Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας έδωσε απάντηση μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Twitter για τις επικρίσεις που δέχθηκε με αφορμή την παρουσία βουλευτών της Χρυσής Αυγής στο Καστελόριζο.
Ο Πάνος Καμμένος δημοσίευσε μία φωτογραφία με χειραψία της Ντόρας Μπακογιάννη και του Νίκου Μιχαλολιάκου, καθώς και μία φωτογραφία του Σταύρου Θεοδωράκη με τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής, από τη συνέντευξή του στους «Πρωταγωνιστές».
Είχε προηγηθεί η έντονη αντίδραση της κίνησης των «53+», για την επίσκεψη βουλευτών των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ μαζί με βουλευτές της Χρυσής Αυγής στα ακριτικά νησιά υπό την συνοδεία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου και του αναπληρωτή Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Βίτσα.
Με κείμενο στην ιστοσελίδα τους (commonality.gr), η τάση του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Η επίσκεψη της κυβέρνησης μαζί με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής στα ακριτικά νησιά ξεπλένει ένα υπόδικο κόμμα με εγκληματική δράση».
Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής:
«Η περιοδεία μέρους της Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής στο Καστελόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη χθες δε μπορεί παρά να εκτιμηθεί ως μια ενέργεια ανέξοδου τουλάχιστον εντυπωσιασμού. Αν ίσχυε όμως μόνο αυτό, τότε μια έκφραση δυσαρέσκειας θα αρκούσε.
Τα πράγματα, όμως, δεν είναι τόσο απλά.
Τουναντίον, προκύπτουν δυο κίνδυνοι που εξοργίζουν.
Η επίσκεψη της κυβέρνησης μαζί με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής στα ακριτικά νησιά ξεπλένουν ένα υπόδικο κόμμα με εγκληματική δράση. Ο συναγελασμός μαζί τους σε ένα σόου τόσο εύκολης όσο και πατριδοκάπηλης λογικής, εντάσσεται στον τρόπο παραγωγής της πολιτικής που κυριαρχεί στην ακροδεξιά ατζέντα.
Η πολιτική της νομιμοποίηση, το ξέπλυμα των νεοναζί -με εθνικό μάλιστα μανδύα- δεν είναι υπόθεση ούτε γενικά της κυβέρνησης, ούτε ειδικά των βουλευτών/τριών του ΣΥΡΙΖΑ. Το αντίστροφο χρειάζεται να γίνεται.
Επιπλέον, οι ψευτολεονταρισμοί και οι παράτες δεν μπορούν να αποτελούν τον ενδεδειγμένο τρόπο άσκησης εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Στην κρίσιμη συγκυρία που βρισκόμαστε, με τον Ερντογάν να διαμορφώνει τους όρους και τις προϋποθέσεις ενός κράτους έκτακτης ανάγκης και να εκθέτει την ευρύτερη περιοχή σε αποσταθεροποίηση, τέτοιες ενέργειες μπορούν να αποβούν και επικίνδυνες.
Η διπλωματική εγρήγορση και η ανάγκη για υπεύθυνη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, στη βάση του διεθνούς δικαίου, συνιστούν δικλείδες άμυνας και ασφάλειας. Ας είναι κατανοητό πως το αντίβαρο στην ακροδεξιά ατζέντα είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα αποκαθιστούν και θα διευρύνουν την κοινωνική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και τον ανθρωπισμό.
Σε κάθε περίπτωση, η στήριξη αυτής της ατζέντας, όχι απλώς δε μας αφορά, αλλά και μας ντροπιάζει».
