Την ανάγκη για κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική, πιο φιλόδοξους στόχους, ένα τεχνολογικό δόγμα στην ΕΕ, το ψηφιακό ευρώ, την Ένωση Αποταμιεύσεων και την ενεργειακή ένωση, έθεσε ως κεντρικές προτεραιότητες ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στο συνέδριο του Economist με τίτλο "30th Annual Government Roundtable - Progress in an age of upheaval | Geopolitics-Growth-Technology", που πραγματοποιείται στην Αθήνα.
Ο κ. Πιερρακάκης, σημείωσε ότι μετά τις εκθέσεις των Ενρίκο Λέτα και Μάριο Ντράγκι, έχει πλέον διαμορφωθεί κοινός προσανατολισμός, όμως το κρίσιμο ερώτημα είναι η ταχύτητα υλοποίησης. «Οι καλοί μου φίλοι, Ενρίκο Λέτα και Μάριο Ντράγκι όρισαν αυτές τις εκθέσεις, συμφωνήσαμε όλοι επί των παραδοτέων. Το ερώτημα είναι έως πότε, πόσο γρήγορα και με ποιο βέλτιστο τρόπο», ανέφερε.
Όπως είπε, ήδη καταγράφεται πρόοδος σε κρίσιμα μέτωπα της ευρωπαϊκής οικονομικής ολοκλήρωσης. «Βλέπουμε συζητήσεις που προοδεύουν, η ολοκλήρωση της αγοράς και το πακέτο εποπτείας, ήδη έχουμε συζητήσει αυτό σε επίπεδο Ecofin και Eurogroup», τόνισε.
Η πρόταση Πιερρακάκη
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης επανέλαβε την πρότασή του για κοινή δημοπράτηση του φάσματος συχνοτήτων 5G και 6G στην Ευρώπη. Όπως σημείωσε, «καθώς αναζητούμε νέους πόρους σε επίπεδο πολιτικό και δημοσιονομικό, ίσως πρέπει να σκεφτούμε με πιο φιλόδοξο τρόπο, κάνοντας ένα πιο κεντρικό σύστημα δημοπρασιών και έτσι να χρησιμοποιήσουμε και να μοχλεύσουμε ένα ποσό» για την ανάπτυξη Τεχνολογιών στην ΕΕ. «Αυτό σημαίνει περισσότερους πόρους και ένα πιο ανταγωνιστικό πλαίσιο, ώστε να μπορούμε να είμαστε πιο φιλόδοξοι», τόνισε.
Σημαντικό μέρος της τοποθέτησής του αφιερώθηκε και στην τεχνητή νοημοσύνη, την οποία περιέγραψε ως πεδίο άμεσης στρατηγικής πίεσης για την Ευρώπη. «Πρωτίστως πρέπει να αξιολογήσουμε τις προεκτάσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Εδώ έχουμε πάλι μια δυαδικότητα: από τη μία πλευρά είναι σαν ένας αγώνας ταχύτητας, από την άλλη πλευρά θυμίζει τον ανταγωνισμό των εξοπλισμών», είπε.
Όπως σημείωσε, η ευρωπαϊκή απάντηση δεν μπορεί να είναι πρόχειρη ούτε αποσπασματική. «Χρειαζόμαστε πάρα πολύ μεγάλες επενδύσεις για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις», υπογράμμισε, προσθέτοντας σε άλλο σημείο ότι «τα συστήματά μας είναι παλιά» και άρα απαιτείται βαθύς τεχνολογικός εκσυγχρονισμός.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του στη συζήτηση που επρόκειτο να ακολουθήσει σε επίπεδο Eurogroup. Όπως αποκάλυψε, «έχουμε αυτή την κουβέντα αύριο στο Eurogroup και έχουμε προσκαλέσει έναν πρωταθλητή στην Ευρώπη, τη Mistral, να γίνει κομμάτι αυτής της συζήτησης», επιχειρώντας έτσι να δείξει ότι η τεχνητή νοημοσύνη περνά πλέον, από το πεδίο της τεχνολογίας, στον πυρήνα της οικονομικής και θεσμικής στρατηγικής της Ευρώπης.
Στο ίδιο πλαίσιο, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση και στο ψηφιακό ευρώ, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά τον χρονικό ορίζοντα της υλοποίησής του. «Το ψηφιακό ευρώ θα είναι μια πραγματικότητα έως το 2029», είπε, για να προσθέσει αμέσως μετά ότι «υπάρχει κάποια κίνηση, αλλά χρειαζόμαστε πολλά περισσότερα σε πολλά μέτωπα».
Πιο αποφασιστική κοινή δράση
Ο κ. Πιερρακάκης εμφανίστηκε συνολικά αισιόδοξος για τη δυνατότητα της Ευρώπης να προχωρήσει, παρά τις εξωτερικές πιέσεις. «Δεν είναι ένα ερώτημα ναι ή όχι, δεν είναι μαύρο-άσπρο. Είναι ένα ερώτημα σχετικά με το πόση πρόοδο μπορούμε να σημειώσουμε και πόση απόσταση μπορούμε να καλύψουμε στο πεδίο», είπε, καταλήγοντας ότι «υπάρχει πολιτική βούληση, σίγουρα».
