Με την πλάτη στον τοίχο κινείται τα τελευταία εικοσιτετράωρα ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος έχοντας δώσει προθεσμία ως αύριο, Τετάρτη, το βράδυ στον υπό παραίτηση πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκορνί για να διαπιστώσει αν εν τέλει πληρούνται οι προϋποθέσεις για να σχηματίσει βιώσιμη κυβέρνηση, θα πρέπει στη συνέχεια να ανοίξει τα χαρτιά του, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του ως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Το μείζον πρόβλημα είναι η επίτευξη πολιτικής συμφωνίας για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026 ο οποίος με βάση τις προτάσεις του πρώην πρωθυπουργού Μπαϊρού θα πρέπει να είναι προϋπολογισμός αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας με στόχο την εξοικονόμηση 44 δισεκατομμυρίων ευρώ. Προς το παρόν πάντως ο πρόεδρος Μακρόν δέχεται βέλη τόσο εκ των έσω όσο και εκ των έξω. Στενοί συνεργάτες του και πρώην πρωθυπουργοί του, όπως ο Εντουάρ Φιλίπ και ο Γκαμπριέλ Ατάλ, λαμβάνουν σαφείς αποστάσεις από τον Εμάνουελ Μακρόν, λέγοντας ότι «θα πρέπει να οργανώσει πρόωρες προεδρικές εκλογές», ο πρώτος, και ότι δεν αντιλαμβάνεται «τι ακριβώς αποφασίζει ο πρόεδρος», ο δεύτερος. Ωστόσο και οι δύο έδωσαν σήμερα το παρόν στο πρωθυπουργικό μέγαρο όπου ο υπό παραίτηση Λεκορνί συναντήθηκε με τους βασικούς παράγοντες των κομμάτων που στήριξαν την κυβέρνηση Μπαϊρού, ενώ στη συνέχεια αναμένεται να συναντηθεί διαδοχικά και με τους εκπροσώπους των άλλων γαλλικών κομμάτων.
Ως προς το χώρο της αντιπολίτευσης, ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν θεωρεί ότι ο Γάλλος πρόεδρος θα πρέπει να προκηρύξει νέες βουλευτικές εκλογές και ενόψει του ενδεχόμενου να είναι το πρώτο σε βουλευτικές έδρες κόμμα, αλλά χωρίς να έχει την απόλυτη πλειοψηφία, τείνει ήδη χείρα συνεργασίας προς το Ρεπουμπλικανικό κόμμα το οποίο, ωστόσο, θεωρείται συμπολιτευόμενο στην παρούσα φάση.
Ως προς τον χώρο της αριστεράς, εμφανής είναι η δυστοκία συμφωνίας, στο βαθμό που δεν φαίνεται πραγματοποιήσιμη ούτε καν μία κοινή συνεδρίαση όλων των συνιστωσών της. Η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λυκ Μελανσόν έχει ταχθεί σαφώς υπέρ της παραίτησης Μακρόν και της διενέργειας πρόωρων προεδρικών εκλογών. Σε άλλο μήκος κύματος κινούνται οι Σοσιαλιστές και ως ένα βαθμό οι Οικολόγοι και το Κομμουνιστικό Κόμμα, που κλίνουν προς την πολιτική συγκατοίκηση με τον Γάλλο πρόεδρο, υπό τον όρο ότι θα αποφασίσει να ορίσει αριστερό πρωθυπουργό.
