Του Γιώργου Δημοσθένους
Σε τροχιά ρύθμισης των οφειλών 70.000 δανειοληπτών που έχουν λάβει στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο έχουν μπει οι τράπεζες. Το ύψος των δανείων είναι περί τα 7 δισ. Ευρώ και σε ένα μεγάλο μέρος παραμένουν κόκκινα δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στα πιστωτικά ιδρύματα.
Αξίζει να αναφέρουμε πως τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο ήταν πολύ δημοφιλή από το 2007 έως το 2009 διότι συνέφεραν τους δανειολήπτες σε σχέση με τα δάνεια που δίνονταν εκείνη την περίοδο με βάση το ευρώ. Το ελβετικό νόμισμα ήταν υποτιμημένο σε σχέση με το ευρώ καθώς η ισοτιμία των δυο νομισμάτων ευρώ/ελβετικού ήταν μεταξύ 1,55-1,65.
Στο παρελθόν, οι δανειολήπτες ευνοούνταν κυρίως από το χαμηλό επιτόκιο που είχαν τα συγκεκριμένα δάνεια λόγω χαμηλού libor (London interbank offer rate) (τριμηνιαίο διατραπεζικό επιτόκιο) το οποίο διαμορφωνόταν κοντά στο 2%-2,5% έναντι 5%-6% που ήταν το μέσο επιτόκιο των δανείων σε ευρώ.
Σήμερα, η ισοτιμία ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου διαμορφώνεται στο 1,13, γεγονός που σημαίνει ότι οι δανειολήπτες χρειάζονται περισσότερα ευρώ για να αποπληρώσουν το δάνειο στο ελβετικό νόμισμα.
Τι θα κάνουν οι τράπεζες με τους δανειολήπτες
Μετά και την απόφαση του Αρείου Πάγου τον Μάρτιο υπέρ των τραπεζών με την οποία κρίθηκε πως η αποπληρωμή των δανείων πρέπει να γίνει βάσει της τρέχουσας συναλλαγματικής ισοτιμίας με το ευρώ τα πιστωτικά ιδρύματα προχωρούν σε νέες προτάσεις προς του δανειολήπτες.
Τα δάνεια έχουν σχέση οφειλής προς αξία ακινήτου στο 170% και το «κούρεμα» θα υπολογιστεί με βάση loan to value στο 120%. Ο δείκτης αυτός δείχνει τη σχέση μεταξύ της αξίας - ύψους του δανείου ενός δανειολήπτη προς την εμπορική αξία των προσημειώσεων του ακινήτου του. Το «κούρεμα» πάντως θα γίνεται μόνον στην περίπτωση που ο δανειολήπτης είναι ενήμερος ως προς την οφειλή του.
Για παράδειγμα αν ένας δανειολήπτης έχει πάρει δάνειο αξίας 170.000 σε αντιστοιχία ευρώ και η σημερινή εμπορική αξία του ακινήτου είναι 100.000 ευρώ, η τράπεζα θα "κουρέψει" 50.000 ευρώ από την οφειλή, προχωρώντας σε ρύθμιση μιας νέας οφειλής, ύψους 120.000 ευρώ.
Από κει και πέρα οι τράπεζες προτείνουν:
1. Την επιλογή του split balance, (Διαχωρισμός της χορήγησης) με την οποία το δάνειο «σπάει» σε δύο κομμάτια, το ένα πληρώνεται με την τρέχουσα δόση που του αντιστοιχεί και το υπόλοιπο θα αποπληρωθεί κάποια χρόνια μετά.
2. Την επιλογή frozen, η οποία συνδυάζει «πάγωμα» του δανείου για κάποια περίοδο με «κούρεμα» κάποιου ποσού.
Να πούμε τέλος πως την τελευταία τετραετία το μεγαλύτερο μέρος των δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο δεν προχώρησαν σε ρύθμιση των οφειλών τους με τις τράπεζες παρά τις επανειλημμένες κλήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων. Και τούτο γιατί ευελπιστούσαν πως θα δικαιωθούν από τα ελληνικά δικαστήρια ούτως ώστε να προχωρήσουν στην αποπληρωμή των δανείων τους όχι με τη σημερινή ισοτιμία ισοτιμία ελβετικού φράγκου/ευρώ αλλά με αυτήν που υπήρχε όταν συνάφθηκαν τα δάνεια τους.
Αυτό που συνέβη ωστόσο είναι πως την περίοδο που οι δανειολήπτες αρνούνταν να διακανονίσουν τις οφειλές τους τα δάνεια τους επιβαρύνθηκαν ακόμη περισσότερο τόσο από την πορεία της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου, όσο και από την πτώση των εμπορικών αξιών των ακινήτων.
