε’ Τμήμα. Στις 23.10.2015 προήχθη στον βαθμό του Αντιπροέδρου και τοποθετήθηκε στο Γ´ Τμήμα, ως αναπληρώτρια Πρόεδρος. Στις 17.10.2018 προήχθη στον βαθμό του Προέδρου του Δικαστηρίου.
Στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής της άδειας (1989-1990), παρακολούθησε μαθήματα συνταγματικού και διοικητικού δικαίου μεταπτυχιακού επιπέδου στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, PARIS II.
Διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ (1993-1995 και 2000-2001), Γενική Γραμματέας (1985-1986) και Αντιπρόεδρος (2006-2008). Υπήρξε μέλος της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής (1993-1995). Δίδαξε Δίκαιο Περιβάλλοντος στην Εθνική Σχολή Δικαστών (2005-2014). Ορίσθηκε μέλος της Επιτροπής Εισαγωγικού και Εξαγωγικού Διαγωνισμού της σχολής αυτής και διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου Σπουδών (2010-2013). Διετέλεσε Πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβούλιο του Υπουργείου Εξωτερικών (2013-2015). Από τον Μάρτιο του 2015 είναι Πρόεδρος του επιστημονικού σωματείου «Ελληνική Εταιρεία Δικαίου του Περιβάλλοντος».
Έχει συγγράψει άρθρα που αναφέρονται σε ζητήματα συνταγματικού δικαίου και δικαίου του περιβάλλοντος και έχει εισηγηθεί σχετικά θέματα σε επιστημονικά συνέδρια και ημερίδες. Ενδεικτικά:
«Η Βιώσιμη Διαχείριση των Υδατικών Πόρων» (Νόμος και Φύση, Σεπτ. 2006)
«Η απουσία δασολογίου και χωροταξικού σχεδιασμού και η εκτός σχεδίου δόμηση: Η πραγματική απειλή για τα δάση» (ΔΣΘ, ΓΕΩΤΕΕ, Πανελλήνιος Σύλλογος Δασολόγων, 9-10.3.2007)
«Ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων και το άρθρο 100 παρ. 5 του Συντάγματος. Δικονομική οργάνωση ή περιορισμός του διάχυτου ελέγχου» (Όμιλος Αριστόβουλου Μάνεση, Η’ Επιστημονικό Συμπόσιο, 16-17.3.2007)
«Πολεοδομικές αρμοδιότητες και Σύνταγμα» (ΕΣΔΙΛ, 2007)
«Η Προστασία των Δασών και η Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας» (Η Προστασία του Περιβάλλοντος στο Δίκαιο και στην Πράξη, ΙΜΔΑ 2008)
«Χωροταξία και Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας» (ΘΠΔΔ, 2.2014)
Οικονομική κρίση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος (6.2.2014)
«Η αυθαίρετη δόμηση και η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας μέχρι και το νόμο 4014/2011» (Συνέδριο Ένωσης Μελών ΝΣΚ και ΕΑΑΔΗΣΥ, 10-12.10.2014)
«Μνημεία και Υποδομές: Ανθρώπων Έργα» (ΕΜΕΔΙΤΕΚΑ, 22.4.2015)
«Κρίση και Ανθεκτικότητα του Συντάγματος» (Εφημερίδα Διοικητικού Δικαίου,
1/2016)
«Η στάση του Συμβουλίου της Επικρατείας και η φέρουσα ικανότητα» (Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, 6.5.2015)
«Περιβάλλον και Ανάπτυξη: Σταθμίσεις και Δικαστικός έλεγχος» (Νόμος και Φύση, 2016)
«Δικαστική Δεοντολογία» (Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου, 17.3.2016),
«Από τα προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας στα διατηρητέα της Διονυσίου Αρεοπαγίτου: Η μνήμη που αντιστέκεται» (ΕΕΔΠ, Τιμητικός Τόμος Κ. Μενουδάκου, 2016)
Το Σύνταγμα και η εφαρμογή του (9.2.2017)
Τα Συντάγματα του Αγώνα: Το δίκαιο της ελευθερίας (26.4.2017)
Βήματα εξέλιξης του ακυρωτικού ελέγχου (13.6.2017)
Δικαστική εκπαίδευση, Πολιτεία και Κοινωνία (14.6.2017)
Αναζητώντας τον χαμένο δημόσιο χώρο (29.11.2017)
Η συνταγματική διάσταση των δικαστικών ενώσεων (9.12.2017)
Η νομολογία του ΣτΕ για τον σχεδιασμό και τη διαχείριση του θαλάσσιου και παράκτιου χώρου (24.1.2018)
Σκέψεις για μια σύγχρονη και αποτελεσματική δικαιοσύνη (7.2.2018)
Περιβαλλοντικό Σύνταγμα και ΣτΕ στα χρόνια της κρίσης (Νόμος και Φύση, 12.2.2018)
Ενέργεια και επενδύσεις στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (22.3.2018)
Ο ακυρωτικός έλεγχος και οι νεώτερες εξελίξεις της νομολογίας (13.3.2018).
