Η οικονομική εφημερίδα σημειώνει: «O αυτοανακηρυχθείς σουλτάνος αρέσκεται να παρουσιάζεται στο λαό του ως πολυτάλαντος πολιτικός. Όμως η ρητορική πολέμου και οι απειλές έχουν το τίμημά τους. Όσο συνεχίζεται η κατάρρευση της λίρας τόσο εντείνονται οι αμφιβολίες για την παντοδυναμία του προέδρου Ερντογάν, αλλά και η ανησυχία για ενδεχόμενη ανατροπή του. Και για αυτό ο Τραμπ του Βοσπόρου πρέπει τώρα να δώσει τη μεγαλύτερη μάχη: ενάντια στον εαυτό του και ενάντια στη οικογένειά του. Ο γαμπρός και υπουργός Οικονομικών αναγκάστηκε να τα βροντήξει διότι δεν ήταν πλέον σε θέση να επιβάλλει την πολιτική του στην οικονομία και τα δημοσιονομικά. Δημόσια οικονομικά και τουρκική λίρα βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού.
Μέχρι πρόσφατα ο τούρκος πρόεδρος μιλούσε για "οικονομικό πόλεμο". Τώρα όμως αλλάζει πορεία. Τερματίζει τη χαλαρή οικονομική πολιτική. Το βασικό επιτόκιο δεν είναι πια ιερή αγελάδα. Στο εσωτερικό μέτωπο επικρατεί ξαφνικά εκεχειρία. Ας ελπίσουμε ότι τώρα θα αμβλυνθεί η επιθετική εξωτερική πολιτική του Ερντογάν. Την ίδια στιγμή αξίζει να σημειωθεί ότι η ΕΕ επικεντρώνεται μεν στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δεν έχει ωστόσο αναλάβει η ίδια κάποια πρωτοβουλία. Σε Συρία και Λιβύη, είναι η Άγκυρα εκείνη που με τη δύναμη των όπλων απέτρεψε να πέσουν όλοι οι αντικαθεστωτικοί της Συρίας στα χέρια του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ είτε η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση στη Τρίπολη να εκδιωχθεί από τους μισθοφόρους των Αραβικών Εμιράτων και της Αιγύπτου. Μήπως βρισκόμενος στο χείλος του γκρεμού ο Ερντογάν να μάθει τώρα να είναι πιο διπλωμάτης; Στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης έχει ήδη υποχωρήσει. Ίσως κάνει το ίδιο τώρα και στις σχέσεις με τα άλλα κράτη», μεταδίδει η DW.
