Το Συμβούλιο της Επικρατείας έδωσε το "πράσινο φώς" για την κατασκευή 48 ανεμογεννητριών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μάνης, στη Λακωνία. Στο ΣτΕ είχε προσφύγει η Ελληνική Ορθολογική Εταιρεία και 1.196 κάτοικοι της Λακωνίας και των γύρω περιοχών, κατά του υπουργού Περιβάλλοντος, ώστε να ακυρωθούν δύο αποφάσεις του. Η πρώτη (26.3.2012) ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους για την κατασκευή και λειτουργία δύο αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 26 ανεμογεννητριών, συνολικής ισχύος 55,30 MW, στη θέση Μακρυλάκκωμα και Προφήτης Ηλίας του δήμου Ανατολικής Μάνης.
Η δεύτερη (30.3.2012) ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους για την κατασκευή και λειτουργία δύο αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής 22 ανεμογεννητριών, συνολικής ισχύος 47,9 MW, στη θέση Προφήτης Ηλίας-Μακρυλάκκωμα-Τρυπιτή Σαγγιάς του δήμου Ανατολικής Μάνης.
Οι προσφεύγοντες, μεταξύ των άλλων, υποστήριζαν ότι το από 20.9.1993 Προεδρικό Διάταγμα που αφορά στην εκτός σχεδίου και εκτός ορίων περιοχή του Γυθείου και Οιτύλου Λακωνίας, δεν επιτρέπει την εγκατάσταση αιολικών πάρκων, με συνέπεια να είναι μη νόμιμη η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων για την τοποθέτηση των ανεμογεννητριών.
Στη συνέχεια, το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ (με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Αθανάσιο Ράντο και εισηγήτρια τη σύμβουλο Επικρατείας Μαργαρίτα Γκορτζολίδου) στην υπ' αριθμ. 1469/2018 απόφασή του ανέφερε ότι το εν λόγω Προεδρικό Διάταγμα δεν περιλαμβάνει μεταξύ των ρητών απαγορεύσεών του την εγκατάσταση αιολικών πάρκων, ενώ επιτρέπει την εγκατάσταση -υπό προϋποθέσεις- βιομηχανικών και βιοτεχνικών μονάδων.
Ακόμη, η δικαστική απόφαση αναφέρει ότι το επίμαχο Προεδρικό Διάταγμα του 1993, ερμηνευόμενο υπό το φως του ειδικού πλαισίου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, δεν απαγορεύει την εγκατάσταση αιολικών σταθμών γενικά στην επίδικη περιοχή, δεδομένου μάλιστα ότι η ενίσχυση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους του περιφερειακού σχεδίου της Πελοποννήσου.
Κατόπιν αυτών, το ΣτΕ έκρινε ότι οι ισχυρισμοί των προσφευγόντων περί παραβίασης του Συντάγματος, της ευρωπαϊκής νομοθεσίας (οδηγία 2001/42/ΕΚ) και της ελληνικής νομοθεσίας (νόμος 3851/2010) είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, ενώ απέρριψε και όλους τους άλλους ισχυρισμούς τους.
