Την ανάγκη να υπάρξουν επιδοτούμενα προγράμματα αναδιάρθρωσης καλλιεργειών μέσω συνεταιρισμών, ως ουσιαστική απάντηση στο πρόβλημα του πρωτογενούς τομέα της χώρας, αλλά και ως κίνητρο για να συνεταιριστούν οι αγρότες, τόνισε ο γγ της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, Μάξιμος Χαρακόπουλος, στη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για την ανασυγκρότηση του αγροτικού τομέα.
Στη συνεδρίαση κατέθεσαν προτάσεις για την καλύτερη συλλογική οργάνωση στην πρωτογενή παραγωγή ο πρόεδρος της Ένωσης Φυλής Χόλσταϊν Ελλάδος, Ηλίας Φωτόπουλος, ο πρόεδρος της Εξελεγκτικής Επιτροπής του Αγροτικού Συνεταιρισμού Καπνοπαραγωγών Περιοχής Ελασσόνας, Χρήστος Παπαδημητρίου και ο διευθυντής της Συνεταιριστικής Οργάνωσης Σύκων και Ξηρών Καρπών «ΣΥΚΙΚΗ», Γιώργος Αγγελόπουλος.
Η περιπέτεια του γάλακτος
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, ο γγ της ΚΟ της ΝΔ στην παρέμβασή του, μετά την τοποθέτηση της βουλευτού του ΚΚΕ, Διαμάντως Μανωλάκου, που αναφέρθηκε «στην περιπέτεια του γάλακτος, η οποία έχει σφραγίσει σε έναν βαθμό την πολιτική μου διαδρομή έως τούδε», υπενθύμισε ότι στα χρόνια των μνημονίων παρουσιάστηκε από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ η αύξηση της διάρκειας των ημερών του φρέσκου γάλακτος ως πανάκεια για το πρόβλημα της τιμής στο ράφι.
Όπως επισήμανε, πέρα από το γεγονός ότι η διαφωνία του οδήγησε στην παραίτησή του από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, «θα ήταν χρήσιμο δέκα και πλέον έτη από εκείνη την απόφαση να κάνουμε έναν απολογισμό, να εξετάσουμε κατά πόσο αυτή ωφέλησε την αγελαδοτροφία στη χώρα και κατά πόσο είχε θετικό αντίκτυπο στην κατανάλωση. Είχαμε αύξηση ή μείωση των αγελαδοτροφικών εκμεταλλεύσεων στη χώρα; Είχαμε αύξηση ή μείωση του ζωικού κεφαλαίου; Αύξηση ή μείωση της εγχώριας παραγωγής αγελαδινού γάλακτος;». Διατύπωσε και το ερώτημα εάν «είχαμε μείωση της τιμής στο ράφι για τον καταναλωτή», προσθέτοντας ότι «ρητορικό είναι το ερώτημα, οι περισσότεροι που αγοράζουμε γάλα από το ράφι ξέρουμε τις απαντήσεις».
Συνεταιριστικό κίνημα
Ο κ. Χαρακόπουλος συνέχισε υπογραμμίζοντας την ανάγκη ενίσχυσης του υγιούς συνεταιριστικού κινήματος. Χαρακτήρισε ενδιαφέρουσες τις προτάσεις για τη μείωση της φορολόγησης στους συνεταιρισμένους και την αύξηση της μοριοδότησης τους για τη συμμετοχή τους σε προγράμματα, σε σχέδια βελτίωσης. Επιπλέον, σημείωσε ότι θα πρέπει να υπάρχει προτεραιότητα στους συνεταιρισμούς να συμμετέχουν σε ενεργειακές κοινότητες για φωτοβολταϊκά, ενώ χαρακτήρισε σοβαρό το ζήτημα της απαξίωσης των υποδομών των Ενώσεων που έχουν χρεοκοπήσει και διώκονται ακόμη και σήμερα οι τότε διοικήσεις, ενώ εκκρεμεί η εκκαθάρισή τους επί πάρα πολλά χρόνια.
Το παράδειγμα του καπνού
Αναφορικά με τον καπνό υπενθύμισε ότι «ήταν μία καλλιέργεια η οποία κατά βάση απευθύνονταν σε μικροκαλλιεργητές και έδινε ένα βιώσιμο εισόδημα σε ανθρώπους που είχαν μικρό και πολυτεμαχισμένο κλήρο, διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας. Βιαίως έχουμε μία αλλαγή στον χώρο αυτό με αφορμή την αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα» και σημείωσε: «Η ΕΕ ήταν της άποψης ότι δεν μπορεί να επιδοτεί μια καλλιέργεια και από την άλλη να έχει μία αντικαπνιστική πολιτική, διότι η κατανάλωση καπνού βλάπτει τη δημόσια υγεία. Ουσιαστικά, δηλαδή, είχαμε μια αποθάρρυνση της καλλιέργειας καπνού. Αλλά αυτό δεν ξέρω τι αποτελέσματα είχε, καθώς την ίδια ώρα, αυξάνονται τα λαθραία καπνικά προϊόντα με αμφιβόλου ποιότητας καπνά για όσους επιλέγουν να καπνίσουν και το κράτος χάνει φορολογικά έσοδα».
