Σε συνάντηση που πραγματοποίησαν χθες το απόγευμα, ο Υπουργός τόνισε ότι προ των επιμέρους συζητήσεων για τις πολλαπλές πτυχές της σημαντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, είναι κρίσιμο η κινεζική πλευρά να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς σε αναγκαίες επενδύσεις. Όπως είπε, αυτές μπορεί να υλοποιηθούν γρήγορα, με χαμηλό κόστος και να έχουν υπερπολλαπλάσιο όφελος για τους ταξιδιώτες αλλά και την τοπική κοινωνία της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Στις υποδομές αυτές συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων έργα ύδρευσης, πρόσβαση σε δίκτυο WiFi, κατασκευή περισσότερων επιβατικών σταθμών, στεγάστρων και υποδομών ασφαλείας, παροχή καλύτερων υπηρεσιών πληροφόρησης δρομολογίων κ.ά.
Από την πλευρά του, ο κ. Fang Qiu επισήμανε πως όλα τα ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένου του σκέλους της κοινωνικής υπευθυνότητας, οφείλουν να ληφθούν άμεσα υπόψη από την κινεζική πλευρά και σημείωσε ότι στο πλαίσιο της επένδυσης της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά, η επιθυμία της Κίνας για διαρκή ανάπτυξη και βελτίωση των υποδομών είναι σταθερή.
Στη συζήτηση αναγνωρίσθηκε η μακροχρόνια σχέση και αλληλεγγύη μεταξύ των δύο λαών, η οποία επιβεβαιώθηκε και σε πρόσφατες κρίσεις (πανδημία COVID, εκκένωση δεκάδων χιλιάδων Κινέζων πολιτών από τη Λιβύη με ελληνικά πλοία). Επιπλέον, υπογραμμίστηκε ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζουν οι δύο χώρες στην παγκόσμια ναυτιλία και η κοινή βούληση για περαιτέρω ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας στους τομείς αρμοδιότητας του ΥΝΑΝΠ.
Αναφορικά με τη συμβολή της ελληνόκτητης ναυτιλίας στον ναυπηγικό τομέα, ο κ. Κικίλιας τόνισε την ανάγκη συμμετοχής ελληνικών εταιριών παραγωγής ναυτιλιακού εξοπλισμού, ενώ ο κ. Fang Qiu πρότεινε να εξεταστεί το ενδεχόμενο ελληνο-κινεζικών κοινοπραξιών για ναυπήγηση πλοίων σε ελληνικό έδαφος.
Τέλος, οι δύο συνομιλητές αντάλλαξαν απόψεις για τις ευρύτερες διεθνείς εξελίξεις στο χώρο της ναυτιλίας και συμφώνησαν να παραμείνουν σε επαφή, καθώς το τοπίο είναι διαρκώς μεταβαλλόμενο. Συμφώνησαν, δε, ότι οι κανονισμοί της ΕΕ σχετικά με την πράσινη μετάβαση της ναυτιλιακής βιομηχανίας θα πρέπει να τίθενται σε ρεαλιστική βάση, προκειμένου να μην θέτουν σε κίνδυνο την ανταγωνιστικότητα αυτού του τόσο νευραλγικού κλάδου για το διεθνές εμπόριο.