Στο πεδίο της ενέργειας, ο υπουργός υπογράμμισε ότι απαιτείται πιο γρήγορη και πιο αποφασιστική κοινή δράση, επικαλούμενος και ποσοτικά στοιχεία. «Αν πάρουμε την ενέργεια ως παράδειγμα, όπου θέλουμε να δούμε σημαντική πρόοδο, θα ανέφερα μια έκθεση του ΔΝΤ που λέει ότι ο αντίκτυπος της κρίσης ήταν 12% χαμηλότερος, σε σχέση με το εάν δεν είχαν ληφθεί μέτρα στην Ευρώπη», σημείωσε, προσθέτοντας πως «συμπεριλαμβάνουμε και τις ενεργειακές επενδύσεις στη ρήτρα διαφυγής».
Το μέρισμα του προφανούς
Ξεχωριστή θέση στην τοποθέτησή του είχε η ανάγκη η Ευρώπη να συνδυάσει όσα καθυστέρησε επί χρόνια με όσα οφείλει να σχεδιάσει για το μέλλον. «Βιώνουμε μια δυαδικότητα. Η Ελλάδα πριν από το 2019 είχε μια σειρά πραγμάτων που δεν είχαν γίνει για πολύ χρόνο. Αυτά που δεν έγιναν επί μακρόν παρέχουν μια ευκαιρία για μέρισμα, το μέρισμα του προφανούς», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο έσπευσε να προσθέσει ότι αυτό δεν αρκεί. «Πρέπει να απαντήσει κανείς και στις προκλήσεις του αύριο», σημείωσε, εξηγώντας ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, από τη μία πλευρά, απαιτείται πρόοδος σε πεδία όπως η Ένωση Κεφαλαιαγορών, η τραπεζική ένωση και η ενεργειακή ένωση, αλλά, από την άλλη, χρειάζεται και «ένα ξεκάθαρο τεχνολογικό δόγμα».
Στο σημείο αυτό έδωσε και το βασικό περίγραμμα της σκέψης του για την ευρωπαϊκή τεχνολογική στρατηγική. «Αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω Ευρωπαίων πρωταθλητών στην τεχνολογία και όχι μόνο μέσω εθνικών πρωταθλητών», είπε, τονίζοντας την ανάγκη «να δημιουργηθούν μεγάλα οικοσυστήματα» που θα μπορούν να υποστηρίξουν ανάπτυξη και καινοτομία σε ευρωπαϊκή κλίμακα.
Μάλιστα, περιέγραψε και το τρίπτυχο των επιλογών που έχει, κατά την άποψή του, η Ευρώπη στον τεχνολογικό ανταγωνισμό. «Έχουμε τρεις επιλογές κατά την άποψή μου στην τεχνολογία. Πρώτον να είμαστε στην ηγεσία, να διαλέξουμε τους τομείς όπου έχουμε εταιρίες - «ηγέτες» και να τους αναπτύξουμε ακόμη περισσότερο. Δεύτερον να χτίσουμε, να διαλέξουμε τομείς που δεν έχουμε πλεονέκτημα αλλά μπορούμε να οικοδομήσουμε. Όμως αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε ευρωπαϊκές εκδοχές των πάντων, είμαστε λάθος», ανέφερε.
Η τρίτη επιλογή, όπως είπε, είναι η έξυπνη ρύθμιση. «Η τρίτη σου επιλογή είναι ένα πολύ έξυπνο ρυθμιστικό πλαίσιο», υπογράμμισε, επιμένοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να ξέρει πού μπορεί να ηγηθεί, πού μπορεί να χτίσει και πού πρέπει να ασκήσει επιρροή μέσω κανόνων και ελέγχου.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη χρηματοδότησης της καινοτομίας εντός Ευρώπης, δίνοντας έμφαση στην Ένωση Αποταμιεύσεων. «Πρέπει να φτιάξουμε τα του οίκου μας», είπε, εξηγώντας ότι αυτό σημαίνει «να έχουμε μια ανάπτυξη της Ένωσης Αποταμιεύσεων, που είναι το πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή, γιατί πρέπει κάποιος να μπορεί να χρηματοδοτήσει αυτές τις επενδύσεις, για παράδειγμα μια νεοφυή επιχείρηση».
Στο ίδιο πνεύμα πρόσθεσε ότι «πρέπει κάποιος να μπορεί να έχει όλους τους μηχανισμούς χρηματοδότησης στην Ευρώπη, ώστε όλες οι φιλοδοξίες του να μπορούν να εκπληρωθούν εντός της ευρωπαϊκής ηπείρου», αναδεικνύοντας έτσι το πρόβλημα της φυγής επιχειρηματικών σχεδίων και κεφαλαίων εκτός ΕΕ.
Αναφερόμενος στην έννοια της κυριαρχίας και της ανθεκτικότητας, ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η Ευρώπη χρειάζεται πιο ώριμο ορισμό της στρατηγικής της θέσης στον κόσμο. «Πρέπει να μπορείς να ορίσεις τι σημαίνει κυριαρχία, οπότε πρέπει να έχεις μια ευρωπαϊκή στρατηγική επί αυτού», είπε, προσθέτοντας ότι «ζούμε σε έναν κόσμο αλληλεξάρτησης, υπάρχουν συνεχείς προκλήσεις και μεταπτώσεις, το ερώτημα είναι το πόσο ισχυρός είσαι όταν κάθεσαι στο τραπέζι».
Κατά τον ίδιο, η ανθεκτικότητα δεν ταυτίζεται με απομόνωση, αλλά με ενίσχυση ικανοτήτων και έξυπνες συμπράξεις. «Μπορείς να αναπτύξεις την επάρκειά σου σε διάφορους τομείς περαιτέρω. Έτσι κατ' εμέ αναπτύσσεις την ανθεκτικότητα. Χρειάζεσαι πολύ έξυπνες, ευφυείς συνέργειες», ανέφερε.