Αναδιάρθρωση καλλιεργειών
Παράλληλα, ο γγ της ΚΟ της ΝΔ σημείωσε ότι «η ΚΑΠ, όπως εύστοχα είχε επισημάνει ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, που τώρα είναι πρόεδρος της ΣΕΚΕ, από ακρογωνιαίος λίθος της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής αντιμετωπίζεται μάλλον από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών ως ένα ενοχλητικό απομεινάρι μιας άλλης εποχής. Αυτή είναι μία αλήθεια την οποία τη βιώνουμε γιατί κάθε αναθεώρηση της ΚΑΠ ουσιαστικά σημαίνει περιστολή των κονδυλίων που δίνονται στον πρωτογενή τομέα. Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω τον κ. Παπαδημητρίου ειδικότερα, εάν η αναδιάρθρωση που εκ των πραγμάτων έγινε -γιατί μας περιέγραψε τα μέλη και τις εκτάσεις καπνού όταν ξεκίνησε ο Συνεταιρισμός, με τη σημερινή κατάσταση και τη στροφή δε δενδροκαλλιέργειες και μηδική στην περιοχή της Ελασσόνας, αν πραγματοποιήθηκε με βάση κάποιο πρόγραμμα. Γνωρίζω ότι δεν έγινε, αλλά το λέω ρητορικά, για να υπογραμμίσω την ανάγκη να υπάρξουν τέτοια προγράμματα επιδοτούμενα».
Τι απάντησαν οι φορείς
Απαντώντας στον κ.Χαρακόπουλο, ο κ. Φωτόπουλος ανέφερε ότι η επιμήκυνση της διάρκειας του φρέσκου γάλακτος που επέβαλε το 2014 η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής γάλακτος στην Ελλάδα, η οποία έπεσε γύρω στους 600 χιλιάδες τόνους. Μόλις μετά το 2020 υπήρξε μια αύξηση στους 650 χιλιάδες τόνους. Όπως χαρακτηριστικά είπε «όταν οι γαλακτοβιομηχανίες έχουν τη δυνατότητα να φέρνουν από έξω φθηνό γάλα, πάρα πολύ απλά θα το φέρουν και θα μας ρίξουν την τιμή. Εξαρτόμαστε ουσιαστικά από τις τιμές των άλλων».
Από την πλευρά του ο κ. Παπαδημητρίου υπογράμμισε ότι «ο καπνός από ό,τι φαίνεται δεν έχει μέλλον». Όπως εξήγησε «στην περιοχή της Ελασσόνας, μετά την αποδέσμευση το 2006, είχαμε μια μεγάλη στροφή των παραγωγών προς τους ξηρούς καρπούς. Έχουμε πάρα πολλές μεγάλες φυτεύσεις σε καρυδιά και αμυγδαλιά και προσπάθησαν οι παραγωγοί να αναπληρώσουν το εισόδημά τους. Ως έναν βαθμό οι καπνοπαραγωγοί είχαν ένα καλό εισόδημα από επιδοτήσεις μέχρι το 2010. Μετά τελείωσε αυτή η επιδότηση και πάρα πολλοί τα εγκατέλειψαν και έχουμε και ερημοποίηση. Ο Δήμος της Ελασσόνας είχε μια από τις μεγαλύτερες μειώσεις πληθυσμού. Είναι μέσα στους 10 δήμους σε μείωση πληθυσμού. Μέσα σε δέκα χρόνια από τριάντα πέντε χιλιάδες πήγε στις είκοσι πέντε χιλιάδες». Σε ό,τι αφορά την εκκαθάριση των Συνεταιρισμών υποστήριξε ότι «ως πρόεδρος της πρώην ΕΑΣ Ελασσόνας το 2006-2007, από το 2015 και μετά που ο Συνεταιρισμός μπήκε σε εκκαθάριση δεν μπορώ να λάβω ασφαλιστική ενημερότητα. Έχουν περάσει σχεδόν 12 χρόνια, οι εκκαθαρίσεις δεν προχωράνε. Πρέπει να ελεγχθεί ποιοι έχουν ευθύνες και οι υπόλοιποι να αποδεσμευτούν, καθώς όλα τα στοιχεία υπάρχουν».
Τέλος, ο κ. Αγγελόπουλος σχετικά με την αναδιάρθρωση ζήτησε τη συνδρομή όλων ώστε «να γίνει ένα σχέδιο στοχευμένο». Όπως εξήγησε «η μη διάθεση ποσοτήτων στη διεθνή αγορά οφείλεται στο ότι το δημογραφικό πρόβλημα το οποίο οδηγεί σε συρρίκνωση των χωριών της υπαίθρου, μας οδηγεί να έχουμε ελάχιστη, πάρα πολύ μικρή ποσότητα. Επομένως, είναι πρακτική ανάγκη η αναδιάρθρωση».
