Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο Σύνδεσμος Ελληνικών Κλινικών (ΣΕΚ) στο υπουργείο Υγείας, σχετικά με τη μεγάλη καθυστέρηση στην αποπληρωμή των παλαιών οφειλών του ΕΟΠΥΥ. Πρόκειται για συσσωρευμένα, ληξιπρόθεσμα χρέη των Ταμείων που διαδέχθηκε ο ΕΟΠΥΥ, από το 2007 έως το 2011.
Το συνολικό ποσό για την εν λόγω περίοδο, που αφορά στα χρέη των προκάτοχων Ταμείων του ΕΟΠΥΥ προς τις ιδιωτικές κλινικές, ξεπερνά τα 130 εκατ. ευρώ. Αν και τα χρήματα αυτά είναι δεσμευμένα σε ειδικό λογαριασμό, στο πλαίσιο της τελευταίας δόσης που έλαβε η χώρα από τους «θεσμούς», ο κίνδυνος να χαθούν για δεύτερη φορά, είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Υπενθυμίζεται ότι στο παρελθόν (31.12.2014) χάθηκαν περίπου 300 εκατ. ευρώ, εξαιτίας της γραφειοκρατίας και της απροθυμίας του κράτους να προχωρήσει στην εκκαθάριση των σχετικών τιμολογίων.
Τα χρήματα αυτά δεν αποτελούν «ελεημοσύνη». Είναι χρήματα που μας οφείλονται, εδώ και σχεδόν 10 χρόνια, για υπηρεσίες που έχουν παρασχεθεί προς τους ασφαλισμένους και το κράτος είχε και έχει την υποχρέωση, για την πλήρη εξόφλησή τους, χωρίς τα «τερτίπια» των rebate – claw back κλπ. Κάθε μέρα που το κράτος καθυστερεί την πληρωμή τους, επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο, η ήδη επιβαρυμένη οικονομική κατάσταση, για την οποία τα τελευταία 4 χρόνια, φέρει την αποκλειστική ευθύνη, έχοντας θέτοντας σε κίνδυνο αφενός το τραπεζικό σύστημα (κόκκινα δάνεια) και αφετέρου τις 55.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας -που παρά τις τεράστιες δυσκολίες- συνεχίζουμε να συντηρούμε.
Η ανάπτυξη θα παραμένει μια λέξη κενή νοήματος, όσο το κράτος «πνίγει» με τα χρέη που έχει δημιουργήσει υγιείς επιχειρήσεις, όσο τους στερεί τη δυνατότητα να επενδύσουν σε νέες υποδομές, σε κλάδους όπως ο ιατρικός τουρισμός με τεράστιες προοπτικές για την εθνική οικονομία, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Το μόνο που χρειάζεται είναι πολιτική βούληση από την πλευρά της κυβέρνησης. Βούληση να θέσει τέλος σε μια κατάσταση από την οποία ο μεγαλύτερος χαμένος είναι η ίδια η Υγεία, οι πολίτες αυτής της χώρας. Η Ελλάδα έχασε ήδη μια ευκαιρία. Ας μην χαθεί και δεύτερη.
