Του Ανέστη Ντόκα
Την εσκεμμένη αποχώρηση εισηγμένων από το ταμπλό εξετάζουν οι εποπτικές αρχές, γι’ αυτό και παρατηρείται καθυστέρηση σε νέες διαγραφές, αν και έχει σχηματισθεί μία λίστα επιχειρήσεων που ξεπερνούν τις 30. Οι μόνες διαγραφές για το 2014 έγιναν στις 28 Μαρτίου και αφορούσαν πέντε εταιρείες (Ριντένκο, Εικόνα - Ηχος, Ιμπέριο, Alapis, Fashion Box).
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του businessnews.gr, η καθυστέρηση οφείλεται στις έρευνες των εποπτικών αρχών για να διαπιστώσουν εάν οι εταιρείες πράγματι έχουν περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση ή εσκεμμένα παρουσιάζουν μια τέτοια αδύναμη εικόνα, για να αποχωρήσουν αθορύβως από το Χρηματιστήριο, αφήνοντας πίσω τους χιλιάδες ζημιωμένους μικρομετόχους. Είναι αξιοπερίεργο ότι στη λίστα αναστολής διαπραγμάτευσης των μετοχών υπάρχουν επιχειρήσεις που κυριολεκτικά δείχνουν να είναι επιχειρηματικά «ζόμπι», παρά την επιμονή που δείχνουν οι αρχές να τους δίνουν περιθώρια να αποδείξουν ότι μπορούν τουλάχιστον να σταθεροποιήσουν την οικονομική τους εικόνα. Όπως δηλώνουν στελέχη των εποπτικών αρχών, «πολλές από τις εταιρείες που σήμερα είναι στην κατηγορία αναστολής διαπραγμάτευσης για περισσότερο από ένα χρόνο δεν απαντούν ούτε στα τηλέφωνα. Δείχνουν να έχουν κλείσει την εταιρεία, αφού ούτε ισολογισμούς δημοσιεύουν και η πιο εύκολη δικαιολογία είναι ότι δεν έχουν το απαραίτητο προσωπικό για να καταγράψουν τις λογιστικές καταστάσεις». Επίσης, είναι αξιοπερίεργο ότι αρκετές εξ αυτών έχουν επίσημα χρεοκοπήσει μέσω δικαστικών αποφάσεων.
Συνολικά, 35 επιχειρήσεις έχουν διαγραφεί από το Χρηματιστήριο στην 7ετία (2008-2014) που καταγράφεται αρνητικό ΑΕΠ στη χώρα μας. Ιστορικά, στο Χρηματιστήριο η διαδικασία των οριστικών διαγραφών για επιχειρήσεις που βρέθηκαν στα πρόθυρα χρεοκοπίας ξεκίνησε στις 2 Φεβρουαρίου 2006. Πρόκειται για επιχειρήσεις που είχαν εισαχθεί στη δεκαετία του ’90 αλλά και στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Αναφερόμαστε σε εταιρείες όπως η ΔΑΝΕ, η Θεσσαλική, η Δάρινγκ, η Ipitoriki Software, η Connection, η Datamedia, η Ευρωπαϊκή Τεχνική, η Tεχνοδομή, η Δυναμική Ζωή.
Όπως, εξάλλου, δείχνει και η εικόνα των περισσότερων εισηγμένων στα χρόνια της ύφεσης, τα βάρη του δανεισμού δεν μπορούν να μεταφέρονται αιωνίως. Δεν μπορούν οι επιχειρήσεις για περισσότερα από 7 χρόνια -που συνήθως διαρκεί ένας οικονομικός κύκλος ανόδου ή ύφεσης- να συνεχίζουν να παράγουν ζημίες και δάνεια. Πρέπει να επανακάμψουν, διαφορετικά θα ακολουθήσουν άλλες επώδυνες λύσεις (μετοχοποίηση δανείων, αλλαγή διοίκησης, απορρόφηση ή πώληση από ανταγωνιστές ή hedge funds).
Η εικόνα που παρακολουθούμε αυτό το καλοκαίρι είναι οι εισηγμένες που αλλάζουν ιδιοκτησία, αφού παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των τραπεζών προς τους ιδιοκτήτες να τοποθετήσουν κεφάλαια για να διασωθούν, δεν εισακούστηκαν και έτσι παρακολουθούμε τον κύκλο εξαγορών και συγχωνεύσεων που θα έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί δύο χρόνια νωρίτερα. Οι πλήρως ανακεφαλαιοποιημένες τράπεζες ξεκίνησαν να ανοίγουν αυστηρά κάποιες γραμμές χρηματοδότησης προς τις εταιρείες που έχουν τις δυνατότητες να αυξήσουν υγιώς τον τζίρο τους. Σε μια εσωτερική αγορά που είναι καταδικασμένη να συρρικνώνεται και σε μια οικονομία που το κόστος χρήματος παραμένει υψηλό, η μείωση του εσωτερικού κόστους λειτουργίας της επιχείρησης είναι κανόνας επιβίωσης. Εδώ ίσως ο χρόνος αναμονής να είναι πολύ μεγαλύτερος, ωστόσο το στοιχείο της προσδοκίας υπάρχει πλέον και έχει αρχίσει να κεφαλαιοποιείται κατά περίπτωση.
