Ειδικότερα, με αποφάσεις του δημάρχου Θεσσαλονίκης επιβλήθηκαν σε βάρος του ΟΤΕ για τα έτη 2001-2003, τέλη και πρόστιμα, λόγω της αυθαίρετης κατάληψης κοινοχρήστων δημοτικών χώρων για την τοποθέτηση συσκευών καρτοτηλεφώνων σε διάφορα σημεία της πόλης.
Ο ΟΤΕ προσέφυγε στα Διοικητικά Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, αλλά οι αποφάσεις που εκδόθηκαν από το Εφετείο ήταν σε βάρος του Οργανισμού και έτσι προσέφυγε στο ΣτΕ, ζητώντας να αναιρεθούν οι σε βάρος του αποφάσεις.
ΟΟΤΕ υποστήριξε ότι οι αποφάσεις του Δήμου Θεσσαλονίκης για τον καθορισμό των συντελεστών υπολογισμού των τελών κατάληψης κοινοχρήστων χώρων για την εγκατάσταση των καρτοτηλεφώνων εκδόθηκαν κατά παράβαση των συνταγματικών αρχών της ισότητας και της αναλογικότητας.
Παράλληλα, ο Οργανισμός υποστήριξε ότι τα τέλη έχουν καθοριστεί κατά τρόπο αυθαίρετο, σε εξαιρετικά υψηλό ποσό, αλλά και δυσανάλογα πολλαπλάσιο του καθορισθέντος για άλλες ανάλογες περιπτώσεις.
Το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ, με μια σειρά αποφάσεών του (2090-2094/2019), απέρριψε τις αιτήσεις ακύρωσης του ΟΤΕ. Οι σύμβουλοι Επικρατείας αποφάνθηκαν ότι οι αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης είναι σύμφωνες με την νομολογία του ΣτΕ.
