Μια σύντομη ιστορική αναδρομή στις “ρίζες” της ηλεκτροκίνησης από τη Nissan, αποδεικνύει πως η επιτυχία του σημερινού ηλεκτροκινήτου LEAF, μόνο τυχαία δεν πρέπει να θεωρηθεί…
Τη δεκαετία του ’40, με την λήξη του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, η Tachikawa Aircraft (που μετέπειτα έγινε Tama Cars Co.) ξεκίνησε την ανάπτυξη ηλεκτρικών οχημάτων. Αφορμή γι’ αυτό ήταν η μεγάλη έλλειψη βενζίνης εκείνη την εποχή. Έτσι το 1947, η εταιρεία κατάφερε να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο φορτηγό 2 θέσεων (και με δυνατότητα μεταφοράς φορτίου 500 κιλών) με κινητήρα 4,5 ίππων και νέο σχεδιασμό αμαξώματος. Το εν λόγω όχημα ήταν το "Tama", παίρνοντας το όνομά του από την ομώνυμη περιοχή στην οποία γινόταν η κατασκευή του.
Η τελική ταχύτητά του ήταν 34 χλμ/ώρα. Στη συνέχεια, η εταιρεία δημιούργησε το πρώτο της επιβατικό αυτοκίνητο. Με δύο πόρτες και καθίσματα για τέσσερις επιβάτες, το όχημα αυτό μπορούσε να αναπτύξει την μέγιστη ταχύτητα των 35 χλμ /ώρα, διανύοντας μια απόσταση 65 χλμ με μια μόνο φόρτιση. Ο πρώην κατασκευαστής αεροσκαφών είχε αναπτύξει πολλές, καινοτόμες ιδέες, αναφορικά με τον σχεδιασμό και την κατασκευή του Tama, όπως για παράδειγμα για τις συστοιχίες των συσσωρευτών του.
Συγκεκριμένα, ο χώρος των μπαταριών βρισκόταν σε “διαμέρισμα” – θάλαμο, στο δάπεδο του ηλεκτροκίνητου Tama. Υπήρχαν δύο τέτοια “διαμερίσματα”, ένα σε κάθε πλευρά. Κάθε θήκη μπαταρίας είχε κυλίνδρους έτσι ώστε οι χρησιμοποιημένες μπαταρίες να μπορούν να βγαίνουν και να αλλάζονται γρήγορα με αντίστοιχες φορτισμένες. Χάρη σε αυτή την τεχνολογία, το Tama πήρε την πρώτη θέση στις σχετικές δοκιμές απόδοσης του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας της Ιαπωνίας, το 1948.
Το Tama παρήχθη τόσο ως επιβατικό όσο και ως φορτηγό, σε βενζινοκίνητες και ηλεκτροκίνητες εκδόσεις. Τον Ιούνιο του 1948, η Tachikawa Aircraft άλλαξε το όνομά της σε Tama Cars Co. Υπό την “σκέπη” της παρήχθησαν τα επιβατικά μοντέλα Tama Junior (1948) και Tama Senior (1949). Το 1952, η εταιρεία μετονομάστηκε σε Prince Motor Co, Ltd, και το 1966 η Prince συγχωνεύθηκε με τη Nissan.
