Η παγκόσμια πείναι μειώθηκε για τρίτη συναπτή χρονιά το 2025 με βελτιώσεις να έχουν καταγραφεί σε κάθε ήπειρο παρότι αυξανόμενοι κίνδυνοι από κλιματικά σοκ και διακοπή των συναλλαγών θα μπορούσαν να συνιστούν κίνδυνο για περαιτέρω πρόοδο, αναφέρει έκθεση των Ηνωμένων Εθνών. Περίπου 645 εκατομμύρια άνθρωποι--ή 7,8% του παγκόσμιου πληθυσμού--βίωσαν πείνα τον περασμένο χρόνο, από 8,1% που ήταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2024 και 8,6% το 2022, σύμφωνα με την έκθεση που τιτλοφορείται State of Food Security and Nutrition in the World, και συντάχθηκε από κοινού από πέντε υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών. Η πρόοδος επιτεύχθηκε κυρίως από κέρδη στην Ασία, πρωτίστως στην Ινδία, καθώς και στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Ορισμένες αφρικανικές χώρες επίσης ξεκίνησαν να αντιστρέφουν πολυετή περίοδο επιδείνωσης παρότι η ήπειρος είχε τον μεγαλύτερο υποσιτισμένο πληθυσμό στον κόσμο το 2025 με 309 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν επηρεαστεί ή αλλιώς έναν στους πέντε Αφρικανούς.
Η παγκόσμια πείνα προβλέπεται να συνεχίσει να μειώνεται μέχρι το 2030, σύμφωνα με ειδικούς των Ηνωμένων Εθνών. «Η μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι φέτος το ποσοστό της πείνας έχει μειωθεί σε όλες τις ηπείρους, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, αν και πολύ, πολύ ελαφρώς», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters ο Μάξιμο Τορέρο, επικεφαλής οικονομολόγος του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO). Ο Τορέρο δήλωσε ότι η τάση προσφέρει λόγους αισιοδοξίας, αλλά προειδοποίησε ότι οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι καιρικές διαταραχές συνιστούν σημαντικές απειλές για τα παγκόσμια συστήματα τροφίμων. Μεταξύ των πιο άμεσων ανησυχιών είναι τα προβλήματα με τη ναυτιλία μέσω του Στενού του Ορμούζ, μιας βασικής διαδρομής για την ενέργεια και τις γεωργικές εισροές.
Η διακοπή αυξάνει τις τιμές των καυσίμων, των λιπασμάτων και των μεταφορών και ταυτόχρονα το κόστος παραγωγής τροφίμων παγκοσμίως. Ένα δυνητικά ισχυρό καιρικό μοτίβο Ελ Νίνιο θα μπορούσε να επιφέρει περαιτέρω πίεση διαταράσσοντας την αγροτική παραγωγή σε ευάλωτες περιοχές. «Ελπίζουμε ότι η τάση δεν θα αλλάξει, αλλά υπάρχουν διάφοροι κίνδυνοι που μας επηρεάζουν αυτή τη στιγμή», δήλωσε ο Τορέρο. Μεγάλη βελτίωση στην Ασία εντοπίζεται στην Ινδία, όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πληθυσμού και όπου το ποσοστό της πείνας έχει πέσω κάτω από το 10%, συνεπικουρούμενο από έναν συνδυασμό στοχευμένων προνοιακών προγραμμάτων και από αυξανόμενη γεωργική παραγωγικότητα.
Αλλού, αρκετές αφρικανικές χώρες, όπως η Αιθιοπία, η Τανζανία, η Ζιμπάμπουε, η Σενεγάλη και η Ζάμπια, έχουν επίσης δείξει σημάδια προόδου, ενώ η Δομινικανή Δημοκρατία δεν κατατάσσεται πλέον στον παγκόσμιο χάρτη της πείνας. Ο Τορέρο δήλωσε ότι ο πόλεμος στη Γάζα δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά τα παγκόσμια στοιχεία για την πείνα, επειδή η έκθεση παρακολουθεί τον σταθερό, μακροχρόνιο υποσιτισμό και όχι την οξεία επισιτιστική ανασφάλεια που προκαλείται από συγκρούσεις ή καταστροφές. Οι παραδόσεις τροφίμων στη Γάζα έχουν αυξηθεί πρόσφατα, συμβάλλοντας στη σταθεροποίηση των συνθηκών, αλλά η ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου γεωργικού τομέα της περιοχής θα διαρκέσει χρόνια, πρόσθεσε ο Τορέρο.
Η ΥΓΙΕΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΑΠΡΟΣΙΤΗ
Παρά την πρόοδο κατά της πείνας, ο παιδικός υποσιτισμός παραμένει επίμονα υψηλός και η αναιμία μεταξύ των γυναικών επιδεινώνεται, αναφέρει η έκθεση, υπογραμμίζοντας ότι η παχυσαρκία των ενηλίκων έχει επίσης αυξηθεί σταθερά. Η πρόσβαση σε θρεπτικά τρόφιμα παραμένει μια σημαντική πρόκληση. Η έκθεση εκτιμά ότι 2,69 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για μια υγιεινή διατροφή, η οποία υπολόγισε ότι θα κόστιζε κατά μέσο όρο 4,28 δολάρια την ημέρα σε όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης.
Το χάσμα οικονομικής προσιτότητας ήταν ιδιαίτερα έντονο στην Αφρική, όπου το 66,1% των ανθρώπων δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά μια υγιεινή διατροφή, ποσοστό υπερδιπλάσιο από τα επίπεδα που καταγράφηκαν στην Ασία και τη Λατινική Αμερική. Ο Τορέρο δήλωσε ότι η Αφρική αντιμετωπίζει ιδιαίτερες προκλήσεις επειδή οι αδύναμες υποδομές, οι περιορισμένες εγκαταστάσεις ψυκτικής αποθήκευσης και τα κακά δίκτυα μεταφορών αυξάνουν το κόστος των εξαιρετικά ευπαθών τροφίμων, όπως τα φρούτα, τα λαχανικά, το γάλα και το κρέας. Η ήπειρος παρεμποδίζεται επίσης από κατακερματισμένους κανονισμούς και μη δασμολογικούς φραγμούς που περιορίζουν το εμπόριο τροφίμων μεταξύ γειτονικών χωρών, πρόσθεσε.
