«Η δυνητική απαξίωση θέσεων εργασίας που θα φέρει η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών στην Ελλάδα ανέρχεται σε 331 χιλ. (από 689 χιλ. σήμερα) στο εμπόριο, 240 χιλ. (από 470 χιλ. σήμερα) στη γεωργία, 236 χιλ. (από 358 χιλ. σήμερα) στη μεταποίηση, 210 χιλ. (από 362 χιλ. σήμερα) στον τουρισμό, 158 χιλ. (από 337 χιλ. σήμερα) στη δημόσια διοίκηση, 122 χιλ. (από 185 χιλ. σήμερα) στις μεταφορές και αποθήκευση», αναφέρει ο σύνδεσμος.» Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι που επηρεάζονται προφανώς θα πρέπει να επανακαταρτιστούν σε κάποιο βαθμό, αφενός για να μην περιθωριοποιηθούν και αφετέρου για να γίνει η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών χωρίς καθυστερήσεις», προσθέτει.
Τονίζει ωστόσο ότι «το μείγμα επενδύσεων στην ελληνική μεταποίηση (ακίνητα και μηχανήματα και όχι προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας) δεν αφήνει σαφή περιθώρια για να ισχυρισθεί κανείς ότι η ελληνική μεταποίηση προετοιμάζεται για την επέλαση της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης».
Ο ΣΕΒ επισημαίνει πάντως ότι, όπως συνέβη και σε άλλες φάσεις εισαγωγής τεχνολογιών στην παγκόσμια οικονομική ιστορία, δεν έχει ποτέ προκύψει πρόκληση μαζικής και μόνιμης ανεργίας, καθώς αργότερα ή γρηγορότερα, η ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών από την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών απορροφά το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό, υπό την προϋπόθεση ότι το τελευταίο αποκτά στη διαδικασία το κατάλληλο σετ δεξιοτήτων, σε χρόνους συμβατούς με τον ομαλό μετασχηματισμό της παραγωγικής βάσης.
«Η διοχέτευση του εργατικού δυναμικού σε άλλες παραγωγικές δραστηριότητες με κατάρτιση σε νέες δεξιότητες, και με νέα θεσμική οργάνωση της εργασίας ενδεχομένως, είναι το μεγάλο στοίχημα της νέας εποχής που ανατέλλει», καταλήγει ο σύνδεσμος.
