Προφανώς τους θορύβησε η απόφαση της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων στη Διαχείριση Κόκκινων Δανείων, 900 άτομα σύμφωνα με πληροφορίες, να παραμείνουν στην Τράπεζα Πειραιώς παρά το καθεστώς της αφόρητης ψυχολογικής πίεσης που βίωνουν επί οχτώ συνεχείς μήνες.
Παρότι τα επιχειρήματα δεν εμφανίζουν καμιά πρωτοτυπία, το ύφος του κειμένου εκτός από ερασιτεχνικό Bulling, προδίδει και μερικές ακόμη αλήθειες:
Α) Η Διοίκηση της Τράπεζας διακινδυνεύει την αξιοπιστία του Οργανισμού όταν αφήνει υπονοούμενα ότι δεν θα σεβαστεί την υπογραφή της, στην Συμφωνία με την ΟΤΟΕ για τον εθελοντικό χαρακτήρα της μετάβασης
Β) Κάποιοι πίστευαν ότι οι Συμφωνίες μπορούν να παραμείνουν στα χαρτιά και οι συνάδελφοι να απεμπολήσουν την τραπεζική τους ιδιότητα και χωρίς αντάλλαγμα να μετατραπούν σε υπαλλήλους εισπρακτικής με ημερομηνία λήξεως.
Γ) Η ρητορική για την δήθεν διασφάλιση του συμφέροντος των εργαζόμενων δεν πείθει κανέναν όταν μετατρέπεται σε κραυγή απελπισίας και ευθεία απειλή στο μεροκάματο των ανθρώπων και των οικογενειών τους.
Δ) Το προφίλ της Διοίκησης που θεωρεί τους εργαζόμενους πιόνια σε μια σκακιέρα επιχειρηματικών συμφερόντων είναι αναχρονιστικό κι αναποτελεσματικό.
Για τους λόγους αυτούς, Καλούμε την Διοίκηση της Τράπεζας, έστω την τελευταία στιγμή:
Να σταματήσει την απαξίωση του ανθρώπινου δυναμικού που προσφέρει τα μέγιστα στην επίτευξη των στόχων που η ίδια διαφημίζει.
Να συμφιλιωθεί με την έκφραση της ελεύθερης βούλησης των εργαζομένων, που στην συντριπτική τους πλειονότητα απορρίπτουν την μετάβαση τους σε άλλο εταιρικό σχήμα
Να σταματήσει να εκτοξεύει ανούσιες απειλές που σε τελική ανάλυση υπονομεύουν το μακροπρόθεσμο συμφέρον της Τράπεζας.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ RBU MEXΡΙ ΤΗN ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ
